Η Άγκυρα παγιώνει τη στρατιωτική της παρουσία στη Λιβύη, προκαλώντας κύμα δυσαρέσκειας στο εσωτερικό της χώρας και έντονο προβληματισμό στη διεθνή κοινότητα, γράφει η Akhbar Libya 24.
Με νέα κοινοβουλευτική απόφαση, η Τουρκία παρατείνει την αποστολή των στρατιωτικών της δυνάμεων στο λιβυκό έδαφος, καθιστώντας τες ουσιαστικά τη πιο μόνιμη ξένη στρατιωτική παρουσία στη χώρα. Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις αυξανόμενες εκκλήσεις Λίβυων πολιτικών και διεθνών παραγόντων για την πλήρη αποχώρηση όλων των ξένων ένοπλων στοιχείων.
Το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε τη Δευτέρα, με συντριπτική πλειοψηφία, το αίτημα του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την παράταση της ανάπτυξης τουρκικών στρατευμάτων στη Λιβύη για ακόμη 24 μήνες.
Η απόφαση αυτή αναζωπυρώνει τη συζήτηση γύρω από τη νομιμότητα και τον στρατηγικό αντίκτυπο της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας, η οποία ξεκίνησε στα τέλη του 2019 και συνεχίζεται έως σήμερα παρά τις πολιτικές ανακατατάξεις στη χώρα.
Σύμφωνα με το επίσημο προεδρικό υπόμνημα που κατατέθηκε στο κοινοβούλιο, η παράταση αποσκοπεί στη «συνεχή υποστήριξη της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας υπό τον Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά» και στην «προστασία των ζωτικών συμφερόντων της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική», με την Άγκυρα να υποστηρίζει ότι ενεργεί «εντός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου».
Ωστόσο, αυτή η ρητορική συγκρούεται με την πολιτική πραγματικότητα επί του πεδίου. Η κυβέρνηση Ντμπεϊμπά δεν αναγνωρίζεται πλέον ως πλήρως νομιμοποιημένη από σημαντικούς λιβυκούς παράγοντες, ενώ η τουρκική παρουσία εκλαμβάνεται από τους επικριτές της ως παράγοντας διχασμού και αποσταθεροποίησης.
Στρατηγικές διαστάσεις και πολιτικό κόστος
Η απόφαση της Άγκυρας αποτυπώνει την πρόθεσή της να διατηρήσει ισχυρή επιρροή στη Λιβύη, μια χώρα που έχει εξελιχθεί σε κομβικό πεδίο περιφερειακού ανταγωνισμού.
Οι στρατιωτικές βάσεις που ελέγχει η Τουρκία στη δυτική Λιβύη της επιτρέπουν να ενισχύει τον ρόλο της στον τομέα της ασφάλειας, να επεκτείνει τη γεωπολιτική της επιρροή και να διασφαλίζει οικονομικά συμφέροντα που συνδέονται με αμφιλεγόμενες συμφωνίες θαλάσσιων ζωνών.
Το ψήφισμα έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο ΟΗΕ και άλλοι διεθνείς οργανισμοί επαναλαμβάνουν τις εκκλήσεις για την αποχώρηση όλων των ξένων μαχητών, θεωρώντας την ως βασική προϋπόθεση για τη διεξαγωγή εκλογών και την αποκατάσταση της λιβυκής κυριαρχίας.
Η Λίβυα πανεπιστημιακός Φάρχα αλ-Σαριντί, όπως μεταφράζει το Echedoros.blog, χαρακτήρισε την απόφαση «καθαγίαση της ξένης επέμβασης και κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας», τονίζοντας ότι η συνεχιζόμενη παρουσία ξένων δυνάμεων «μετατρέπει τη Λιβύη σε αρένα περιφερειακών ανταγωνισμών».
Διχασμός, ενέργεια και γεωπολιτικά συμφέροντα
Η παράταση της τουρκικής στρατιωτικής εντολής δείχνει ότι η Άγκυρα δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τα στρατηγικά οφέλη που έχει αποκομίσει, ακόμη και με κόστος την εντεινόμενη κριτική.
Ταυτόχρονα, η επιλογή αυτή περιπλέκει περαιτέρω τη λιβυκή κρίση, βαθαίνει τις πολιτικές διαιρέσεις και υπονομεύει τις προσπάθειες για μια ενιαία πολιτική λύση. Ο δρόμος προς τη σταθερότητα παραμένει ασαφής, όσο η Λιβύη συνεχίζει να αποτελεί πεδίο σύγκρουσης ανταγωνιστικών περιφερειακών συμφερόντων.
*Φωτογραφία αρχείου
Δείτε επίσης:
- Άγκυρα: Παράταση στρατιωτικής παρουσίας στη Λιβύη έως το 2028
- «Άκυρο» το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο – Δηλώσεις του προέδρου της λιβυκής Βουλής
- Λονδίνο: Προκλητική διαμαρτυρία Τούρκων έξω από την κυπριακή πρεσβεία
