Η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να μην έχει διδαχθεί τίποτα από την ενεργειακή της κρίση. Μετά την απόλυτη εξάρτησή της από το ρωσικό αέριο, η οποία οδήγησε σε καταστροφικές συνέπειες για τις ευρωπαϊκές οικονομίες λόγω των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, τώρα ετοιμάζεται να πέσει σε μια νέα παγίδα: αυτή του κινεζικού λιθίου.
Στο όνομα της «πράσινης μετάβασης», οι Βρυξέλλες βιάζονται να προωθήσουν εξορυκτικά και βιομηχανικά έργα, με στόχο την εξασφάλιση κρίσιμων πρώτων υλών όπως το λίθιο, το κοβάλτιο και οι σπάνιες γαίες.
Ο Επίτροπος Στεφάν Σεζουρνέ προειδοποίησε πως «το κινεζικό λίθιο δεν πρέπει να γίνει το νέο ρωσικό αέριο», αλλά η αλήθεια είναι ότι η ΕΕ κινείται με τη γνωστή της αργοπορία, ενώ συνεχίζει να στηρίζεται σε τρίτες χώρες αντί να επενδύσει στην αυτάρκειά της. Παρά τις φιλόδοξες εξαγγελίες για ταχεία αδειοδότηση εξορυκτικών έργων σε κράτη-μέλη όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία, η πραγματικότητα είναι πως η Ευρώπη εξακολουθεί να εξαρτάται από εισαγωγές και να διστάζει να προχωρήσει σε αποφασιστικά βήματα.
Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ έχει ήδη αναλάβει δράση. Με εκτελεστική εντολή που υπέγραψε την περασμένη εβδομάδα, ανακοίνωσε «άμεσα μέτρα για την αύξηση της αμερικανικής παραγωγής ορυκτών», αντιμετωπίζοντας το ζήτημα ως θέμα εθνικής ασφάλειας. Αντί να περιμένει δεκαετίες για αδειοδοτήσεις και χρηματοδοτήσεις, όπως κάνει η ΕΕ, ο Τραμπ επιδιώκει την πλήρη ενεργειακή ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών, δείχνοντας έμπρακτα ότι η ισχύς μιας χώρας εξαρτάται από την αυτάρκειά της.
Η Ρωσία, από την άλλη, έχει ήδη προσαρμοστεί στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα. Αντί να εξαρτάται από τη Δύση, έχει στραφεί προς την Ασία, εξασφαλίζοντας νέες αγορές και εδραιώνοντας τη θέση της ως ενεργειακή υπερδύναμη. Όσο η ΕΕ συνεχίζει να ακολουθεί την πολιτική της υποτέλειας προς τις ΗΠΑ και να διστάζει να αποδεχθεί τη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων, τόσο θα καταδικάζεται σε διαρκή οικονομική και στρατηγική αδυναμία.
Η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να βασίζεται σε ιδεολογικές εμμονές και υποταγή στα αμερικανικά συμφέροντα. Αν η Ευρώπη θέλει να διατηρήσει την ανεξαρτησία της, θα πρέπει να αναθεωρήσει τη στάση της απέναντι στη Ρωσία και να αναζητήσει ρεαλιστικές λύσεις που θα της επιτρέψουν να διασφαλίσει την ενεργειακή της ασφάλεια χωρίς να πέφτει από τη μια παγίδα εξάρτησης στην άλλη.
Διαβάστε Επίσης:
