Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να πιέζει την Ιορδανία και την Αίγυπτο να υποστηρίξουν το σχέδιό του για την ανοικοδόμηση της Γάζας, προειδοποιώντας ότι η άρνησή τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε διακοπή της αμερικανικής βοήθειας προς τις δύο χώρες.
Η επίσκεψη του βασιλιά Αμπντάλα της Ιορδανίας στον Λευκό Οίκο αυτή την εβδομάδα αναμένεται να είναι καθοριστική, καθώς αποτελεί τον πρώτο Άραβα ηγέτη που συναντά τον Τραμπ από την επιστροφή του στην προεδρία.
Ο Τραμπ θεωρεί ότι η Ιορδανία και η Αίγυπτος πρέπει να δεχτούν περίπου δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιους πρόσφυγες, προκειμένου η Γάζα να μετατραπεί σε μια περιοχή υψηλού οικονομικού δυναμικού, την οποία ο ίδιος περιγράφει ως «η Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής». Η πρόταση αυτή έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, με τον βασιλιά Αμπντάλα να απορρίπτει οποιαδήποτε κίνηση εκτοπισμού Παλαιστινίων και να ενισχύει τη διπλωματική του δραστηριότητα, συναντώντας ηγέτες και αξιωματούχους των Ηνωμένων Εθνών, ώστε να διαμορφώσει ένα κοινό μέτωπο ενάντια στο σχέδιο του Τραμπ.
Παρά τις αντιδράσεις, ο Τραμπ παραμένει ανυποχώρητος. Σε συνέντευξή του δήλωσε ότι οι Παλαιστίνιοι που θα φύγουν από τη Γάζα δεν θα έχουν δικαίωμα επιστροφής, υποστηρίζοντας πως οι νέες τους κατοικίες θα είναι πολύ καλύτερες από τις προηγούμενες. Στις πιέσεις που ασκεί περιλαμβάνεται και η προειδοποίηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να διακόψουν τη χρηματοδότηση προς την Ιορδανία και την Αίγυπτο, αν δεν ευθυγραμμιστούν με το σχέδιο.
Παράλληλα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, έχει σταλεί στη Μέση Ανατολή για να προωθήσει το αμερικανικό σχέδιο, με επισκέψεις σε Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ και Σαουδική Αραβία. Οι Άραβες ηγέτες έχουν ήδη εκφράσει την υποστήριξή τους σε μια λύση δύο κρατών, κάτι που η κυβέρνηση Τραμπ απορρίπτει. Ο Ρούμπιο, αν και εμφανίζεται προσεκτικός στις δηλώσεις του, δεν έχει αποσαφηνίσει πλήρως αν οι ΗΠΑ θα δεχτούν επιστροφή των Παλαιστινίων στη Γάζα μετά την ανοικοδόμηση.
Η στρατηγική του Τραμπ, αν και προκαλεί αντιδράσεις, αναδεικνύει μια δυναμική προσέγγιση που έρχεται σε αντίθεση με την αδράνεια προηγούμενων διοικήσεων. Ενώ οι επικριτές του θεωρούν ότι το σχέδιό του υπονομεύει τη σταθερότητα στην περιοχή, άλλοι υποστηρίζουν ότι τουλάχιστον φέρνει το ζήτημα της μεταπολεμικής Γάζας στο επίκεντρο των διεθνών συζητήσεων, επιταχύνοντας την ανάγκη για λύσεις.
