Η συγκυρία για τον αγαπημένο Βολοντιμίρ δεν είναι καθόλου θετική. Για πρώτη φορά, στα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ που παραδοσιακά τον αποθέωναν, η στοχοποίηση του είναι εμφανής, με διεθνολόγους να σημειώνουν ότι αυτά τα αφιερώματα είναι προπομπός της αποκαθήλωσης του.
Η απόφαση του λοιπόν να επισκεφθεί την Αθήνα εν μέσω αυτών των συνθηκών, προκαλεί τουλάχιστον απορία.
Φυσικά για τον Ζελένσκι, πάντα θα υπάρχει μία ζέστη αγκαλιά στην Ελλάδα, όσο θα υπάρχει και η εθνοσωτήριος.
Βλέποντας όμως κάποιες περίεργες κινήσεις πέριξ του Κολωνακίου με μεταφορές κεφαλαίων και άλλων περιουσιακών στοιχείων προς Λευκωσία μεριά, δεν μπορώ να μην θυμηθώ τον μακαρίτη τον Μιλόσεβιτς, όσο κι αν μία τέτοια σύγκριση θα αποτελούσε ύβρη για τον ηγέτη των Σέρβων…
Και αυτός βλέπετε, νόμιζε πως θα βρει εδώ μία ζέστη αγκαλιά, την εποχή της άλλης Εθνοσωτηρίου…
Δημοσιογράφος χωρίς όνομα και επίθετο είναι ρουφιάνος ή δωσίλογος ή δειλός ή και τα τρία.-