Μετά τα περιβόητα μνημόνια – απόρροια της συμφωνίας των Πρεσπών, νέο κυβερνητικό πονοκέφαλο προκαλεί το νομοσχέδιο περί συνεπιμέλειας των τέκνων που κατέθεσε προς διαβούλευση ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας.
Μετά την σαφή διαφοροποίηση της Όλγας Κεφαλογιάννη, αναμένονται και άλλες αντιδράσεις, κυρίως από την γυναικεία πτέρυγα της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ.
Είναι σημαντικό να τονίσω ότι αυτές οι αντιδράσεις δεν έχουν ψηφοθηρικό χαρακτήρα. Αλλά ανταποκρίνονται στο κοινό αίσθημα για ένα μείζον θέμα που απασχολεί χιλιάδες οικογένειες.
Υπάρχουν φυσικά οι εξαιρέσεις, όμως με αυτό το νομοσχέδιο οι εξαιρέσεις τείνουν να γίνουν κανόνας και νόμος του κράτους! Δεν μπορεί για μεμονωμένες κακές περιπτώσεις μητρότητας, να ανοίγει μία τέτοια κερκόπορτα στο κύτταρο της κοινωνίας, με θύματα φυσικά τις μητέρες. Αυτή ακριβώς είναι η επιχειρηματολογία των βουλευτών που έχουν ήδη εκφράσει την αντίθεσή τους στο νομό Τσιάρα και μέχρι στιγμής δεν τις έχουν δημοσιοποιήσει.
Ακόμα όμως και οι υποστηρικτές της αναγκαιότητα αλλαγής του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, θεωρούν ότι το νομοσχέδιο Τσιάρα είναι γραμμένο με προχειρότητα και θα δημιουργήσει οδυνηρές καταστάσεις που αναπόφευκτα θα επηρεάσουν όχι μόνο την κοινωνία αλλά και τις πολιτικές ισορροπίες εντός κυβέρνησης.
Η πίεση πάντως που δέχονται ειδικά οι γυναίκες βουλευτές της Ν.Δ. από τις ψηφοφόρους τους, είναι πρωτόγνωρη. Και μιλάμε για πίεση σε προσωπικό επίπεδο, από γυναίκες – κυρίως – που γνωρίζουν προσωπικά. Και η πίεση σε έναν πολιτικό από άτομα του προσωπικού του περιβάλλοντος, είναι η αποτελεσματικότερη πίεση που μπορεί να ασκηθεί.
Η πραγματική ζημιά για την κυβέρνηση όμως θα συμβεί εάν οι βουλευτές πιεστούν να υπερψηφίσουν το νομοσχέδιο Τσιάρα με επιβολή κομματικής πειθαρχίας και τότε θα ξεκινήσουν τα αβάσταχτα ερωτήματα περί «σκοπιμοτήτων».
