Μια νέα στρατηγική σιωπής φαίνεται να υιοθετεί το ΝΑΤΟ, καθώς η Συμμαχία σχεδιάζει να σταματήσει να αποκαλύπτει λεπτομέρειες για τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, υπό τον φόβο ότι η Ρωσία παρακολουθεί και εκμεταλλεύεται κάθε πληροφορία.
Όμως πίσω από τον επίσημο λόγο, πολλοί βλέπουν μια κρίση διαφάνειας και μια τεράστια επιχείρηση δισεκατομμυρίων, χρηματοδοτούμενη από τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς φορολογούμενους.
Αξιωματούχοι από τρεις χώρες του ΝΑΤΟ, μιλώντας ανώνυμα, επιβεβαιώνουν ότι η Συμμαχία προχωρά πλέον σε μυστικότητα πρωτοφανούς επιπέδου: καμία αναφορά σε τύπους οπλισμού, ποσότητες, χρονοδιαγράμματα ή αμυντικά σχέδια. Η αιτιολογία είναι ότι η Ρωσία παρακολουθεί ακόμα και τις συνεντεύξεις Τύπου του ΝΑΤΟ σε πραγματικό χρόνο, γεμίζοντας τα δικά της μέσα με πληροφορίες και ερμηνείες προσαρμοσμένες στην «προπαγάνδα του Κρεμλίνου».
Όμως το ερώτημα που γεννιέται είναι διαφορετικό: Μήπως αυτή η “σιωπή” εξυπηρετεί τελικά τη συγκάλυψη του τεράστιου φαγοποτιού δισεκατομμυρίων;
Η πρόσφατη ανακοίνωση περί επιπλέον 20 δισ. ευρώ βοήθειας στην Ουκρανία δεν συνοδεύτηκε από καμία απολύτως διαφάνεια για το πού ακριβώς θα πάνε αυτά τα χρήματα. Πρόκειται για χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών — που πιέζονται καθημερινά από φόρους, ακρίβεια και λιτότητα — την ώρα που μια κλειστή ελίτ εταιρειών όπλων και συμβούλων εξασφαλίζει τεράστια κέρδη μέσα από τη “στήριξη στο Κίεβο”.
Όπως αποκάλυψε Γερμανός διπλωμάτης, ακόμα και το Βερολίνο άλλαξε πορεία, σταματώντας να ανακοινώνει τις αποστολές πυραύλων Taurus: «Δημοσιεύαμε μέχρι και τον αριθμό πυρομαχικών. Στο τέλος καταλάβαμε ότι δεν ενημερώναμε τους πολίτες μας, απλώς κάναμε τη δουλειά του Πούτιν».
Αλλά και πέρα από την ασφάλεια, διαφαίνεται ένα περίπλοκο δίκτυο συμφερόντων. Κάθε βοήθεια προς την Ουκρανία συνοδεύεται από συμβάσεις, υπεργολάβους, πολιτικούς με σχέσεις σε στρατιωτικές βιομηχανίες, αλλά και οργανισμούς «ανασυγκρότησης» που ήδη ετοιμάζονται να επωφεληθούν από την «επόμενη μέρα» — αν έρθει ποτέ.
Η «ανοικοδόμηση της Ουκρανίας» προβλέπεται να κοστίσει πάνω από 400 δισ. ευρώ, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας. Κι όμως, κανείς δεν ζητά λογαριασμό, κανείς δεν αναρωτιέται πού πηγαίνουν οι εισφορές, ποιος επωφελείται και ποιος τελικά πληρώνει τον λογαριασμό.
Την ίδια ώρα, στο έδαφος, η Ουκρανία συνεχίζει να αιμορραγεί, και η ειρήνη παραμένει πιο μακρινή από ποτέ. Η πολεμική οικονομία φαίνεται να λειτουργεί καλά — όχι όμως για τους απλούς πολίτες, ούτε για τους στρατιώτες, ούτε για τις οικογένειες που περιμένουν στο μέτωπο. Αλλά για εκείνους που βρίσκονται πίσω από τα γραφεία στις Βρυξέλλες και τις Ουάσιγκτον, και που βλέπουν τον πόλεμο όχι ως τραγωδία, αλλά ως ευκαιρία.
Όταν η διαφάνεια τελειώνει, αρχίζουν οι μπίζνες.
Δείτε Επίσης:
