Δεν ήταν καθόλου τυχαία εντέλει η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Ελευθέριο Βενιζέλο, όπως και η χρήση του όρου «θαλάσσιες ζώνες», στην περιγραφή των διαφορών μας με την Τουρκία, στην πρόσφατη συνέντευξη του στο Μπλούμπεργκ.
Αυτό επιβεβαιώθηκε έπειτα από την εμφάνιση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη πριν από λίγο στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι, ο οποίος μίλησε επίσης για «θαλάσσιες ζώνες», ακυρώνοντας την εθνική πολιτική που αναγνωρίζει μόνο μία διαφορά με την Τουρκία: Αυτή της νησιωτικής υφαλοκρηπίδας.
Παράλληλα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης λίγο πριν τις εκλογές, έδωσε στον Ερντογάν ένα τεράστιο επιχείρημα αναφορικά με την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, αφού οι δηλώσεις του περί κυριαρχίας του τουρκικού προξενείου στην εκλογική διαδικασία, δίνουν το δικαίωμα στον Ερντογάν να ισχυριστεί ότι η μειονότητα της Θράκης ασπάζεται τις τουρκικές επιδιώξεις έναντι των ελληνικών εθνικών συμφερόντων.
Φαίνεται λοιπόν ότι ο Κυριάκος στέλνει ισχυρό σήμα προς τον Ερντογάν, ότι είναι έτοιμος να συζητήσει ακόμα και την αλλαγή συνόρων, καθώς η Τουρκία εδώ και χρόνια επιχειρεί επάνω στο παράνομο μνημόνιο που έχει συνάψει με την επίσης παράνομη κυβέρνηση της Λιβύης, χωρίς η Ελλάδα να έχει διαμαρτυρηθεί ή να έχει προβεί σε άλλου είδους δράσεις.
Ο όρος «θαλάσσιες ζώνες» άλλωστε, συμπεριλαμβάνει και τα χωρικά ύδατα, τα οποία αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας μίας χώρας.
Ο πανίσχυρος Κυριάκος Μητσοτάκης λοιπόν θέλει να μείνει στην ιστορία ως άλλος Ελευθέριος Βενιζέλος, μέσω μίας νέας συμφωνίας με την Τουρκία, η οποία θα αντικαταστήσει την Συνθήκη της Λωζάνης.
