Η Κίνα έχει πλέον παρουσία σε πάνω από 30 λιμάνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω κολοσσών όπως η COSCO, η China Merchants και η Hutchison. Αυτό που κάποτε παρουσιαζόταν ως οικονομική ευκαιρία, πλέον αντιμετωπίζεται ως δυνητική απειλή — και η ανησυχία στις Βρυξέλλες αυξάνεται.
Ο Επίτροπος Μεταφορών, Απόστολος Τζιτζικώστας, δήλωσε ξεκάθαρα ότι η Ευρώπη πρέπει να «επανεξετάσει τη σημασία της ασφάλειας» και να είναι πολύ πιο προσεκτική με την ξένη παρουσία σε κρίσιμες υποδομές. Το ίδιο πνεύμα αποτυπώνεται και σε προσχέδιο της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο, που ζητά αυστηρότερους ελέγχους στις ξένες επενδύσεις στα λιμάνια.
Αν και κανείς δεν κατονομάζει ευθέως την Κίνα, όλα δείχνουν προς το Πεκίνο. Από τον Πειραιά και το Ρότερνταμ, μέχρι την Αμβέρσα και το Γκντίνια της Πολωνίας, τα κινεζικά συμφέροντα έχουν εισχωρήσει βαθιά στο ευρωπαϊκό λιμενικό δίκτυο — και η στρατηγική σημασία αυτής της παρουσίας είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.
Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες και την Κίνα να μην κρύβει τη στήριξή της προς τη Ρωσία, το ευρωπαϊκό αίσθημα κατεπείγοντος έχει φτάσει στο κόκκινο. Όπως λέει η Πέντρο: «Αν ένας εχθρός εκμεταλλευτεί ένα τρωτό σημείο σε ένα ευρωπαϊκό λιμάνι, τότε απειλείται ολόκληρη η ήπειρος. Δεν μπορούμε να μείνουμε στρατηγικά τυφλοί ενώ άλλοι βλέπουν καθαρά και ενεργούν με σχέδιο.»
Από την πλευρά της, η Κίνα επιμένει ότι πρόκειται για αμοιβαία επωφελείς επενδύσεις, που προωθούν τη συνδεσιμότητα, την ανάπτυξη και την ειρηνική συνεργασία. Οι λιμενικές επενδύσεις, όπως και αυτή στον Πειραιά, παρουσιάζονται ως παραδείγματα επιτυχημένης συνεργασίας, που ενισχύουν τη διεθνή εμπορική ροή και δημιουργούν θέσεις εργασίας σε τοπικό επίπεδο.
Σε μια εποχή γεωπολιτικών εντάσεων και στρατηγικών ανακατατάξεων, ο ρόλος της Κίνας στην ευρωπαϊκή υποδομή αποδεικνύεται πολυδιάστατος. Ο Πειραιάς είναι πλέον κάτι παραπάνω από ένα ελληνικό λιμάνι: είναι σημείο διασταύρωσης συμφερόντων, εμπορίου και στρατηγικής.
Δείτε Επίσης:
