Φαίνεται ότι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν εμπιστεύονται τόσο πολύ τις αρετές του Νίκου Δένδια, που δεν χάνουν ευκαιρία να εκδηλώσουν την προθυμία τους για να συνδράμουν στην εξωτερική πολιτική της χώρας.
Και οι δύο πολιτικοί άλλωστε έχουν εμπειρία στις διεθνείς σχέσεις, αν και φυσικά ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν μπορούμε να πούμε πως έχει καταγράψει κάποια συγκεκριμένη επιτυχία στο ενεργητικό του. Αντίθετα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την προθυμία του να συνδράμει τον αγώνα κατά του Άσαντ στην Συρία, ουσιαστικά να υποστηρίξει την δράση των ισλαμιστών τρομοκρατών που αποδείχτηκε πως υποκινούνται και στηρίζονται από την Τουρκία.
Μπορεί φυσικά ο άνθρωπος να ήταν παραπληροφορημένος. Να μην γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει στην Συρία, διότι δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως θα υπήρχε έλληνας πολιτικός ο οποίος εν γνώση του θα στήριζε τον πιο βρώμικο πόλεμο που έχει ενορχήστρωση η Τουρκία κατά κυρίαρχου κράτους, μετά την εισβολή στην Κύπρο.
Οι περγαμηνές του Βαγγέλη Βενιζέλου άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν τον θέλουν στο Μέγαρο Μαξίμου. Γενικώς.
Για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο υπάρχει καλύτερο κλίμα, δεν είχε άλλωστε συγκρουστεί ποτέ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ουδέποτε είχε αντικρουόμενα συμφέροντα με τον νυν πρωθυπουργό, πολιτεύοντο σε διαφορετικές περιφέρειες. Το γεγονός όμως ότι έχει ανοιχτές εκκρεμότητες με την δικαιοσύνη αναφορικά με το σκάνδαλο Novartis, Είναι μία δικαιολογία να μην τον αξιοποιήσουν, άδικη όμως για τον τέως επίτροπο. Αφού τις ίδιες εκκρεμότητες έχει και ο νυν υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης. Και όμως είναι υπουργός.
Σε κάθε περίπτωση, όσο και εάν το Μέγαρο Μαξίμου νιώθει ψυχρότητα για τον Νίκο Δένδια, δεν τίθεται θέμα αντικατάστασης του. Η δημοφιλία του υπουργού εξωτερικών είναι τέτοια, που μία άστοχη κίνηση θα στοίχιζε στην κυβέρνηση.
