Όταν ξέσπασε το κίνημα «me too» με τις καταγγελίες της Σοφίας Μπεκατώρου, η πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου έσπευσε να το εκμεταλλευτεί και να βγει μπροστά ως προστάτης των θυμάτων.
Ήταν απολύτως λογικό για την πρώτη γυναίκα πρόεδρο της Δημοκρατίας, να έβγαινε μπροστά προκειμένου να υπερασπιστεί όλα αυτά τα θύματα που δεν είχαν φωνή και έπεφταν στα χέρια ισχυρών, οι οποίοι ζούσαν στις παρυφές ή ακόμα και εντός της εξουσίας, εξασφαλίζοντας έτσι την ατιμωρησία τους.
Όσοι λοιπόν ήταν στο πρόσωπο της προέδρου μία «προστάτιδα των κατατρεγμένων», διαψεύστηκαν παταγωδώς.
Στην υπόθεση Λιγνάδη που ακολούθησε αμέσως μετά, η πρόεδρος όχι μόνο δεν έκανε έστω μια δήλωση στήριξης υπέρ των ανήλικων παιδιών που έπεσαν στα χέρια του εκλεκτού σκηνοθέτη, αλλά αντίθετα ανήμερα της σύλληψης του, θυμήθηκε τα «δικαιώματα του κατηγορουμένου»! Γεγονός φυσικά που δεν είχε συμβεί στην προηγούμενη υπόθεση την οποία χρησιμοποίησε ως επικοινωνιακό όπλο για να αναβαθμίσει την εικόνα της.
Έπειτα αποκαλύφθηκε ο θαυμασμός της προέδρου στο πρόσωπο του κατηγορουμένου για βιασμούς ανηλίκων, Δημήτρη Λιγνάδη. Με πολλές φωτογραφίες να κάνουν τον γύρο του διαδικτύου και να γίνονται γνωστές στο πανελλήνιο παρά την απέλπιδα προσπάθεια των συστημικών ΜΜΕ να συγκαλύψουν αυτές τις σχέσεις.
Η πρόεδρος φυσικά δεν έκανε καμία αναφορά στο μεγάλο σκάνδαλο της ΑΣΟΕΕ, όπου άτομο με πενιχρούς τίτλους, δίδασκε ο καθηγητής, την ώρα που καταγγελλόταν για ασέλγεια σε ανήλικο και άλλες κακουργηματικές πράξεις.
Η κατακλείδα όμως έρχεται με την υπόθεση του βιασμού της εικοσιτετράχρονης κοπέλας στην Θεσσαλονίκη. Φανταστείτε την σημειολογία: Μία κοπέλα που έχει χάσει και τους δύο γονείς της, εργάζεται για τα προς το ζην, παρασύρεται σε σουίτα ξενοδοχείου από ζάπλουτους γόνους, την ναρκώνουν και την βιάζουν ομαδικά.
Το συμβάν αποκρύπτεται, ο ένας από τους υπόπτους αφήνεται ελεύθερος και οι θεσμοί ταπεινώνονται από τις αποκαλύψεις ότι οι δράστες λειτουργούσαν ως εγκληματική οργάνωση παρασέρνοντας νεαρά κορίτσια, διακινώντας ναρκωτικά και άφθονο χρήμα για να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες ορέξεις τους.
Το ίδιο το κράτος που στήνει ενέδρες σε μεροκαματιάρηδες συνοικιακής ταβέρνας για να τους καταλογίσει πρόστιμο για μάσκα, άφηνε αυτή την επικίνδυνη εγκληματική οργάνωση να ασελγεί σε ψυχές αλλά και τους ίδιους τους θεσμούς, εν μέσω – υποτίθεται – σκληρών κατασταλτικών μέτρων με πρόσχημα την πανδημία.
Εκεί λοιπόν που η πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έπρεπε να βγει μπροστά, να στηρίξει την εργαζόμενη κοπέλα και να απαιτήσει παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, σιωπά προκλητικά.
Το διαδίκτυο παράλληλα γεμίζει με φωτογραφίες φερομένων εμπλεκομένων στην υπόθεση, μαζί με υπουργούς, πληροφορίες για προσωπικές σχέσεις με τα ανώτατα – κυριολεκτικά – κλιμάκια της πολιτικής εξουσίας, περίεργες προσωπικότητες που φέρονται να διατηρούν στενές σχέσεις με πολιτικούς σε ανώτατα αξιώματα, να συντρώγουν στην οικίες τους, να γυμνάζονται παρέα και φυσικά να παραμένουν στο απυρόβλητο.
Είμαι βέβαιος ότι οι θεσμοί θα αντιδράσουν. Οι έντιμοι της δικαιοσύνης και των διωκτικών αρχών θα ξεσηκωθούν για να σώσουν την χώρα από το σπιράλ της σήψης στο οποίο έχει περιέλθει. Θα μείνουν στην ιστορία ως αυτοί που όρθωσαν ανάστημα απέναντι στην δικτατορία των διεφθαρμένων, των αναλυτών, των αρπακτικών.
Σε αντίθεση με την πρόεδρο, η οποία μάλιστα εσχάτως προσπαθεί να φτιάξει πατριωτικό προφίλ την ώρα που ο αγωγός East Med ακυρώνεται οδηγώντας σε άλλη μία εθνική ήττα. Όπως προσπάθησε να φτιάξει το ανθρωπιστικό προφίλ, εκμεταλλευόμενη την υπόθεση της Σοφίας Μπεκατώρου.
Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου δυστυχώς θα μείνει στην ιστορία ως πρόεδρος της υποκρισίας.
