Σε μια πολιτική αναδίπλωση με σαφή στόχο την εκτόνωση της έντασης στη γαλλική πολιτική σκηνή, ο πρωθυπουργός Σεπμπαστιάν Λεκορνί ανακοίνωσε στην Εθνοσυνέλευση ότι η κυβέρνηση προτείνει την αναστολή της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού — και ειδικότερα της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης από 62 σε 64 έτη — μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2027.
Παράλληλα, απέρριψε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο μιας «κρίσης καθεστώτος», τονίζοντας ότι οι γαλλικοί θεσμοί της Πέμπτης Δημοκρατίας παραμένουν ισχυροί και ικανοί να αποτρέψουν τέτοια σενάρια.
Η σύγκρουση στη Βουλή και το πολιτικό υπόβαθρο
Η απόφαση για αναστολή έρχεται σε μια στιγμή πολιτικής αστάθειας: ο Λεκορνί αντιμετωπίζει ήδη δύο προτάσεις μομφής από την αριστερή «La France Insoumise» και το δεξιό «Rassemblement National».
Η δική του κυβέρνηση είναι μειοψηφική και εξαρτάται από υπερκομματικές συναίνεσης, ειδικά από το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS), το οποίο θέτει ως απαραίτητο όρο για την υποστήριξή του την αναστολή ή αναστολή πλήρη ακύρωση της μεταρρύθμισης.
Ο Λεκορνί δεσμεύτηκε επίσης ότι δεν θα κάνει χρήση του άρθρου 49.3 του Συντάγματος — το οποίο επιτρέπει στην εκτελεστική εξουσία να επιβάλει νομοθεσία χωρίς ψηφοφορία — αλλά θα αφήσει τον τελευταίο λόγο στο Κοινοβούλιο, υπογραμμίζοντας το δημοκρατικό στήριγμα που επιδιώκει να οικοδομήσει.
Στα οικονομικά, υπογράμμισε ότι το έλλειμμα για το 2026 θα πρέπει να παραμείνει κάτω από 5% του ΑΕΠ — και ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα προβεί σε περικοπές και μέτρα για να επιτύχει στόχο 4,7%.
Οικονομικό κόστος — και πολιτικές παγίδες
Σύμφωνα με τον Λεκορνί, η αναστολή της μεταρρύθμισης θα έχει σημαντικό δημοσιονομικό κόστος: 400 εκατ. ευρώ το 2026 και 1,8 δισ. ευρώ το 2027.
Για να καλυφθεί αυτό το κόστος, θα χρειαστούν ισοδύναμα μέτρα — δηλαδή περικοπές σε δαπάνες ή αύξηση εσόδων — με τον Λεκορνί να προτείνει τη διεξαγωγή συνεργασίας με κοινωνικούς εταίρους μέσω «συνέδριου για τις συντάξεις και την εργασία».
Ωστόσο, η υποσχεθείσα «συνέπεια» μπορεί να δοκιμαστεί, ιδίως εάν η κυβέρνηση αναγκαστεί σε περικοπές υπηρεσιών ή άγριες φορολογικές αυξήσεις για να καλύψει το δημοσιονομικό κενό — ένα ενδεχόμενο που οι αντιπολιτευόμενοι ήδη χρησιμοποιούν ως όπλο κατά της σταθερότητάς της.
Ο Λεκορνί ως «μεσολαβητής» μεταξύ Μακρόν και Κοινοβουλίου
Η χθεσινή ομιλία του συνέπεσε με την επανεπιλογή του ως πρωθυπουργού από τον Εμανουέλ Μακρόν, λίγες ημέρες μετά την κατάρρευση της προηγούμενης κυβέρνησης.
Ο Μακρόν, που αντιμετωπίζει μείωση της δημοτικότητάς του, φαίνεται να «παίζει» τον Λεκορνί ως γέφυρα προς το Κοινοβούλιο, ελπίζοντας ότι η αναστολή της μεταρρύθμισης θα καθησυχάσει τους Σοσιαλιστές και θα αποτρέψει άμεση πτώση κυβέρνησης.
Όπως σχολιάζεται σε πολιτικά μέσα, αυτή η στρατηγική μοιάζει με «διπλό παιχνίδι» — από τη μια υποχωρεί σε ένα από τα πιο πολωτικά μέτωπα, και από την άλλη προσπαθεί να διατηρήσει μια μεταρρυθμιστική ατζέντα, με έμφαση στην καινοτομία, την ενεργειακή μετάβαση και την παραγωγική ανασυγκρότηση.
Προοπτικές: κρίση ή πολιτική ανάσα;
Η κατάσταση παραμένει ρευστή αν οι Σοσιαλιστές αντιδράσουν, ενδέχεται να αποσύρουν τη στήριξή τους και να στηρίξουν τις μομφές, προκαλώντας κυβερνητική κρίση. Αν η αναστολή προσφέρει πολιτική ανάσα, η κυβέρνηση μπορεί να «παγώσει» το μέτωπο των συντάξεων ως προς ένα οπισθοφυλακτικό προεκλογικό στοιχείο, ενώ επιδιώκει να περάσει το προϋπολογισμό και να επιδείξει στοιχειώδη σταθερότητα.
Σε περίπτωση που η πίεση της αντιπολίτευσης ή οι οικονομικές απαιτήσεις αυξηθούν, το στοίχημα του Λεκορνί θα δοκιμαστεί με την πιθανότητα επανέναρξης της μεταρρύθμισης μετά τις εκλογές ή της αναζήτησης ευρύτερων πολιτικών συμβιβασμών.
Στο βάθος, η κίνηση αυτή μοιάζει με έναν πολιτικό ελιγμό επιβίωσης — από τη μια φιλοδοξία για σταθερότητα, από την άλλη φόβος κατάρρευσης. Η επόμενη εβδομάδα θα κρίνει πόσο ανθεκτικό είναι το σχήμα του Λεκορνί — και αν όντως «η κρίση καθεστώτος δεν θα συμβεί».
Δείτε επίσης:
- Ο Μακρόν μας κάνει πλάκα: Ανακοίνωσε πρωθυπουργό τον… Λεκορνί!
- Νέο πρωθυπουργό στη Γαλλία εντός 48 ωρών, προανήγγειλε ο Εμανουέλ Μακρόν
