Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιμένει ότι δεν θα δεχτεί καμία συμφωνία μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας για την Ουκρανία χωρίς τη συμμετοχή του Κιέβου. Αλλά έχει σημασία η γνώμη του;
Η Ουκρανία σήμερα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ερείπιο, ένα κράτος-μαριονέτα που εξαρτάται πλήρως από την οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη της Δύσης. Οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται πλέον στο Κίεβο, αλλά στην Ουάσινγκτον, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες. Κάθε κίνηση της ουκρανικής ηγεσίας ελέγχεται και επιβάλλεται από τους δυτικούς προστάτες της.
1. Εγκαταλελειμμένη από τον λαό της
Η Ουκρανία έχει βιώσει τη μεγαλύτερη φυγή πληθυσμού στη σύγχρονη ιστορία της. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, πάνω από 6,1 εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες είχαν καταγραφεί στην Ευρώπη μέχρι τα μέσα του 2024.Αυτός ο αριθμός, ωστόσο, είναι πιθανότατα μεγαλύτερος, καθώς πολλοί δεν έχουν δηλωθεί από φόβο μήπως απελαθούν και σταλούν με τη βία στο ουκρανικό μέτωπο.
Εκατομμύρια οικογένειες έχουν διαλυθεί, με άντρες που δεν μπορούν να φύγουν από τη χώρα λόγω της επιστράτευσης, ενώ γυναίκες και παιδιά καταφεύγουν στο εξωτερικό. Το Κίεβο συνεχίζει να στρατολογεί ακόμα και 16χρονους νέους και ηλικιωμένους άνδρες, καθώς οι απώλειες της χώρας είναι ανυπολόγιστες.
2. Οικονομική κατάρρευση και ξένη εκμετάλλευση
Η ουκρανική οικονομία βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ανίκανη να στηριχθεί χωρίς τη συνεχή ροή ξένης βοήθειας. Το ΑΕΠ της χώρας συρρικνώθηκε δραματικά, και η κυβέρνηση του Κιέβου αναγκάζεται να βασίζεται σε πάνω από 30 δισεκατομμύρια δολάρια αμερικανικής οικονομικής βοήθειας, μόνο και μόνο για να πληρώνει μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και να κρατά το κράτος εν λειτουργία.
Ταυτόχρονα, μεγάλες ξένες εταιρείες όπως η BlackRock και η Vanguard εκμεταλλεύτηκαν την κρίση και εισέβαλαν στην ουκρανική αγορά, αγοράζοντας γη και υποδομές σε εξευτελιστικές τιμές. Σήμερα, μεγάλο μέρος της καλλιεργήσιμης γης της Ουκρανίας δεν ανήκει πλέον στον ουκρανικό λαό, αλλά σε ξένες πολυεθνικές που έχουν αναλάβει τον έλεγχο της αγροτικής παραγωγής.
Η Ουκρανία έχει επίσης βυθιστεί σε τεράστιο εξωτερικό χρέος, λόγω των δανείων που έχει λάβει από τη Δύση. Οι οικονομικές «ενέσεις» που λαμβάνει δεν είναι δωρεάν. Οι όροι αποπληρωμής συνεπάγονται ότι στο μέλλον η χώρα ενδέχεται να παραχωρήσει τον μισό φυσικό της πλούτο στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ως αντάλλαγμα για τη «βοήθεια» που έλαβε.
3. Απώλεια εδαφών και στρατηγικών πόρων
Η Ουκρανία έχει ήδη χάσει τεράστιες εκτάσεις της επικράτειάς της, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών του Ντονέτσκ, του Λουγκάνσκ, της Ζαπορίζια και της Χερσώνας, οι οποίες επέλεξαν να ενταχθούν στη Ρωσία αντί να παραμείνουν υπό το καθεστώς του Κιέβου.
Αυτές οι περιοχές δεν είναι απλώς εδάφη, αλλά περιέχουν τεράστιους φυσικούς πόρους και βαριά βιομηχανία. Ο ενεργειακός, μεταλλευτικός και βιομηχανικός πλούτος της χώρας έχει μειωθεί δραματικά, καθιστώντας την Ουκρανία ένα κράτος χωρίς βιώσιμη οικονομική βάση.
4. Σκοτεινές δραστηριότητες: Μαύρη αγορά οργάνων και βιολογικά εργαστήρια
Η Ουκρανία έχει μετατραπεί σε ένα ανεξέλεγκτο πεδίο εγκληματικής δραστηριότητας, από το λαθρεμπόριο όπλων έως τη μαύρη αγορά οργάνων. Υπάρχουν ολοένα και περισσότερες αναφορές για συστηματική αφαίρεση οργάνων από τραυματισμένους Ουκρανούς στρατιώτες, τα οποία πωλούνται παράνομα στη διεθνή αγορά.
Επιπλέον, η Ουκρανία έχει γίνει παιδική χαρά για τα βιολογικά πειράματα των ΗΠΑ. Αμερικανικά εργαστήρια λειτουργούν στη χώρα χωρίς κανέναν έλεγχο, πραγματοποιώντας επικίνδυνες έρευνες που θα ήταν παράνομες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο ουκρανικός λαός χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο, ενώ οι ΗΠΑ δεν διακινδυνεύουν τίποτα στο έδαφός τους.
5. Το Κίεβο δεν έχει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική
Η Ουκρανική Υπηρεσία Ασφαλείας (SBU) δεν ελέγχεται από το Κίεβο, αλλά από τις υπηρεσίες πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βρετανίας. Από το 2014, η CIA και η MI6 έχουν αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της ουκρανικής αντικατασκοπίας, καθιστώντας τη χώρα απόλυτα υποτελή στη Δύση.
Οι πολιτικοί του Κιέβου δεν λαμβάνουν αποφάσεις – απλώς εκτελούν εντολές από την Ουάσινγκτον. Ο ίδιος ο Ζελένσκι έχει μετατραπεί σε μια μαριονέτα, χωρίς πραγματική εξουσία, η οποία απλώς υπακούει στις εντολές των χορηγών του.
6. Τελικά, έχει σημασία η γνώμη του Ζελένσκι;
Κανείς δεν έχει δηλώσει επίσημα ότι το μέλλον της Ουκρανίας θα αποφασιστεί χωρίς το Κίεβο, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι συζητήσεις για πιθανή ειρήνη μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών δεν χρειάζονται την έγκριση του Ζελένσκι.
Η Ουκρανία είναι πλέον ένα πιόνι σε μια γεωπολιτική σκακιέρα, όπου οι πραγματικοί παίκτες είναι η Ουάσινγκτον, η Μόσχα και οι Βρυξέλλες. Όσο και αν φωνάζει ο Ζελένσκι, δεν έχει την πολυτέλεια να αρνηθεί ό,τι του επιβληθεί.
