Ο Μακρόν και το επικίνδυνο παιχνίδι της αλαζονείας

Ο Γάλλος πρόεδρος φαίνεται να έχει βρει ένα νέο σπορ: να αφήνει ηγέτες να περιμένουν στο κατώφλι του προεδρικού μεγάρου, παίζοντας ένα επικίνδυνο παιχνίδι αλαζονείας και μικροπολιτικής υπεροψίας.

Γράφει η Μαρία Δεναξά

Μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που περίμενε 30 λεπτά μέχρι να ειδοποιήσει την αυτοκινητοπομπή του να μπει στο προεδρικό μέγαρο, ήρθε η σειρά του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, να βιώσει την ίδια συμπεριφορά.

Όταν ο Βανς έφθασε στο προαύλιο του Ελιζέ χθες το βράδυ (Δευτέρα 10/2) για να πάρει μέρος στο δείπνο εργασίας για την τεχνητή νοημοσύνη, ο Εμανουέλ Μακρόν δεν βγήκε να τον υποδεχτεί σύμφωνα με το πρωτόκολλο.

☝️👓 Il n’y a personne pour accueillir Vance, le vice-président américain lorsqu’il arrive à l’Élysée !
🤏👓 Ce manquement au protocole est-il intentionnel d’après vous ? pic.twitter.com/CI9HuFfnbJ
— ⚜ Eric Archambault ⚜ (@EricArchambaul7) February 11, 2025

Μια ηχηρή προσβολή που αποκλείεται να παραμείνει αναπάντητη από τις ΗΠΑ και την οποία δεν θα πληρώσει μόνο η Γαλλία αλλά κι ολόκληρη η Ευρώπη καθώς δεν πρόκειται για αμέλεια ή σύμπτωση, αλλά για μια συνειδητή τακτική με πολλαπλά μηνύματα.

Μηνύματα του Μακρόν προς τους συνομιλητές του, στους οποίους επιχειρεί να διαμηνύσει ότι εκείνος είναι ο ρυθμιστής του παιχνιδιού, ενώ δεν είναι τίποτα και μηνύματα προς τους Γάλλους, που τον βλέπουν να καταρρέει δημοσκοπικά ενώ προσπαθεί να χτίσει το αφήγημα του «ισχυρού ηγέτη» σε μια Γαλλία που αποδυναμώνεται.

Όμως, τέτοιου είδους τακτικισμοί δεν μένουν ατιμώρητοι. Όταν αρχίζεις να προσβάλλεις τους συμμάχους σου, το κόστος το πληρώνεις αργά ή γρήγορα. Οι ΗΠΑ, δεν θα ξεχάσουν το γαλλικό σνομπάρισμα. Κι οι μικρότεροι εταίροι της Γαλλίας βλέπουν πλέον ξεκάθαρα ότι η πολυδιαφημισμένη «ευρωπαϊκή ηγεσία» της οποίας είναι μέρος το Παρίσι, είναι περισσότερο θέατρο παρά πραγματική διπλωματία.

Ο Μακρόν μπορεί να πιστεύει ότι κάνοντας τους ηγέτες να περιμένουν έξω από την πόρτα του ενισχύουν την αξιολύπητη εικόνα του. Στην πραγματικότητα, κάθε λεπτό αναμονής που τους επιβάλλει είναι άλλο ένα πλήγμα στη φήμη του ως αναξιόπιστου συνομιλητή.

Στην παγκόσμια σκακιέρα της πολιτικής, η αλαζονεία πληρώνεται ακριβά.

Δείτε επίσης: