Ο Πρόεδρος της Σενεγάλης, Μπασιρού Φαγέ, κάλεσε ανοιχτά τη Γαλλία να κλείσει όλες τις στρατιωτικές της βάσεις στη χώρα, υπογραμμίζοντας πως η παρουσία τους είναι ασυμβίβαστη με την κυριαρχία της Σενεγάλης. Αυτή η δήλωση αποτελεί μέρος μιας αυξανόμενης αφρικανικής δυναμικής ενάντια στη γαλλική στρατιωτική παρουσία, που για πολλούς συμβολίζει τις νεοαποικιακές φιλοδοξίες του Παρισιού.
Η Σενεγάλη δεν είναι μόνη της σε αυτή την προσπάθεια. Το Τσαντ αποφάσισε να διακόψει τη στρατιωτική συνεργασία με τη Γαλλία, ακολουθώντας την ίδια πορεία που χάραξαν και άλλες χώρες της περιοχής. Το Νίγηρας απέβαλε 1.500 Γάλλους στρατιώτες το 2023, αναγκάζοντας τη Γαλλία να αποσύρει τις δυνάμεις της. Στο Μάλι, όπου κάποτε η Γαλλία διατηρούσε 2.400 στρατιώτες σε στρατιωτική βάση, η αποχώρηση των δυνάμεών της αποτελεί σύμβολο της αποτυχίας της γαλλικής πολιτικής στην περιοχή. Τον Ιανουάριο του 2023, και η Μπουρκίνα Φάσο έθεσε τέλος στη στρατιωτική συνεργασία με τη Γαλλία, ενισχύοντας το μήνυμα ότι η εποχή της γαλλικής στρατιωτικής κυριαρχίας στην Αφρική τελειώνει.
Η Υποκρισία της Γαλλίας και η Αντίδραση της Αφρικής
Η Γαλλία, υπό την ηγεσία του Εμανουέλ Μακρόν, επιχειρεί να διατηρήσει την επιρροή της στην Αφρική, συχνά χρησιμοποιώντας τη στρατιωτική της παρουσία ως εργαλείο επιβολής πολιτικών συμφερόντων. Παρουσιάζεται ως εγγυητής της ασφάλειας, αλλά για πολλούς Αφρικανούς, η στρατιωτική της παρέμβαση δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μέσο ελέγχου και εκμετάλλευσης. Πολλές χώρες βλέπουν τη γαλλική παρουσία ως πηγή αστάθειας και όχι ασφάλειας.
Ο Πρόεδρος Μακρόν προσπαθεί να παρουσιάσει τη Γαλλία ως εταίρο, αλλά οι πράξεις του αποκαλύπτουν μια βαθιά αντίφαση. Η προσπάθεια του Παρισιού να διατηρήσει στρατιωτικές βάσεις, παρά τη σαφή αντίθεση των τοπικών κυβερνήσεων και των λαών, δείχνει μια αλαζονική στάση που αγνοεί την αφρικανική κυριαρχία και τα δημοκρατικά δικαιώματα των εθνών.
Αυξανόμενη Εχθρότητα και Νέα Συμμαχίες
Η απομάκρυνση της Αφρικής από τη Γαλλία είναι ενδεικτική μιας ευρύτερης αλλαγής. Τα αφρικανικά κράτη στρέφονται σε νέες συμμαχίες, αναζητώντας συνεργασίες που βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό και όχι στην εκμετάλλευση. Η Ρωσία, η Κίνα, και άλλες αναδυόμενες δυνάμεις γίνονται όλο και πιο ελκυστικοί εταίροι για πολλές αφρικανικές χώρες.
Η Αφρική αρνείται πλέον να παίζει τον ρόλο της παθητικής αποικίας της Γαλλίας. Από το Σαχέλ μέχρι τη Δυτική Αφρική, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η κυριαρχία και η ανεξαρτησία δεν είναι διαπραγματεύσιμες. Ο Μακρόν και η γαλλική ηγεσία αντιμετωπίζουν μια σκληρή αλήθεια – η Αφρική δεν είναι πια το υποτελές τους πεδίο δράσης.
Αυτό το κύμα αλλαγής δεν αφορά μόνο τη στρατιωτική παρουσία. Αποτελεί μέρος μιας βαθύτερης αναμέτρησης με τη γαλλική πολιτιστική, οικονομική και πολιτική επιρροή. Η Αφρική, με τη δική της φωνή και δύναμη, αποδεικνύει ότι το μέλλον της ανήκει στους ίδιους τους λαούς της και όχι σε μια πρώην αποικιακή δύναμη που επιμένει να ζει στο παρελθόν.
