Με μια εμφατική κίνηση, η Καναδή φωτορεπόρτερ Βάλερι Ζινκ έβαλε τέλος στην συνεργασία της με το Reuters, καθώς κατέστρεψε τη δημοσιογραφική της ταυτότητα, μετά από οκτώ χρόνια συνεργασίας της με το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο.
Ειδικότερα, σε μια μακροσκελή ανακοίνωσή της, η Ζινκ αναφέρει πως οδηγήθηκε σε αυτή της την απόφαση ορμώμενη από τις ραγδαίες εξελίξεις στη Λωρίδα της Γάζας και πιο συγκεκριμένα από το γεγονός, όπως υποστηρίζει, πως το Reuters προβαίνει σε συστηματικό «ξέπλυμα» της δολοφονίας από τον Ισραηλινό στρατό 245 δημοσιογράφων που κάλυπταν επί τόπου τα τραγικά γεγονότα.
I can’t in good conscience continue to work for Reuters given their betrayal of journalists in Gaza and culpability in the assassination of 245 our colleagues. pic.twitter.com/WO6tjHqDIU
— Valerie Zink (@valeriezink) August 26, 2025
Ολόκληρη η ανακοίνωση-παραίτηση της Βάλερι Ζινκ
«Τα τελευταία οκτώ χρόνια εργάστηκα ως εξωτερική συνεργάτις του πρακτορείου Reuters. Οι φωτογραφίες μου, που κάλυπταν ιστορίες στις πεδιάδες του Καναδά, δημοσιεύτηκαν στους New York Times, στο Al Jazeera και σε άλλα μέσα ενημέρωσης σε Βόρεια Αμερική, Ασία, Ευρώπη και αλλού.
Ωστόσο, πλέον μου είναι αδύνατο να διατηρήσω οποιαδήποτε σχέση με το Reuters, καθώς έχει συμβάλει στη δικαιολόγηση και διευκόλυνση της συστηματικής δολοφονίας 245 δημοσιογράφων στη Γάζα. Χρωστάω στους συναδέλφους μου στην Παλαιστίνη τουλάχιστον αυτό, και πολύ περισσότερα.
Όταν το Ισραήλ δολοφόνησε τον Άνας Αλ-Σαρίφ μαζί με ολόκληρο το συνεργείο του Al Jazeera στην Πόλη της Γάζας στις 10 Αυγούστου, το Reuters επέλεξε να μεταδώσει τον εντελώς αβάσιμο ισχυρισμό ότι ο Αλ-Σαρίφ ήταν μέλος της Χαμάς -ένα από τα αμέτρητα ψέματα που μέσα ενημέρωσης όπως το Reuters έχουν κατ’ επανάληψη υιοθετήσει και νομιμοποιήσει.
Η διάθεση του Reuters να διαιωνίζει την ισραηλινή προπαγάνδα, δεν προστάτεψε ούτε τους δικούς του δημοσιογράφους από τη γενοκτονία. Πέντε ακόμη δημοσιογράφοι, ανάμεσά τους και ο κάμεραμαν του Reuters Χοσάμ Αλ-Μάσρι, ήταν μεταξύ των 20 ανθρώπων που σκοτώθηκαν το πρωί σε νέα επίθεση στο νοσοκομείο Νάσερ. Επρόκειτο για το λεγόμενο “διπλό χτύπημα”: το Ισραήλ βομβαρδίζει έναν πολιτικό στόχο όπως σχολείο ή νοσοκομείο, περιμένει να φτάσουν οι γιατροί, οι διασώστες και οι δημοσιογράφοι και μετά ξαναχτυπά.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης φέρουν άμεση ευθύνη για το ότι δημιουργούνται συνθήκες που επιτρέπουν τέτοιες επιθέσεις. Όπως τόνισε ο Τζέρεμι Σκάχιλ από το Drop Site News, “κάθε μεγάλο μέσο -από τους New York Times και την Washington Post μέχρι το AP και το Reuters- έχει λειτουργήσει ως γραμμή μεταφοράς της ισραηλινής προπαγάνδας, εξωραΐζοντας εγκλήματα πολέμου και απανθρωποποιώντας τα θύματα, εγκαταλείποντας τους συναδέλφους τους και την υποτιθέμενη δέσμευσή τους στη δεοντολογική δημοσιογραφία”.
Επαναλαμβάνοντας τις γενοκτονικές αφηγήσεις του Ισραήλ χωρίς να ελέγξουν εάν έχουν καμία αξιοπιστία -εγκαταλείποντας έτσι την πιο στοιχειώδη ευθύνη της δημοσιογραφίας- τα δυτικά μέσα έχουν καταστήσει εφικτή τη δολοφονία περισσότερων δημοσιογράφων μέσα σε δύο χρόνια σε αυτή τη μικρή λωρίδα γης απ’ ό,τι στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και στους πολέμους της Κορέας, του Βιετνάμ, του Αφγανιστάν, της Γιουγκοσλαβίας και της Ουκρανίας συνολικά. Και αυτό χωρίς να υπολογίζεται ο λιμός, η εξόντωση των παιδιών και οι άνθρωποι που καίγονται ζωντανοί.
Το γεγονός ότι η δουλειά του Άνας Αλ-Σαρίφ χάρισε στο Reuters βραβείο Πούλιτζερ δεν στάθηκε αρκετό για να τον υπερασπιστεί, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής τον έβαλαν σε “λίστα θανάτου” δημοσιογράφων που κατηγορούνταν ως μέλη της Χαμάς ή της Ισλαμικής Τζιχάντ.
Δεν τον υπερασπίστηκαν ούτε όταν ο ίδιος απευθύνθηκε στα διεθνή μέσα ζητώντας προστασία, μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο από εκπρόσωπο του ισραηλινού στρατού που ξεκαθάριζε την πρόθεση να τον δολοφονήσουν λόγω ρεπορτάζ του για την πείνα που εξαπλωνόταν. Ούτε μετέδωσαν με ειλικρίνεια τον θάνατό του, όταν κυνηγήθηκε και εκτελέστηκε εβδομάδες αργότερα.
Εκτίμησα όσα προσέφερα στο Reuters τα τελευταία οκτώ χρόνια, αλλά πλέον δεν μπορώ να φανταστώ να φοράω αυτή την κάρτα Τύπου, χωρίς να νιώθω βαθιά ντροπή και θλίψη. Δεν ξέρω τι σημαίνει να αρχίσουμε να τιμούμε πραγματικά το θάρρος και τη θυσία των δημοσιογράφων στη Γάζα -των γενναιότερων και καλύτερων που υπήρξαν ποτέ- αλλά από εδώ και πέρα θα κατευθύνω ό,τι έχω να προσφέρω έχοντας αυτό ως οδηγό».
