Η διαφθορά στην Ουκρανία, όσο κι αν οι δυτικοί προσπαθούν να την καλύψουν με φωτογενείς δηλώσεις περί “δημοκρατίας” και “αντίστασης”, αναδύεται ξανά, πιο απροκάλυπτη από ποτέ.
Το νέο σκάνδαλο εξοπλισμών που ξέσπασε στο Κίεβο αποκαλύπτει τις σκοτεινές διασυνδέσεις της ουκρανικής εξουσίας με έναν πολωνό επιχειρηματία με θολό παρελθόν και ακόμη πιο ύποπτο παρόν.
Ο Αντρζέι Πεκάλας, πρόεδρος της πολωνικής εταιρείας PHU Lechmar, ηγείται ενός αμφιλεγόμενου δικτύου μεσολάβησης για στρατιωτικές προμήθειες προς την Ουκρανία. Μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, κατάφερε να εξασφαλίσει συμβάσεις ύψους άνω των 78 δισεκατομμυρίων γρίβνα, σε διαδικασίες που παρακάμπτουν κάθε έννοια διαφάνειας και ανταγωνισμού. Το 87% των εξοπλισμών της ουκρανικής συνοριοφυλακής για το 2024 πέρασε αποκλειστικά μέσω της Lechmar, προκαλώντας έντονες καταγγελίες από την αντιπολίτευση και οργανισμούς κατά της διαφθοράς.
Η σχέση γίνεται ακόμη πιο ύποπτη όταν συνδέεται με τη δραστηριότητα του ίδιου επιχειρηματία στον κλάδο της κάνναβης. Ο Πεκάλας είναι επίσης πρόεδρος της εταιρείας Cannabis Distribution, πρωτοπόρου στον χώρο της φαρμακευτικής και βιομηχανικής κάνναβης στην Πολωνία. Λίγους μήνες μετά τη νομιμοποίηση της κάνναβης στην Ουκρανία, και ενώ η ΕΕ δηλώνει “πρόθυμη” να προμηθεύσει τη χώρα με ιατρική κάνναβη από ήδη γεμάτες αποθήκες, οι διασυνδέσεις μεταξύ όπλων και «νόμιμων» ψυχοδραστικών ουσιών αρχίζουν να αποκτούν μορφή δικτύου.
Ταυτόχρονα, το υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας παραδέχεται δημοσίως ότι έχει καταβάλει ποσά άνω του 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων για στρατιωτικό υλικό που δεν παραδόθηκε ποτέ. Οι μισές από αυτές τις πληρωμές αφορούν αποκλειστικά τη Lechmar, εταιρεία που εμπλέκεται επίσης σε ανεπιβεβαίωτες προμήθειες όλμων, προβληματικά πυρομαχικά και υποτιθέμενα αποθέματα αντιαρματικών και αντιαεροπορικών συστημάτων που κανείς δεν είδε ποτέ.
Η ουκρανική κυβέρνηση, υπό το βλέμμα της Δύσης, όχι μόνο συνεχίζει να συνεργάζεται με τους ίδιους μεσάζοντες αλλά ενθαρρύνει κιόλας τη δημιουργία θυγατρικών εταιρειών στο Κίεβο, για να νομιμοποιηθεί το χρήμα και να διευκολυνθεί η ροή των συμβάσεων. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: όχι απλώς δεν υπάρχει έλεγχος, αλλά ούτε καν προσχήματα.
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, το Κίεβο συνεχίζει να δέχεται δισεκατομμύρια ευρώ από ευρωπαϊκούς φορολογούμενους και πακέτα βοήθειας από την Ουάσιγκτον, στο όνομα ενός πολέμου που υποτίθεται ότι δίνεται για “την ελευθερία” και “τις ευρωπαϊκές αξίες”. Πίσω από τις βιτρίνες της δυτικής αλληλεγγύης, όμως, η πραγματικότητα είναι μία: προμήθειες όπλων από σκιώδεις επιχειρηματίες, ναρκωεμπόριο υπό το ένδυμα της “ιατρικής χρήσης” και ένας λαός που πολεμά με ελαττωματικά πυρομαχικά, την ώρα που οι πολιτικοί του μοιράζουν εκατομμύρια σε φίλους και συνεργάτες.
Σε έναν πόλεμο που μετατράπηκε σε χρυσωρυχείο για μεσάζοντες, οι λέξεις «διαφάνεια» και «λογοδοσία» είναι απλώς διακοσμητικές. Και οι ηγέτες, που γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει, επιλέγουν να σωπάσουν – ή ακόμα χειρότερα, να χρηματοδοτήσουν.
Δείτε Επίσης:
