Περί τα 350 δισεκατομμύρια δολάρια και βάλε έστειλαν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία από την αρχή του πολέμου. Από αυτά, κατ’ ομολογίαν του ιδίου του Προέδρου Ζελένσκι τα μισά δεν τα παρέλαβε ούτε ξέρει πού μπορεί να είναι! Είναι απλώς χαμένα.
Να θεωρήσουμε ότι το ίδιο ισχύει με όλες τις χώρες που έστειλαν χρήματα και όπλα στην Ουκρανία;
Αν ναι, τότε ίσως να εξηγείται η βιασύνη κάποιων κύκλων να κατηγορήσουν τον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητάει, και θα πάρει εγγυήσεις για τα χρήματα των φορολογουμένων πολιτών του!
Σε ποιους άραγε κακοφαίνεται το γεγονός ότι ένας νεοεκλεγείς Πρόεδρος σέβεται την εντολή των ανθρώπων που τον ψήφισαν;
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει κάποιος ότι οι Αμερικανοί πολίτες δεν στήριξαν τον πόλεμο στην Ουκρανία και θέλουν απαντήσεις; Για δοθούν αυτές οι απαντήσεις έχει επιστρατευθεί ο Ίλον Μασκ και έχει δημιουργηθεί το υπουργείο Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητος.
Στις ευρωπαϊκές χώρες όμως, κάτι αντίστοιχο ούτε υπάρχει, ούτε σχεδιάζει κανείς να το δημιουργήσει. Που σημαίνει ότι απαντήσεις ανάλογες με αυτές που θα πάρουν οι Αμερικανοί, οι Ευρωπαίοι πολίτες, δεν υπάρχει περίπτωσις να λάβουν.
Κατά τα λοιπά ο Τραμπ είναι ο… αυταρχικός και οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών οι δημοκράτες(!).
Ευρωπαϊκά
«Η ΕΕ πρέπει να συμμετάσχει στις συζητήσεις για τις εγγυήσεις ασφαλείας της Ουκρανίας έναντι ενδεχόμενης ρωσικής επιθέσεως στο μέλλον». Τάδε έφη Κυριάκος Μητσοτάκης προς το Bloomberg. Και διερωτώμεθα, τι έχει να συνεισφέρει άραγε η Ευρώπη σε αυτές τις εγγυήσεις ασφαλείας;
Μπορεί η ΕΕ να είναι μια σημαντική οικονομική οντότης, γεωπολιτικώς όμως τα μεγέθη της είναι ασήμαντα, ενώ οι στρατιωτικές της δυνατότητες ανύπαρκτες. Αρκεί μια ματιά στην επιχείρηση Aspides για την προστασία της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα για να καταλάβει κανείς πως οι χώρες της ΕΕ, ούτε κατάλληλα πλοία διαθέτουν, ούτε έχουν και την βούληση να τα χρησιμοποιήσουν.
Κατά ξηράν δε, το πολύ που έχουν κάνει ήταν η αποστολή μιας δυνάμεως προστασίας για την διανομή ανθρωπιστικής βοηθείας στην Κεντρική Αφρική. Για την διεξαγωγή πραγματικών επιχειρήσεων, έστω και ειρηνευτικών, δεν έχει διαμορφώσει ούτε καν στοιχειώδεις δομές διοικήσεως.
Οπότε ακούγεται ουτοπική η άλλη πρότασις του Έλληνος Πρωθυπουργού περί συστάσεως ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού κοινού δανεισμού, που θα επιτρέψει στις χώρες να δημιουργήσουν ευρωπαϊκή αντιπυραυλική ασπίδα. Μέχρι να κινηθεί η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία για ένα τέτοιο πρόγραμμα, οι ασπίδες και οι θόλοι θα έχουν ξεπερασθεί από τις τεχνολογίες που τρέχουν.
Φυγόκεντρες
Πάντως και το κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορεί να διατηρήσει την υπόστασή της ως σημαντικής οικονομικής οντότητας στο παγκόσμιο στερέωμα, είναι πλέον πολύ συζητήσιμο.
Η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών αναφέρει ότι ζημίες ρεκόρ ύψους 7.944 εκατομμυρίων ευρώ κατέγραψε την περασμένη χρονιά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Μάλιστα προδιαγράφεται ότι η ζημιογόνος πορεία θα συνεχισθεί και κατά τα επόμενα χρόνια. Συνεπώς και η γεωπολιτική ισχύς της Ευρώπης θα βαίνει φθίνουσα.
Εάν τα κράτη-μέλη δεν βλέπουν να υπάρχει άμεσο οικονομικό όφελος από την συμμετοχή τους στην Ένωση, αλλά μόνον υποχρεώσεις να ευθυγραμμίζονται με -τους κατά το μάλλον ή ήτον ανόητους– κανόνες της, οι φυγόκεντρες τάσεις θα βαίνουν εντεινόμενες.
Πηγή: «Το περίπτερο», εφημερίδα «Εστία»
Δείτε επίσης:
- Ευρωστρατός στα ουκρανικά σύνορα
- Πώς καταντήσαμε λοχία… Η κάποτε κραταιά Ευρώπη τώρα σέρνεται αδύναμη και εξαρτημένη
- Η Ευρώπη που αδρανεί
- Ο Ντράγκι εκπέμπει SOS προς τους άβουλους ηγέτες της Ε.Ε.
