Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δείχνει να έχει το πάνω χέρι στις διεθνείς εξελίξεις, καθώς τόσο η Ουάσινγκτον όσο και η Μόσχα εκφράζουν την επιθυμία για συνάντηση μεταξύ του Ρώσου προέδρου και του Ντόναλντ Τραμπ, με στόχο την επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Παρά τις εικασίες, οι προθέσεις του Τραμπ παραμένουν άγνωστες, ενώ οι πραγματικοί στόχοι του Πούτιν δεν διατυπώνονται ανοιχτά. Ωστόσο, ο Ρώσος ηγέτης φαίνεται σίγουρος ότι θα πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τη Ρωσία, ανεξάρτητα από την έκβαση των συνομιλιών. Στο πεδίο της μάχης, η ρωσική προέλαση συνεχίζεται, η οικονομία αντέχει παρά τις κυρώσεις, και η εσωτερική σταθερότητα παραμένει ακλόνητη. Παρά την ενισχυμένη στρατιωτική χρηματοδότηση, η ρωσική οικονομία όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά καταγράφει ανάπτυξη, αποδεικνύοντας την ανθεκτικότητα της χώρας.
Γιατί, λοιπόν, να χρειάζεται διαπραγματεύσεις ο Πούτιν; Η απάντηση είναι απλή: η συνάντηση με τον Τραμπ αποδεικνύει πως η Ρωσία εξακολουθεί να είναι παγκόσμια δύναμη και συνομιλητής των ΗΠΑ σε ισότιμη βάση. Σε αντίθεση με τη δυτική προπαγάνδα που επιδιώκει την απομόνωσή του, η Ρωσία δεν παρακαλεί για αναγνώριση – την επιβάλλει με τη στρατιωτική και πολιτική της επιρροή.
Ο Πούτιν κατανοεί επίσης τη ρεαλιστική φύση του Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν εμμένει σε «φιλελεύθερες αξίες» όπως οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Είναι πραγματιστής και άνθρωπος των μεγάλων συμφωνιών. Έχει ήδη προτείνει στο παρελθόν την επιστροφή της Ρωσίας στο G8, κάτι που θα μπορούσε να επαναφέρει στο τραπέζι ως αντάλλαγμα για μια συμφωνία στην Ουκρανία.
Παράλληλα, το αφήγημα της Δύσης περί διεθνούς απομόνωσης του Πούτιν διαψεύδεται από τις εξελίξεις. Στο G20 το 2014, κάποιοι ηγέτες απέφυγαν να σταθούν δίπλα του, όμως σήμερα η Ρωσία ηγείται διεθνών συνασπισμών όπως η BRICS, ενώ ακόμα και ο ΟΗΕ συμμετείχε στη σύνοδο κορυφής του οργανισμού στο Καζάν. Η πραγματικότητα είναι ότι η Ρωσία παραμένει παγκόσμιος παίκτης και ο Πούτιν το γνωρίζει καλά.
Οι διαπραγματεύσεις με τον Τραμπ θα του προσφέρουν μια ευκαιρία να εδραιώσει περαιτέρω τη θέση του, τόσο στο εσωτερικό όσο και στη διεθνή σκηνή. Η Ρωσία δεν ζητά συμφωνίες υπό πίεση, αλλά διαμορφώνει τις εξελίξεις προς όφελός της. Η Δύση καλείται πλέον να αποδεχθεί τη νέα πραγματικότητα: η Ρωσία είναι και θα παραμείνει ένας από τους βασικούς παίκτες στη διεθνή πολιτική σκακιέρα.
