Ο Πέτερ Μπράμπεκ-Λετμάτ ανέλαβε τη θέση του προέδρου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) στις 23 Απριλίου 2025, μετά την παραίτηση του Κλάους Σβαμπ, ο οποίος αποχώρησε εν μέσω έρευνας για οικονομικές και ηθικές παρατυπίες που σχετίζονται με προσωπική εκμετάλλευση των πόρων του Φόρουμ από την οικογένειά του.
Ο Μπράμπεκ υπήρξε επί χρόνια διευθύνων σύμβουλος της πολυεθνικής Nestlé, μια περίοδος που συνοδεύτηκε από σημαντικές και συχνά αρνητικές αντιδράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Nestlé έχει κατηγορηθεί για την άντληση τεράστιων ποσοτήτων νερού από περιοχές που αντιμετώπιζαν σοβαρές ξηρασίες, όπως η Καλιφόρνια, όπου η εταιρεία συνέχισε να αντλεί δεκάδες εκατομμύρια γαλόνια ετησίως, εντείνοντας τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Ο ίδιος ο Μπράμπεκ προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων όταν το 2017 δήλωσε ότι η άποψη πως η πρόσβαση στο νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα είναι «εξτρεμιστική», θέση που αποδοκιμάστηκε ευρέως από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστές.
Επιπλέον, η Nestlé κατηγορήθηκε για συνεργασία με προμηθευτές που χρησιμοποιούσαν παιδική εργασία σε φυτείες κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, ενώ υπήρξε και υπόθεση δολοφονίας συνδικαλιστή στις Φιλιππίνες το 2005, για την οποία δεν αποδόθηκαν ποτέ ευθύνες.
Ο Μπράμπεκ υποστηρίζει την ενίσχυση τεχνολογιών όπως τα εργαστηριακά τρόφιμα και την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στον έλεγχο της τροφικής αλυσίδας. Οι απόψεις του αυτές ενισχύουν ανησυχίες για περιορισμό της διατροφικής αυτονομίας και για εφαρμογές επιτήρησης και ελέγχου σε κοινωνικό επίπεδο.
Η μακρά εμπλοκή του σε οργανισμούς όπως η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και το ίδιο το WEF προκαλεί ανησυχία για τη συνέχιση μιας ατζέντας χωρίς διαφάνεια και χωρίς λογοδοσία, τη στιγμή που το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δέχεται όλο και περισσότερη κριτική για την σκοτεινή επιρροή του στις παγκόσμιες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις.
Η μετάβαση από τον Σβαμπ στον Μπράμπεκ δείχνει να μην σηματοδοτεί κάποια αλλαγή πορείας για το WEF, αλλά μάλλον την ενίσχυση μιας στρατηγικής που δίνει προτεραιότητα στη δύναμη των πολυεθνικών και την τεχνοκρατική διαχείριση της κοινωνίας.
Δείτε Επίσης:
- Κλάους Σβαμπ: Η πτώση ενός διεστραμμένου παράφρονα, που προώθησε ομοίους του στις ηγεσίες κρατών
- Ο Σβαμπ ξεσκεπάζεται: Το τέρας της παγκοσμιοποίησης υπό έρευνα από το ίδιο του το μαγαζί
- Πέτερ Μπράμπεκ: «Εκτελεστής» με παγερό βλέμμα το νέο «τέρας» του Νταβός
