Στο φως της δημοσιότητας έρχονται καταιγιστικές πληροφορίες, κυρίως από κουρδικά Μέσα, που επιχειρούν να ερμηνεύσουν την αμφιλεγόμενη στάση του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, στη Συρία. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Νταγίπ Ερντογάν, με τη μεσολάβηση του Τομ Μπαράκ, φέρεται να «παγίδευσε» τον Λευκό Οίκο, υποσχόμενος μια μαζική χερσαία εκστρατεία κατά του Ιράν με τη χρήση τζιχαντιστικών δυνάμεων.
Το «σχέδιο των 100.000» και η εμπλοκή του Τζολάνι
Η ουσία της πρότασης Ερντογάν, την οποία φαίρεται να αποδέχτηκε ο Τραμπ, βασιζόταν στη δημιουργία ενός θηριώδους στρατού 100.000 ισλαμιστών μαχητών από όλο τον κόσμο. Υπό την επιχειρησιακή ηγεσία του Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, η δύναμη αυτή θα χρησιμοποιούνταν αρχικά στη Συρία και στη συνέχεια θα εξαπέλυε χερσαία επίθεση κατά του ιρανικού καθεστώτος.
Προκειμένου όμως να υλοποιηθεί αυτό το σενάριο, ο Ερντογάν ζήτησε και έλαβε το «πράσινο φως» για την εξουδετέρωση των Κούρδων της Συρίας. Στόχος ήταν να ανοίξει ο δρόμος προς το Ιράκ, ώστε οι δυνάμεις του Τζολάνι να ενωθούν με σουνιτικά στοιχεία της περιοχής, δημιουργώντας μια αδιάσπαστη γραμμή κρούσης προς τα ιρανικά σύνορα.
Επιχειρησιακά κέντρα σε Χαλέπι και Γκαζιαντέπ
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το σχέδιο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, με δύο κύρια κέντρα επιχειρήσεων να συντονίζουν τη δράση:
Στο Χαλέπι: Εκεί φέρεται να συνεργάζονται μέλη του ISIS, της τσετσενικής «Χαλίφα» και των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών για τη συγκέντρωση τζιχαντιστών.
Στο Γκαζιαντέπ: Η τουρκική πόλη λειτουργεί ως στρατηγικός κόμβος για τη διοικητική υποστήριξη της επιχείρησης.
Μάλιστα, η πρόσφατη μαζική απόδραση κρατουμένων του Ισλαμικού Κράτους δεν θεωρείται τυχαίο γεγονός, αλλά μέρος μιας ενορχηστρωμένης κίνησης για την ενίσχυση του στρατού που θα χρησιμοποιηθεί στα επόμενα στάδια του σχεδιασμού.
Ο ρόλος του Τομ Μπαράκ και η «παγίδα» των Κούρδων
Ως ο «εγκέφαλος» πίσω από την πειθώ του Ντόναλντ Τραμπ κατονομάζεται ο Τομ Μπαράκ. Ο αμφιλεγόμενος επιχειρηματίας φέρεται να ήταν ο άνθρωπος που έπεισε τον Αμερικανό Πρόεδρο να εγκαταλείψει τους Κούρδους συμμάχους του, επιτρέποντας στον Τζολάνι να επιτεθεί στις θέσεις τους.
Η ανάλυση αυτή καταδεικνύει ότι ο πραγματικός σκοπός του Ερντογάν δεν ήταν ποτέ η σταθεροποίηση της περιοχής, αλλά η πλήρης εξάρθρωση του κουρδικού στοιχείου σε Συρία, Ιράκ και Ιράν, χρησιμοποιώντας ως «τυρί» για την Ουάσιγκτον την προοπτική ανατροπής των Μουλάδων της Τεχεράνης.
Μια ολέθρια γεωπολιτική επιλογή;
Εάν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, η πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία μετατρέπεται από μια στρατηγική αποχώρησης σε μια επικίνδυνη εμπλοκή με ακραία στοιχεία. Η χρήση τζιχαντιστών ως «στρατού δι’ αντιπροσώπων» (proxy army) κατά του Ιράν ενέχει τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης ανάφλεξης που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, αφήνοντας την Ουάσιγκτον εκτεθειμένη σε απρόβλεπτες συνέπειες.
Δείτε επίσης:
- Συρία: Κατάρρευση των διαπραγματεύσεων – «Τύμπανα πολέμου» στις κουρδικές περιοχές
- Reuters: Ο ρόλος της τουρκικής ΜΙΤ στη συμφωνία Κούρδων – Τζολάνι
- Συρία: Οι ΗΠΑ «πούλησαν» τους Κούρδους
