Ο θρίαμβος του Κυριάκου Μητσοτάκη στις πρόσφατες εκλογές, αποκαλύπτει άλλο ένα στοιχείο για τον χαρακτήρα των Ελλήνων ψηφοφόρων, εκτός από την οθωμανική ψυχή (μπαχτσίσι, κουπόνι και επίδομα) η οποία ζει και βασιλεύει στα κορμιά μας: Το πάθος για την ειρήνη.
Πρόκειται για μία σαφή πρόοδο της κοινωνίας, καθώς εάν αυτά που έκανε ο Κυριάκος έναντι της Τουρκίας τα είχε κάνει οποιοσδήποτε άλλος πρωθυπουργός στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, θα γινόταν λόγος λαϊκίστικα για «προδοσία» και θα είχαν στήσει ακόμα και ικριώματα στην πλατεία Συντάγματος.
Ο Κυριάκος όμως τόλμησε:
Η Αγία Σοφία, έγινε τζαμί.
Το Όρουτς Ρέις έκοβε βόλτες ανενόχλητο στο Αιγαίο.
Οι τουρκικές φρεγάτες έφτασαν στις παραλίες της Σητείας για πρώτη φορά μετά την απελευθέρωση της Κρήτης.
Τα νότια σύνορά μας άλλαξαν με τον τουρκολιβυκό μνημόνιο, και πλέον δεν συνορεύουμε με την βάρβαρη Λιβύη, αλλά με την πολιτισμένη Τουρκία.
Η μαξιμαλιστική προσέγγιση για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια έλαβε τέλος και η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι η εθνική μας κυριαρχία περιχαρακώνεται στα 6 ναυτικά μίλια.
Εκατοντάδες εκατομμύρια από το ελληνικό ταμείο ανάκαμψης, δόθηκαν σε εταιρεία τουρκικών συμφερόντων, στενού φίλου του πρωθυπουργού.
Ο Κυριάκος προστάτευσε την Τουρκία τόσο στην ΕΕ όσο και στο ΝΑΤΟ, απαιτώντας να μην επιβληθούν κυρώσεις ούτε για την Κύπρο, ούτε για το μεταναστευτικό, ούτε για την συνεργασία με την Ρωσία.
Τώρα, ο Κυριάκος ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την συνθήκη του Μοντρέ, στρώνοντας το χαλί και για την συνθήκη της Λωζάνης, αφανίζοντας παράλληλα την Κύπρο από τον χάρτη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόλμησε να δώσει τα πάντα για την ειρήνη και ο ελληνικός λαός τον δικαίωσε.
