Από τη Μέση Ανατολή ως τις ΗΠΑ τεράστιες εκτάσεις στεγνώνουν, ενώ άλλες κινδυνεύουν με ξηρασία. Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, αριθμός που αντιστοιχεί σε 1 στους 7 ανθρώπους παγκοσμίως. Η Παγκόσμια Ημέρα Νερού στις 22 Μαρτίου υπενθυμίζει το αυτονόητο, ότι η αναζήτηση του νερού, που ήταν καθοριστική για την ανθρώπινη Ιστορία, αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν δεκάδες χώρες στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον.
Σύμφωνα με τις εκθέσεις που δίνονται κατά περιόδους στη δημοσιότητα, ένας στους τέσσερις ανθρώπους μέχρι το 2040 δεν θα έχει πρόσβαση σε νερό. Σήμερα δισεκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν ασφαλές πόσιμο νερό. Σύμφωνα με τα στοιχεία, 2,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς ασφαλές νερό στο σπίτι, ένα στα τέσσερα δημοτικά σχολεία δεν έχει πόσιμο νερό, με τους μαθητές να χρησιμοποιούν μη ασφαλείς πηγές ή να διψούν, περισσότερα από 700 παιδιά κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε μέρα από διάρροια που συνδέεται με το μη ασφαλές νερό και την κακή υγιεινή, το 80% των ανθρώπων που χρησιμοποιούν μη ασφαλείς πηγές ύδατος ζει σε αγροτικές περιοχές. Οι γυναίκες και τα κορίτσια είναι υπεύθυνα για τη συλλογή νερού σε οκτώ στα δέκα νοικοκυριά, που δεν διαθέτουν νερό στο σπίτι τους. Πάνω από 800 γυναίκες πεθαίνουν κάθε μέρα από επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Για τα 68.500.000 άτομα που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις εστίες τους η πρόσβαση σε ασφαλείς υπηρεσίες ύδρευσης είναι ιδιαίτερα προβληματική. Περίπου 159.000.000 άνθρωποι συλλέγουν το πόσιμο νερό τους από τα επιφανειακά ύδατα, όπως λιμνούλες και ρυάκια.
Περίπου 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι -σχεδόν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού- βιώνουν έντονα την έλλειψη νερού για τουλάχιστον έναν μήνα του έτους. Εφτακόσια εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να μεταναστεύσουν λόγω έντονης λειψυδρίας έως το 2030. Η παροχή οικονομικά προσιτού νερού εξοικονομεί ζωές και μειώνει την επιβάρυνση για την υγειονομική περίθαλψη, αλλά και απελευθερώνει οικονομικούς πόρους. Κάθε 1 δολάριο που επενδύεται σε καθαρό νερό φέρνει τουλάχιστον 4 δολάρια κέρδος, σύμφωνα με το WaterAid. Θα κοστίσει περίπου 21 δισ. δολάρια ετησίως έως το 2030 (0,1% του παγκόσμιου ΑΕΠ) για την παροχή νερού και υγιεινής σε όσους το χρειάζονται, αλλά η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι τα οικονομικά οφέλη θα ανέρχονται στα 60 δισ. δολάρια ετησίως.
Στην Ελλάδα
Σύμφωνα με μια επιστημονική μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα και οι άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης (Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος), αλλά και η Τουρκία προβλέπεται να αντιμετωπίσουν αυξημένες ελλείψεις νερού. Η έρευνα -που αξιολογεί τις μελλοντικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, των αλλαγών στις χρήσεις γης και των συνηθειών στην κατανάλωση του νερού- εκτιμά ότι, ενώ από τη μία θα υπάρχουν αυξημένες πλημμύρες, από την άλλη θα επιδεινώνεται η λειψυδρία, ιδίως τα καλοκαίρια.
Οι ερευνητές προβλέπουν σημαντικές μειώσεις στην αναπλήρωση του υδροφόρου ορίζοντα, ιδίως για την Ελλάδα (προβλέπεται μια ετήσια απώλεια της τάξης των 810.000.000 κυβικών μέτρων νερού), την Ισπανία και την Πορτογαλία, κάτι που σημαίνει μειωμένη διαθεσιμότητα νερού για άρδευση γεωργικών καλλιεργειών, άρα και μειωμένη διαθεσιμότητα τροφίμων. Η αυξανόμενη ξηρασία στον ευρωπαϊκό Νότο θα οδηγήσει σε ολοένα μεγαλύτερη έλλειψη νερού και σε μειωμένα υδάτινα αποθέματα για τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια σε μεσογειακές χώρες όπως η Ελλάδα. Αυτό θα έχει ως συνέπεια, εκτός από τη γεωργία και τα τρόφιμα, να επηρεαστούν αρνητικά επίσης οι τομείς της παραγωγής ενέργειας και των μεταφορών.
