Η είδηση σχετικά με την πιθανή εμπλοκή του Βασιλιά Φιλίππου του Βελγίου για την παράκαμψη ενός πιθανού βέτο της Ουγγαρίας στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, σίγουρα προκαλεί ενδιαφέρον αλλά και προβληματισμό.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει τρόπους για να εμποδίσει την επιστροφή ρωσικών κεφαλαίων ύψους 190 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία είναι δεσμευμένα στο Euroclear, εάν δεν ανανεωθούν οι κυρώσεις λόγω αντιδράσεων από την Ουγγαρία.
Μία από τις προτάσεις που φέρεται να συζητούνται είναι η ενεργοποίηση ενός διατάγματος του 1944, το οποίο θα παρείχε στον Βασιλιά Φίλιππο την εξουσία να μπλοκάρει τη μεταφορά αυτών των κεφαλαίων εκτός Βελγίου. Το εν λόγω διάταγμα, το οποίο έχει στρατιωτικό χαρακτήρα, χρονολογείται από την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και η εφαρμογή του σε αυτή τη σύγχρονη πολιτική συγκυρία σίγουρα εγείρει ερωτήματα.
Η επιλογή μιας τέτοιας οδού υπογραμμίζει τη σοβαρότητα με την οποία η ΕΕ αντιμετωπίζει το ζήτημα της συνέχισης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, αλλά παράλληλα αναδεικνύει την έλλειψη ενότητας μεταξύ των κρατών-μελών της Ένωσης. Η πιθανότητα να επιστρατευθούν τόσο ασυνήθιστοι μηχανισμοί καταδεικνύει τη δυσκολία εξεύρεσης λύσεων μέσω παραδοσιακών πολιτικών διαδικασιών.
Αυτό το ενδεχόμενο, εφόσον τελικά υλοποιηθεί, ενδέχεται να προκαλέσει συζητήσεις τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο δημόσιας αντίληψης, σχετικά με το κατά πόσο τέτοιου είδους ενέργειες είναι συμβατές με τις δημοκρατικές αξίες που προωθεί η ΕΕ. Η εμπλοκή της μοναρχίας, έστω και σε συμβολικό επίπεδο, φαίνεται να προσθέτει έναν αναχρονιστικό τόνο σε μια σύγχρονη γεωπολιτική κρίση.
