Η απόφαση των ΗΠΑ να παραχωρήσουν στην Τουρκία εξαίρεση από τις κυρώσεις για την αγορά ρωσικού φυσικού αερίου είναι μία κίνηση που σίγουρα θα προκαλέσει αντιδράσεις και ερωτήματα.
Ειδικότερα, το γεγονός ότι η Τουρκία συνεχίζει να προμηθεύεται φυσικό αέριο από τη Ρωσία και το μεταπωλεί στην Ευρώπη, εν μέσω κυρώσεων που έχουν επιβληθεί σε άλλες χώρες, είναι μία απόφαση που δείχνει την εύνοια που η Τουρκία απολαμβάνει από τις ΗΠΑ, παρά τις γεωπολιτικές εντάσεις στην περιοχή.
Αυτή η εξαίρεση αποκαλύπτει, μάλιστα, την υποκρισία των ΗΠΑ, οι οποίες υποτίθεται πως προσπαθούν να ασκήσουν πίεση στη Ρωσία μέσω οικονομικών κυρώσεων, αλλά την ίδια στιγμή επιτρέπουν στην Τουρκία, έναν από τους βασικούς τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, να συνεχίσει να υποστηρίζει τη ρωσική οικονομία, καθιστώντας τη χώρα έναν σημαντικό μεσάζοντα στην αγορά φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Έτσι, η Τουρκία όχι μόνο επωφελείται οικονομικά, αλλά και ενδυναμώνει τη θέση της ως γεωπολιτικός παίκτης, με την υποστήριξη των ΗΠΑ.
Από την άλλη πλευρά, η Ουκρανία, αν και υποστηρίζει τη δυτική στρατηγική κατά της Ρωσίας, φαίνεται να έχει μία εντελώς διαφορετική πολιτική, που ίσως να μην είναι πάντοτε σε αρμονία με τις δημόσιες θέσεις της. Θυμόμαστε την ιστορία με τον Ζελένσκι, ο οποίος απέτρεψε το σαμποτάζ στον αγωγό TurkStream, σε αντίθεση με το σαμποτάζ που έγινε στον Nordstream. Ο Ζελένσκι φάνηκε να προτιμά την ασφάλεια του TurkStream, έναν αγωγό που διασχίζει την Τουρκία και φέρνει ρωσικό αέριο στην Ευρώπη, δείχνοντας απόλυτη προσήλωση στον Ερντογάν και την Τουρκία
Η Τουρκία λοιπόν για άλλη μια φορά είναι ευνοημένη των ΗΠΑ, ενώ ο Ζελένσκι με την σειρά του φέρεται να δρα με βασικό γνώμονα τα συμφέροντα της Τουρκίας και όχι του ουκρανικού λαού. Και όσο οι Τούρκοι φέρνουν ρωσικό αέριο στην Ευρώπη με τις ευλογίες των Αμερικάνων, το μυαλό ορισμένων έρχεται στην Ελλάδα και την Αλεξανδρούπολη, ένα έργο που αν ολοκληρωνόταν ενδεχομένων σήμερα να άλλαζε εντελώς τις ισορροπίες στην περιοχή.
Διαβάστε Επίσης:
