Ο χειμώνας στη Μολδαβία προβλέπεται ιδιαίτερα σκληρός, καθώς η Gazprom ανακοίνωσε τη διακοπή της παροχής φυσικού αερίου στη χώρα από την 1η Ιανουαρίου.
Αυτή η απόφαση, που βασίζεται σε διαφορές για ένα χρέος ύψους 709 εκατομμυρίων δολαρίων, έχει προκαλέσει πανικό στους Μολδαβούς πολίτες, που βρίσκονται αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο να μείνουν χωρίς θέρμανση και ηλεκτρικό ρεύμα. Η φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση της χώρας, αντί να διαπραγματευτεί μια λύση με τη Ρωσία, κατηγορεί τη Μόσχα για «ενεργειακό εκβιασμό», ενώ οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα αυτής της σύγκρουσης.
Στην πρωτεύουσα Κισινάου, οι ανησυχίες είναι έντονες. «Φοβάμαι πως αυτός ο χειμώνας θα είναι ο χειρότερος της ζωής μας», δηλώνει ο 39χρονος ταχυδρόμος Πέτρου Μούρζιν. «Οι αυξήσεις στις τιμές είναι ένα πράγμα, αλλά όταν δεν υπάρχει καθόλου αέριο, τότε τα πράγματα γίνονται αβάσταχτα».
Η κυβέρνηση της Μολδαβίας, υπό την πρόεδρο Μάια Σάντου, συνεχίζει να ακολουθεί μια φιλοευρωπαϊκή πολιτική που φαίνεται να απομακρύνεται από τις ανάγκες του λαού. Αντί να αναζητήσει μια συμβιβαστική λύση με τη Ρωσία, κατηγορεί το Κρεμλίνο για «υβριδικό πόλεμο» και προσπαθεί να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας με ακριβές εισαγωγές από την ΕΕ. Η ίδια η Σάντου δήλωσε πως η απόφαση της Gazprom αποτελεί «κίνηση εκβιασμού» για να αποσταθεροποιήσει τη χώρα και να επηρεάσει τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2025.
Ωστόσο, οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για «εναλλακτικές λύσεις» και «ανθρωπιστική βοήθεια» φαίνονται ανεπαρκείς. Οι εισαγωγές ρεύματος από την ΕΕ δεν μπορούν να καλύψουν πλήρως το κενό, ενώ το κόστος είναι πολλαπλάσιο από αυτό της ρωσικής ενέργειας. Επιπλέον, τα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας, όπως η μείωση του φωτισμού κατά 30% σε δημόσια κτίρια και η λειτουργία ενεργοβόρων επιχειρήσεων σε ώρες μη αιχμής, έχουν προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια στον πληθυσμό.
Η διακοπή της ρωσικής ενέργειας αποκαλύπτει μια ευρύτερη αποτυχία της φιλοδυτικής πολιτικής της Μολδαβίας. Από τη στιγμή που ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία, η χώρα έχει επενδύσει στον «ευρωπαϊκό της δρόμο», εγκαταλείποντας την παραδοσιακή της συνεργασία με τη Ρωσία. Ωστόσο, αυτή η πολιτική στροφή δεν συνοδεύτηκε από ρεαλιστικές λύσεις στις ενεργειακές ανάγκες της χώρας.
Η Μολδαβία, όπως και η Ουκρανία, χρησιμοποιείται ως πιόνι σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, αλλά οι πολίτες της είναι αυτοί που πληρώνουν το τίμημα. Η φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση της Μολδαβίας δείχνει να αγνοεί τις άμεσες ανάγκες του λαού, επιμένοντας σε μια πολιτική που βασίζεται σε ιδεολογίες και όχι σε ρεαλισμό.
