Μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες, υπό την ηγεσία νέων, έχουν συγκλονίσει χώρες σε διάφορα μέρη του κόσμου πρόσφατα, οδηγώντας συχνά σε βία, καταστροφή, ακόμη και στην ανατροπή κυβερνήσεων. Αυτό συνέβη, όταν ο Πρόεδρος Άντρι Ρατζοελίνα της Μαδαγασκάρης διέλυσε την κυβέρνησή του, αφού 22 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περισσότεροι από 100 τραυματίστηκαν όταν ξέσπασαν αναταραχές, που πυροδοτήθηκαν από διακοπές νερού και ηλεκτρικού ρεύματος.
Η ΜΚΟ Visions of Humanity γράφει ότι νέοι που δραστηριοποιούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν ηγηθεί διαμαρτυριών όπως αυτές, ζητώντας όχι μόνο βελτιώσεις στις συνθήκες διαβίωσης αλλά και ευρύτερες αλλαγές στην κυβερνητική λογοδοσία, την ισότητα και την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Αιτία πάντα η διαφθορά στις κινήσεις της γενιάς Z
Οι μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες στο Νεπάλ στις αρχές Σεπτεμβρίου, οι οποίες οδήγησαν στον θάνατο περισσότερων από 70 ατόμων και στην παραίτηση του πρωθυπουργού της χώρας, επικεντρώθηκαν στην οργή για τον πολυτελή τρόπο ζωής των πολιτικών ελίτ της χώρας, οι οποίες επιδεικνύουν τον πλούτο τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να τον δουν όλοι – αλλά ιδιαίτερα οι νέοι χρήστες του διαδικτύου. Για τους διαδηλωτές, αυτοί οι πολιτικοί και τα παιδιά τους – που ονομάζονται παιδιά nepo – συμβολίζουν τη βαθιά ριζωμένη διαφθορά.
View this post on Instagram
Μια άλλη σημαντική διαμαρτυρία έλαβε χώρα τον Ιούλιο του περασμένου έτους στο Μπαγκλαντές, όταν η χώρα βρέθηκε μπλεγμένη σε μεγάλης κλίμακας αναταραχές, οι οποίες αρχικά πυροδοτήθηκαν από νέους που διαμαρτύρονταν για ένα σύστημα ποσοστώσεων που ανάθετε ορισμένες κυβερνητικές θέσεις εργασίας με βάση την ένταξη σε θρησκευτικές, εθνοτικές και άλλες ομάδες. Μετά από μια βίαιη καταστολή που, σύμφωνα με εκτιμήσεις, άφησε πίσω της περισσότερους από 1.000 νεκρούς, η μακροχρόνια πρωθυπουργός της χώρας, Σεΐχης Χασίνα, παραιτήθηκε και εγκατέλειψε τη χώρα.
Διαμαρτυρίες νέων έχουν πραγματοποιηθεί και σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως η Κένυα, η Σερβία, το Περού και το Μαρόκο, καθώς οι νέοι διαμαρτύρονταν για την αμέλεια της κυβέρνησης, τις μη ρεαλιστικές πολιτικές, τη διαφθορά και την έλλειψη οικονομικών ευκαιριών.
