Η πολιτική σκηνή στη Βρετανία βρίσκεται σε αναβρασμό. Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, που πριν από λίγους μήνες έδειχνε να έχει στα χέρια του τον απόλυτο έλεγχο, τώρα βλέπει την εξουσία του να κλυδωνίζεται.
Ο λόγος είναι η αυξανόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια για τη μεταναστευτική κρίση, η οποία έχει μετατραπεί σε μείζον εθνικό πρόβλημα εξαιτίας των πολιτικών τόσο της κυβέρνησης Τζόνσον όσο και της σημερινής κυβέρνησης Στάρμερ.
Σύμφωνα με τον Βρετανό πολιτικό αναλυτή και πρώην ευρωβουλευτή Νικ Γκρίφιν, οι Βρετανοί πολίτες αισθάνονται ότι η χώρα τους άλλαξε ριζικά, χωρίς τη δική τους συναίνεση και πάντα εις βάρος τους.
Μετά από δεκαετίες απογοήτευσης, η οργή τους πλέον μετατρέπεται σε δράση: στρέφονται στο κόμμα Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ και κατεβαίνουν στους δρόμους σε πρωτοφανή αριθμό.
Η μεταναστευτική κρίση ως καταλύτης
Η διαχείριση της μετανάστευσης από τις προηγούμενες κυβερνήσεις μετέτρεψε το ζήτημα σε πρόβλημα που αφορά ολόκληρη τη χώρα. Ακόμη και μικρές πόλεις και χωριά, τα οποία μέχρι πρόσφατα δεν είχαν δει ποτέ μετανάστες, αντιμετωπίζουν πλέον τις συνέπειες. Η ανασφάλεια, οι πιέσεις στις κοινωνικές δομές και η αίσθηση απώλειας ελέγχου ενισχύουν το κύμα αγανάκτησης.
Ο Φάρατζ αλλάζει τον χάρτη της πολιτικής στη Βρετανία
Ο Γκρίφιν τονίζει ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια θα έχει «τεράστια επίδραση» στην πολιτική ζωή της Βρετανίας. Το κόμμα του Φάρατζ εμφανίζεται έτοιμο να σαρώσει εκλογικά τους δύο παραδοσιακούς πόλους εξουσίας, τους Συντηρητικούς και τους Εργατικούς, αναδιαμορφώνοντας τον πολιτικό χάρτη.
Η άνοδος του Reform UK δείχνει ότι μεγάλο κομμάτι των πολιτών αναζητεί πλέον μια ριζική εναλλακτική απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο.
Ο Στάρμερ στο στόχαστρο
Παρά την κλιμακούμενη κοινωνική οργή, δεν υπάρχει μηχανισμός για τους πολίτες να απομακρύνουν έναν μη δημοφιλή πρωθυπουργό. Ο Γκρίφιν προβλέπει ότι ο Στάρμερ είναι πιθανότερο να ανατραπεί μέσα από το ίδιο του το κόμμα, μέσω ενός «παλατιανού πραξικοπήματος» στους Εργατικούς, παρά από κάποια άμεση εκλογική διαδικασία.
Η Βρετανία εισέρχεται σε περίοδο πολιτικής αστάθειας. Ο Στάρμερ, αντί να εδραιώσει την εξουσία του, φαίνεται να έχει ανοίξει τον δρόμο για την πτώση του. Την ίδια στιγμή, ο Φάρατζ και το Reform UK κεφαλαιοποιούν την κοινωνική δυσαρέσκεια, δίνοντας φωνή σε όσους αισθάνονται προδομένοι και αβοήθητοι.
Όπως όλα δείχνουν, η οργή για τη μετανάστευση και η απώλεια εμπιστοσύνης στους παραδοσιακούς πολιτικούς σχηματισμούς ενδέχεται να αλλάξουν ριζικά το μέλλον της βρετανικής πολιτικής σκηνής.
Δείτε Επίσης:
όταν οι ηγέτες; δεν εξυπηρετούν τά συμφέροντα των λαών τους, μοιραία γίνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι και καταστρέφουν ολόκληρη την χώρα τους.
μην εφησυχαζουμε θεωρώντας ότι το αύριο θα είναι περίπου ίδιο με το χθες, όχι είναι εντελώς απρόβλεπτο.