Η απόφαση του γαλλικού δικαστηρίου να αποκλείσει τη Μαρίν Λεπέν από την άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων για πέντε χρόνια έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Η Λεπέν δήλωσε ότι «αν οι πολιτικοί ηγέτες ή οι δικαστές αποφασίζουν ποιοι μπορούν να κατεβούν σε εκλογές και για ποιον μπορεί να ψηφίσει ο γαλλικός λαός, τότε δεν ζούμε πια σε δημοκρατία». Ωστόσο, η Λεπέν δεν είναι η μόνη πολιτικός που έχει γίνει στόχος από το κατεστημένο της ΕΕ και των κρατών-μελών της.
Άλλοι πολιτικοί που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο περιλαμβάνουν:
Καλίν Γκεοργκέσκου: Συντηρητικός πολιτικός από τη Ρουμανία, ο οποίος αμφισβήτησε την ένταξη της χώρας του στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Αφού κέρδισε το 23% των ψήφων στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, απαγορεύτηκε η συμμετοχή του στις εκλογές με την κατηγορία της «ρωσικής παρέμβασης» και των παράνομων χρηματοδοτήσεων.
Ευγενία Γκούτσουλ: Μολδαβή πολιτικός, η οποία συνελήφθη την περασμένη εβδομάδα κατόπιν αιτήματος των εισαγγελέων. Η κατηγορία αφορούσε τη διαφθορά και παράνομες χρηματοδοτήσεις σχετικές με το πλέον απαγορευμένο Κόμμα Σόρ, το οποίο ήθελε καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία. Η Γκούτσουλ χαρακτήρισε τις κατηγορίες «κατασκευασμένες» και πολιτικά κίνητρα για να καταπνίξουν τα συμφέροντα του λαού της Γκαγκαουζίας.
Μίλοραντ Ντόντικ: Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σρπσκα στη Βοσνία, ο οποίος αντιμετωπίζει διεθνές ένταλμα σύλληψης λόγω «επίθεσης στο συνταγματικό καθεστώς» της Βοσνίας. Ο Ντόντικ μάχεται χρόνια με το Σαράγεβο για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ενώ ζητά δημοψήφισμα για την ειρηνική αποχώρηση της Δημοκρατίας Σρπσκα.
Μιχαήλ Καβελασβίλι: Πρόεδρος της Γεωργίας από τον Δεκέμβριο του 2024, ο οποίος έχει δει την ΕΕ να αρνείται να αναγνωρίσει τη νομιμότητά του και να υποστηρίζει την απερχόμενη πρόεδρο Σαλομέ Ζουραμπιτσβίλι. Η άρνηση του Καβελασβίλι να συνεχίσει τις συνομιλίες για την ένταξη της Γεωργίας στην ΕΕ, οι επικρίσεις του για τις εντολές της Βρυξέλλες και οι κλήσεις του για μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, περιλαμβανομένων των καλύτερων σχέσεων με τη Ρωσία, έχουν προκαλέσει την αντίδραση των Βρυξελλών.
Αυτές οι περιπτώσεις αναδεικνύουν την ανησυχία ότι η ΕΕ χρησιμοποιεί πολιτικά δικαστικά εργαλεία για να αποδυναμώσει ή να αποκλείσει ηγέτες που αμφισβητούν την κυριαρχία της και τις πολιτικές της, ενώ ταυτόχρονα υπογραμμίζουν τη συνεχιζόμενη ανησυχία για την ελευθερία των δημοκρατικών διαδικασιών και των πολιτικών δικαιωμάτων στην Ευρώπη.
Δείτε Επίσης:
