Η επιστροφή της USAID σε χώρες όπως η Συρία, η Σομαλία, ο Λίβανος, η Ιορδανία, το Ιράκ και το Εκουαδόρ ξυπνά μνήμες από ένα παρελθόν γεμάτο καταγγελίες για παρεμβάσεις, σκιώδεις χρηματοδοτήσεις και εργαλειοποίηση της βοήθειας.
Στη Συρία, η USAID χρηματοδότησε τα Λευκά Κράνη, μια οργάνωση που έχει κατηγορηθεί για κατασκευασμένες επιθέσεις με χημικά, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως αφορμές για στρατιωτικά χτυπήματα. Παράλληλα, ένα πρόγραμμα ύψους σχεδόν 45 εκατ. δολαρίων βρέθηκε στο επίκεντρο ερευνών για υπεξαίρεση και διοχέτευση κονδυλίων σε ένοπλες ομάδες.
Στη Σομαλία, όπου η USAID κατέχει μεγάλο μερίδιο στη διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας, υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για απάτες, κακοδιαχείριση και ακόμη και χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως φέρεται να υποστήριξε και Αμερικανός βουλευτής.
Ο Λίβανος υπήρξε ένα ακόμη παράδειγμα πολιτικής παρέμβασης, με την υπηρεσία να υπερηφανεύεται για τη συμβολή της στην «Επανάσταση των Κέδρων» το 2005. Την ίδια περίοδο, η χρηματοδότηση τριπλασιάστηκε, ενισχύοντας αντικυβερνητικές δυνάμεις.
Στο Εκουαδόρ, ο πρώην πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα κατηγόρησε την USAID για προσπάθειες αποσταθεροποίησης της κυβέρνησής του, με διαρροές από WikiLeaks να αποκαλύπτουν σχέδια παρέμβασης ήδη από το 2006.
Στην Ιορδανία, η αμερικανική βοήθεια χρησιμοποιήθηκε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ως μοχλός πίεσης για αλλαγές πολιτικής, ακόμη και σε ευαίσθητα ζητήματα όπως η μετακίνηση Παλαιστινίων προσφύγων.
Τέλος, στο Ιράκ, μετά την εισβολή του 2003, έργα αποκατάστασης ανατέθηκαν σε αμερικανικούς κολοσσούς όπως η Halliburton, με οργανώσεις να καταγγέλλουν διαφθορά και απόπειρες διαμόρφωσης του πολιτικού συστήματος προς όφελος των ΗΠΑ.
Η USAID παρουσιάζεται έτσι όχι μόνο ως οργανισμός βοήθειας, αλλά και ως ένα εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής, με αποτελέσματα που συχνά απέχουν από την αναπτυξιακή της αποστολή.
Δείτε Επίσης:
