Ο Χρήστος Σταϊκούρας είναι ο υπουργός που κλήθηκε να διαχειριστεί την μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση των τελευταίων δεκαετιών που δεν προήλθε λόγω δικών του αποφάσεων.
Εάν δούμε προσεκτικά τις ενέργειες του από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων του, θα διαπιστώσουμε ότι οι αστοχίες που επέτειναν την οικονομική κρίση ακόμα και πριν την πανδημία, δεν είναι δική του ευθύνη. Αντίθετα, πιστώνεται την προσπάθεια για ενίσχυση εργαζομένων και επιχειρήσεων που υποχρεώθηκαν σε αναστολή οικονομική δραστηριότητας όχι όμως λόγω δικών του αποφάσεων.
Αντίθετα, ο Σταϊκούρας και το επιτελείο του έτρεχαν να μαζέψουν τα αποκαΐδια από «πρωτοβουλίες» άλλων. Άλλωστε ο Σταϊκούρας ως πολιτικός δεν υπήρξε ποτέ θιασώτης του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, αντίθετα ανήκει στο παραδοσιακό κομμάτι της παράταξης, αυτό του ανθρωποκεντρικού φιλελευθερισμού.
Οι οριζόντιες απαγορεύσεις οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας λοιπόν που προήλθαν από τα καθολικά κλεισίματα, δεν αποτελούν δικές του επιλογές. Αντίθετα, δικό του έργο ήταν να αμβλύνει τις επιπτώσεις αυτών των πολιτικών διαχείρισης της πανδημίας και τουλάχιστον από την πλευρά του, μπόρεσε ένα ανακουφίσει ως ένα βαθμό τους πληττόμενους, με αποτέλεσμα να ανακόψει το κύμα πτωχεύσεων και απολύσεων στην πραγματική οικονομία.
Αναπόφευκτα, η ουσία της πολιτικής Σταϊκούρα ήρθε σε αντίθεση με τους εκσυγχρονιστές του μεγάρου Μαξίμου, οι οποίοι πιθανότατα δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχουν άνθρωποι εξαρτημένοι από τον μισθό και την λειτουργία των καταστημάτων τους.
Για την ακρίβεια οι αποφάσεις που εκπορεύονται από ένα συγκεκριμένο σύστημα του μεγάρου Μαξίμου, θα οδηγούσαν στην απόλυτη κατάρρευση της πραγματικής οικονομίας, εάν δεν υπήρχαν οι πρόνοιες Σταϊκούρα.
Η ρήξη λοιπόν είναι δεδομένη και υφίσταται εδώ και μήνες. Άσχετα εάν δεν έβγαινε προς τα έξω. Ο Χρήστος Σταϊκούρας είχε κλείσει ερμητικά τις πόρτες του υπουργείου απορρίπτοντας μεταξύ άλλων και κάποιες περίεργες «απαιτήσεις» – ρουσφέτια από συγκεκριμένο κέντρο του μεγάρου, γεγονός που τον έκανε στόχο.
Φαίνεται λοιπόν ότι κάποιοι προσπαθούν να πείσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι η οικονομική αποτυχία των εφευρημάτων που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο Χρήστος Σταϊκούρας, θα πρέπει να χρεωθεί στον ίδιο τον υπουργό, προκειμένου το μέγαρο Μαξίμου να αποφύγει το πολιτικό κόστος! Σε αυτό το μήκος κύματος οφείλονται κάποιες περίεργες διαρροές σε ΜΜΕ που θεωρείται ότι έχουν προνομιακή πρόσβαση στους εκσυγχρονιστές του μεγάρου και εσχάτως επιδίδονται σε έναν πόλεμο φθοράς με στόχο τον υπουργό οικονομικών.
Το εάν θα τα καταφέρουν, είναι άγνωστο. Εάν δηλαδή θα επαναλάβουν την επιτυχία που είχαν με τον Γιάννη Βρούτση τον οποίο καρατόμησαν επειδή αρνείτο να «συνεργαστεί». Η ουσία είναι ότι εάν το υπουργείο οικονομικών πέσει στα χέρια των εκσυγχρονιστών, τότε ακόμα και ο πλέον αποτυχημένος υπουργός οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, θα μοιάζει με… ευεργέτη, μπροστά σε κάποιον υπουργό τύπου Σκυλακάκη ή Πατέλη.
