Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος είναι μία εξαιρετική περίπτωση πολιτικού. Όχι μόνο δεν κρύβει αυτά που κάνει, αλλά τα παρουσιάζει με έναν μοναδικό τρόπο, ώστε κάθε του συμμετοχή σε «μυστήρια» εταιρικά σχήματα και ΜΚΟ, να παρουσιάζεται ως «προσωπικός και εθνικός θρίαμβος»
Με τον ίδιο τρόπο που υμνούσε τον φυλακισμένο σήμερα Παντζέρι, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο διατυμπάνιζε την είσοδο του στο ιταλικό Think Tank Med-Or, που δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2021 με τη στήριξη του ιταλικού ομίλου Leonardo και πρόεδρο τον Ιταλό πρώην υπουργό Εσωτερικών Μάρκο Μινίτι.
Επιβλητικά δελτία τύπου, ύμνοι για τον ρόλο του συγκεκριμένου οργανισμού, κουβέντα για τις στενές σχέσεις που διατηρεί με τον χορηγό η Τουρκία και το Κατάρ.
Στα τέλη μάλιστα του περασμένου Μαρτίου ο πρόεδρος του ιδρύματος Μάρκο Μινίτι επισκέφτηκε το φόρουμ της Ντόχα, υπογράφοντας επιστολή προθέσεων μεταξύ του Med-Οr, του υπουργείου Εξωτερικών και της Διεθνούς Συνεργασίας του Κατάρ «σχετικά με μια σειρά από πιθανούς τομείς συνεργασίας, όπως οι πολιτιστικοί δεσμοί…». Κάτι τέτοια φυσικά έκανε και ο Παντζέρι και δεν του βγήκαν σε καλό…
Μετά από όλα όσα έχουν συμβεί, οι διθυραμβικές ευχές του Δημήτρη Αβραμόπουλου για το συγκεκριμένο ινστιτούτο, μάλλον μοιάζουν με παρωδία:
Υπάρχουν όμως και χειρότερα.
Ο ιταλικός όμιλος Leonardo που στηρίζει το συγκεκριμένο ίδρυμα, είναι ο χρυσός χορηγός της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας. Στην ιστοσελίδα του ομίλου μάλιστα μεσουρανεί το επιθετικό ελικόπτερο τουρκικής κατασκευής, το οποίο γίνεται σε συνεργασία με την Leonardo!
Αλλά και στο Κατάρ, η Leonardo έλαβε εντολή για την παροχή εκπαιδευτικών μαθημάτων για χειριστές του Qatar Computing Research Institute κατά των επιθέσεων χάκερ, ενώ ήδη παρέχει πλοία και ελικόπτερα στο διεφθαρμένο αραβικό κρατίδιο…
Έπειτα λοιπόν από τις βαλίτσες και τις περίεργες ΜΚΟ που υπήρχαν μόνο και μόνο για να ξεπλένουν μίζες από επικίνδυνα κρατίδια, είναι εξαιρετικά επίκαιρο το ερώτημα για τον πραγματικό λόγο ύπαρξης του συγκεκριμένου ινστιτούτου.
Σύμφωνα λοιπόν με δημοσιεύματα του τύπου, το συγκεκριμένο ινστιτούτο ιδρύθηκε και ενισχύεται από τον ιταλικό κολοσσό Leonardo, «για να φτάνει εκεί που δεν μπορούν οι θεσμοί». Την ίδια στιγμή όμως βλέπουμε περίτρανα ότι ο ιταλικός κολοσσός μπορεί κάλλιστα να υπογράφεις τεράστιες συμφωνίες και με την Τουρκία και με το Κατάρ, χωρίς να παρεμποδίζεται από την λειτουργία των θεσμών.
Ποια ακριβώς σκοπιμότητα εξυπηρετεί; Και τι δουλειά έχει κοτζάμ πρώην επίτροπος ο οποίος εμφανίζεται συνεχώς ως «θεματοφύλακας των θεσμών», να υπηρετεί ένα ινστιτούτο που έχει καταγγελθεί επίσημα ότι λειτουργεί ακριβώς για να παρακάμπτει τους θεσμούς;
