Η ομοβροντία της αξιωματικής αντιπολίτευσης έπειτα από την εξέλιξη της αποπομπής του υπουργού αγροτικής ανάπτυξης Σπήλιου Λιβανού, έχει ειδικό πολιτικό ενδιαφέρον. Η επιλογή της μετωπικής επίθεσης στον Πέτρο Δούκα, τον παραιτηθέντα υπουργό Λιβανό και τον διάδοχο του Γιώργο Γεωργαντά, είναι σαφώς κεντρική γραμμή του κόμματος και όχι «σποραδικά πυρά» των στελεχών του. Με αυτόν τον τρόπο, ο πρωθυπουργός έμεινε στο απυρόβλητο παρά τα προφανή πολιτικά επιχειρήματα που προέκυψαν και θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί η αξιωματική αντιπολίτευση.
Η τακτική αυτή δεν ήταν κάποια αστοχία του Αλέξη Τσίπρα και του επιτελείου του. Αντίθετα, στενός συνεργάτης του εχθές το απόγευμα, όταν ανακοινώθηκε η παραίτηση Λιβανού, μου είπε «πανηγυρίζοντας» ότι «ο Μητσοτάκης έπεσε μόνος του στην παγίδα», καθώς απέπεμψε έναν υπουργό που δεν αντέδρασε στο άκουσμα της διάθεσης χρημάτων στους πυρόπληκτους, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μοιράσει δισεκατομμύρια από τον δημόσιο κορβανά σε απ’ ευθείας αναθέσεις, όταν έχουμε 25,000 νεκρούς από την πανδημία!
Μου εξήγησε μάλιστα την διαφορά της σακούλας με μετρητά σε πολίτες, ακόμα κι αν κάποιοι έλαβαν την συγκεκριμένη αποζημίωση «καταχρηστικά», με το πανηγύρι αδιαφάνειας δισεκατομμυρίων σε άγνωστες τσέπες.
Εκεί λοιπόν που ανέμενα μία μετωπική επίθεση κατά του πρωθυπουργού για αυτές τις απευθείας αναθέσεις, ενώ οι νεκροί της πανδημίας είναι δεκάδες χιλιάδες και την ανάσυρση της δήλωσης κορυφαίου υπουργού ότι «βαλίτσες με λεφτά άλλαζαν χέρια», είδα μύδρους κατά του Δούκα, του Λιβανού και του Γεωργαντά! Ουδεμία αναφορά στις απευθείας αναθέσεις, που μάλιστα διερευνώνται από την ελληνική δικαιοσύνη, στις βαλίτσες με μετρητά που άλλαξαν χέρια, σε οτιδήποτε μπορούσε να πλήξει προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Οπωσδήποτε, δεν ήταν τυχαία η επιλογή.
