Ο Τούρκος πρόεδρος για άλλη μια φορά τάχθηκε υπέρ του «απευθείας διαλόγου» μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι το πάγιο αίτημα της Τουρκίας, το οποίο αποσκοπεί στην απομόνωση Ελλάδας και Κύπρου από την ΕΕ και την μετατροπή των τουρκικών απαιτήσεων έναντι της Ελλάδας σε διμερείς διαφορές εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου και διεθνούς δικαίου.
Κάτι τέτοιο δεν το έχει αποδεχθεί ουδείς πρωθυπουργός στο παρελθόν, ειδικά τα τελευταία χρόνια, όταν και με τις ενέργειες του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, οι ελληνοτουρκικές διαφορές από διμερείς έγιναν διαφορές μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ, καθώς επικυρώθηκε νομικά ότι τα σύνορα της Ελλάδας αποτελούν και σύνορα της ΕΕ. Με έμπρακτη εφαρμογή αυτού του δόγματος, την έλευση της Frontex στο Αιγαίο για πρώτη φορά και μάλιστα με την συνδρομή του ΝΑΤΟ κατά την μεταναστευτική κρίση. Μία γραμμή την οποία ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Δένδιας τηρεί απαρέγκλιτα από την πρώτη στιγμή.
Ο κ. Ερντογάν όμως δήλωσε ότι «Με τον κ. Μητσοτάκη είχαμε μια καλή συνάντηση. Του πρότεινα και στο Αιγαίο ή σε άλλες περιοχές όταν προκύπτουν ζητήματα να μην εμπλέκουμε τρίτα πρόσωπα ή τρίτες χώρες. Οταν προκύπτουν δυσκολίες, εσείς άνετα να με καλείτε από την ειδική γραμμή, όπως κι εγώ να καλώ εσάς. Και ως Ελλάδα και Τουρκία να κάνουμε βήματα χωρίς να προκύπτουν δυσκολίες».
Δηλαδή ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι έθεσε ευθέως το θέμα υποβιβασμού των ελληνοτουρκικών σε διμερές επίπεδο, χωρίς μάλιστα καμία αναφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία. Με την Αθήνα να επιβεβαιώνει τα περί απευθείας επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών, αλλά όχι τα περί «κόκκινης γραμμής»!
Δηλαδή σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαρροές, η Αθήνα επιβεβαίωσε τα περί απευθείας επικοινωνίας, χωρίς μάλιστα να υπάρχει κόκκινη γραμμή. Αυτό σημαίνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απουσία μάλιστα του Νίκου Δένδια, προβαίνει σε μία κίνηση υψηλού ρίσκου, αποδεχόμενος την πρόταση Ερντογάν για επίλυση των διαφορών ερήμην της ΕΕ. Ανατρέποντας δηλαδή την εθνική γραμμή δεκαετιών που τα τελευταία έξι χρόνια είχε γίνει ασπίδα εθνικών συμφερόντων.
Η επιλογή έρχεται αμέσως μετά την αναφορά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη γενικώς σε «διαφορές» αναφερόμενος στην Τουρκία, εγκαταλείποντας την εθνική γραμμή της «μίας και μόνης διαφοράς».
Ελπίζω ο πρωθυπουργός να έχει κάποιο σχέδιο για να παγιδεύσει την Τουρκία, διότι αυτές οι κινήσεις μέχρι στιγμής δείχνουν μια στρατηγική υποχωρήσει έναντι των τουρκικών επιδιώξεων. Και ιστορικά οπότε έχουμε υποχώρηση στις τουρκικές επιδιώξεις, μας πήρε αιώνες να επανακάμψουμε.
