Στη Ζάμπια, μια δίκη που αφορά κατηγορίες για μαγεία και απόπειρα κατά της ζωής του Προέδρου Χακαΐντε Χιτσιλέμα έχει γίνει αντικείμενο έντονου ενδιαφέροντος και συζητήσεων. Η υπόθεση έχει αποκαλύψει την περίπλοκη σχέση της χώρας με τις παραδοσιακές πεποιθήσεις, τον αποικιακό νόμο περί μαγείας και το πολιτικό σκηνικό ενόψει των επερχόμενων εκλογών.
Δύο άνδρες κατηγορούνται ότι χρησιμοποιούσαν μαγεία και είχαν στην κατοχή τους αντικείμενα που υποτίθεται ότι θα έβλαπταν τον Πρόεδρο της Ζάμπια. Σύμφωνα με την εισαγγελία, οι κατηγορούμενοι είχαν προσληφθεί από τον αδερφό ενός πρώην βουλευτή, ο οποίος πλέον καταζητείται, με σκοπό να ρίξουν μια θανατηφόρα κατάρα στον Πρόεδρο. Η αστυνομία ισχυρίζεται ότι τους συνέλαβε σε ξενοδοχείο στην πρωτεύουσα, Λουσάκα, όταν μια καμαριέρα ανέφερε ότι άκουγε περίεργους ήχους από το δωμάτιό τους. Κατά τη σύλληψή τους, βρέθηκαν στην κατοχή τους ένα μπουκάλι με χαμαιλέοντα, μια κόκκινη υφασμάτινη λωρίδα, μια λευκή σκόνη και μια ουρά αγνώστου ζώου. Οι άνδρες αυτοί αντιμετωπίζουν επίσης κατηγορίες για κακοποίηση ζώων.
Η υπόθεση αυτή έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Ορισμένοι τη θεωρούν ένα πολιτικό τέχνασμα από τον Πρόεδρο Χιτσιλέμα, ο οποίος ετοιμάζεται για τις εκλογές της επόμενης χρονιάς, ενώ άλλοι την αντιμετωπίζουν ως σοβαρή απειλή που αντικατοπτρίζει την επιρροή της μαγείας στην κοινωνία της Ζάμπια. Η χώρα διατηρεί βαθιά ριζωμένες παραδοσιακές πεποιθήσεις, με το 79% των πολιτών να δηλώνουν ότι πιστεύουν στη μαγεία, σύμφωνα με έρευνα της Νομοθετικής Επιτροπής της Ζάμπια.
Ο νόμος περί μαγείας της Ζάμπια, που θεσπίστηκε το 1914 όταν η χώρα ήταν υπό βρετανική κυριαρχία, καθιστά τη μαγεία ποινικό αδίκημα και ορίζει πως οποιοσδήποτε ισχυρίζεται ότι διαθέτει υπερφυσικές δυνάμεις μπορεί να διωχθεί. Ωστόσο, πολλοί νομικοί και πολιτιστικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ο νόμος αυτός είναι ξεπερασμένος και δεν λαμβάνει υπόψη την πραγματικότητα της αφρικανικής παράδοσης. Ο καθηγητής πολιτιστικής κληρονομιάς Γκανκανάνι Μόγιο υποστηρίζει ότι ο νόμος ποινικοποιεί κάτι που δεν κατανοεί και αγνοεί την πολύπλοκη σχέση των ανθρώπων της Ζάμπια με το υπερφυσικό.
Η δίκη αρχικά επρόκειτο να μεταδοθεί ζωντανά από την τηλεόραση, κάτι που έχει γίνει μόνο μία φορά στη δικαστική ιστορία της χώρας. Ωστόσο, η απόφαση αυτή ανατράπηκε έπειτα από πιέσεις της Εκκλησιαστικής Συμβουλευτικής Επιτροπής, η οποία εξέφρασε την ανησυχία της για το πώς η υπόθεση αυτή θα επηρεάσει την κοινωνία. Παρά την αλλαγή, η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν κατάμεστη όταν ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία.
Η δίκη αυτή θέτει σημαντικά ερωτήματα για το μέλλον της Ζάμπια: πρέπει να διατηρηθούν οι αποικιακοί νόμοι περί μαγείας ή να τροποποιηθούν για να αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις παραδοσιακές πεποιθήσεις; Μπορεί η μαγεία να αποδειχθεί σε δικαστικό πλαίσιο; Και τελικά, είναι αυτή η υπόθεση απλώς ένα νομικό ζήτημα ή αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου πολιτικού παιχνιδιού;
