H απαίτηση των Γερμανών για επιβολή νέων Μνημονίων με αφορμή τον κορωνοϊό δεν οδηγεί απλώς σε οικονομικό αδιέξοδο. Αυτή τη φορά απειλεί να τινάξει στον αέρα την Ευρωπαϊκή Ένωση και να επιταχύνει την αποσύνθεσή της. Αν τη δεκαετία που πέρασε το οικοδόμημα, παρά τους κραδασμούς, άντεξε, η δυναμική που αναπτύσσεται πλέον είναι ανεξέλεγκτη.
Ήδη αυτή η εβδομάδα θεωρείται πολύ κρίσιμη, καθώς Ιταλία και Ισπανία έδωσαν δεκαήμερη προθεσμία στη Γερμανία «να σοβαρευτεί», ενώ είναι πολύ σημαντικό ότι η Ελλάδα, σε αντίθεση με το παρελθόν, τούτη τη φορά βρίσκεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, στη σωστή πλευρά…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Το Βερολίνο ακολουθεί αμετανόητο την ίδια συνταγή, όπως έκανε από την αρχή της οικονομικής κρίσης το 2009. Αυτό που δεν κατάφερε πάντως τότε, μολονότι το προσπάθησε πολύ, ήταν να υποτάξει την Ιταλία φορώντας της μνημονιακές χειροπέδες, όπως έκανε στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό Νότο.
Με την αλαζονεία της οικονομικής υπερδύναμης και δίχως να έχει πάρει τελικά τα αναγκαία διδάγματα από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, θεωρεί ότι τώρα η κρίση του κορωνοϊού τής δίνει τη δυνατότητα να ολοκληρώσει επιτέλους το σχέδιό της για τη γερμανική Ευρώπη.
Όπως και παλαιότερα, το πρόβλημα στη Γερμανία δεν έχει να κάνει μόνο με τη Μέρκελ ή τον Σόιμπλε. Ολόκληρο σχεδόν το κομματικό σύστημά της και η συντριπτική πλειονότητα της κοινής γνώμης της εμφορούνται από αυτές τις αντιλήψεις, οι οποίες παίρνουν τον χαρακτήρα εθνικής πολιτικής.
Είναι απολύτως ενδεικτικό ότι ο υπουργός Οικονομίας -και δεξί χέρι της κυρίας Μέρκελ- Peter Altmaie, απαντώντας σε κοινοβουλευτική ερώτηση τις προηγούμενες ημέρες, απέρριψε, πριν ακόμη συγκληθεί η Σύνοδος Κορυφής, την έκδοση ευρωομολόγου και ξεκαθάρισε ότι σε περίπτωση ενεργοποίησης του ESM θα ισχύουν «αυστηρές προϋποθέσεις, κατάλληλες για το επιλεγμένο χρηματοδοτικό μέσο», προσφέροντας «προληπτικές πιστωτικές γραμμές» στα κράτη που πλήττονται, όπως η Ιταλία.
Για την απάντηση αυτή, που παραπέμπει ευθέως σε Μνημόνια, πανηγύρισε μέχρι και ο βουλευτής των (θεωρητικά αντιπολιτευόμενων) Πρασίνων Danyal Bayaz, που είχε θέσει το ερώτημα, λέγοντας ότι «αυτό είναι καλό», διότι «θα ανακουφίσει από τις οικονομικές συνέπειες».
Στο 90% του ΑΕΠ
Όπως αναφέρουν πηγές από το Βερολίνο, η Γερμανία δρα καταρχάς έτσι διότι ακόμη και τώρα βγαίνει οικονομικά κερδισμένη. Με τα κέρδη της από την κρίση στην ευρωζώνη, και ειδικά στην Ελλάδα, να έχουν ξεπεράσει κατά τα πολύ τα 100 δισ. ευρώ από το 2010, σήμερα έχει την ισχυρότερη οικονομία. Εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού, τα επιτόκια με τα οποία δανείζεται παραμένουν αρνητικά, με μικρές διακυμάνσεις. Μόνο τα 30ετούς διάρκειας ομόλογά της έχουν ένα ανεπαίσθητο θετικό επιτόκιο. Όλα τα υπόλοιπα, έως και το επταετές, είναι αρνητικά.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και σήμερα, που η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται μπροστά σε μια κατάρρευση πολύ ισχυρότερη από αυτήν του 2008 και ενδεχομένως ανάλογη ή και μεγαλύτερη από το κραχ του 1929, η Γερμανία κερδίζει δανειζόμενη χρήμα. Την ίδια ώρα, το χρέος της έχει μειωθεί περίπου στο 61% ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, καλύπτοντας τις προϋποθέσεις του Συμφώνου Σταθερότητας.
Δείτε επίσης: Κορωνοϊός! Οι Γερμανοί συμφωνούν με την οικονομική πολιτική της Μέρκελ – Ενισχυμένη, σύμφωνα με τα γκάλοπ
Από τη στιγμή που ελήφθη απόφαση για την αναστολή του, λόγω των έκτακτων συνθηκών, στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, όπου επικεφαλής είναι ο σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς, εκτιμούν -σύμφωνα με πληροφορίες- ότι υπάρχουν όλες οι αντοχές για να ανέβει γύρω στο 80%-90% του ΑΕΠ χωρίς σοβαρά προβλήματα. Γι’ αυτό και ελήφθη η απόφαση για πακέτο-μαμούθ με μέτρα ύψους 500 δισ. ευρώ για τη στήριξη και τη θωράκιση της γερμανικής οικονομίας.
Με όλες αυτές τις οικονομικές εφεδρείες σε συνδυασμό με τις ιστορικά κοντόθωρες στρατηγικές της, οι Γερμανοί θεωρούν ότι μπορούν να επιτρέψουν μια προσωρινή «χαλάρωση» σε χώρες που το έχουν ανάγκη, όπως η Ελλάδα, αλλά έως εκεί. Όμως και αυτή η χαλάρωση, όπως αποτυπώθηκε με τις πρόσφατες πρωθυπουργικές εξαγγελίες του κ. Μητσοτάκη, προοιωνίζεται από πλευράς τους προσωρινή, με την προοπτική να υπάρξει σε επόμενη φάση ένα νέο «μάζεμα», που, ανάλογα με τον βαθμό της ύφεσης, θα ισοδυναμεί με περικοπές και μειώσεις εισοδημάτων μνημονιακού τύπου.
