Η Ελευθερία Αρβανιτάκη θεωρείται μία από τις πιο καταξιωμένες ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού για την οποία έχουν γράψει και οι New York Times αποκαλώντας την σοπράνο η οποία συνδυάζει την γλυκύτητα και τη θέρμη, την καθαρότητα και την ευαισθησία με μια αίσθηση θλίψης και μελαγχολίας.
Η σταδιοδρομία της ξεκίνησε το 1979 όταν έγινε μέλος στην Οπισθοδρομική Κομπανία, μια μπάντα φοιτητών που έπαιζαν ρεμπέτικα και λαϊκά, ερασιτεχνικά, σε διάφορα κέντρα της Αθήνας.
Η αγαπημένη τραγουδίστρια μίλησε για τα πρώτα της ξεκινήματα στην μουσική σκηνή σε μία σπάνια συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στο «Ενώπιος Ενωπίω».
«Ότι τραγουδούσα καλά το ήξερα, αλλά τραγουδούσα μόνο σε παρέες. Στην πρώτη μου επαγγελματική εμφάνιση δεν είχα καθόλου άγχος. Είχα άγνοια κινδύνου εντελώς», είπε αρχικά στον παρουσιαστή.
Αναφορικά με την πορεία της πανδημίας και το lockdown ανέφερε πως «ο πρώτος εγκλεισμός δεν με πείραξε, τώρα με πειράζει, με πιέζει. Ο γιος μου είναι εδώ και η μητέρα μου που είναι μεγάλης ηλικίας, η κόρη μου είναι στο εξωτερικό. Είχα κανονίσει συναυλίες στην Ισπανία και ακυρώθηκαν λόγω του κορvνοϊού».
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη έχει συνεργαστεί με πολλούς και σημαντικούς συνθέτες. Η ίδια μίλησε για την γνωριμία της με τον Διονύση Σαββόπουλο, τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Σταμάτη Σπανουδάκη.
«Γνωρίστηκα με τον Διονύση Σαββόπουλο και εκεί άλλαξαν όλα», είπε η αγαπημένη ερμηνεύτρια και στη συνέχεια αναφέρθηκε στην περίοδο που συνεργάστηκε με τον Χρήστο Νικολόπουλο.
«Μου είπε ότι θα έπαιζε το χειμώνα σε ένα μαγαζί και με θέλει να πάω να κάνω ότι θέλω και εκεί γνώρισα τον Σταμάτη Σπανουδάκη».
Η μητέρας της όμως επειδή ήταν αγοροκόριτσο φοβόταν να μην μπλέξει. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον χαμό του πατέρα της λέγοντας πως «ήμουν δέκα χρονών όταν έχασα τον πατέρα μου. Κανείς δεν ξέρει πως δουλεύει ο μηχανισμός της ψυχής. Απλά ξέχασα ό,τι γινόταν πριν “φύγει”. Θύμωσα πολύ με αυτό και μετά τον χαμό του πέρασα δύσκολη εφηβεία. Είναι ένα πρόσωπο που δεν θυμάμαι… Έλειπε στο εξωτερικό αρκετά συχνά. Δεν ήταν μια παρουσία που θυμάμαι δίπλα μου. Αν ζούσε θα ήταν ενθουσιασμένος με την πορεία μου, αλλά όχι με την επιλογή μου. Η μητέρα μου τώρα υπερηφανεύεται».
Όσον αφορά στην προσωπική της ζωή, τόνισε πως «είμαι πολύ ανοιχτή στις σχέσεις. Δεν κρατάω άμυνες και μπαίνω κανονικά μέσα σε αυτές. Ο έρωτας έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Είναι δύσκολες οι ισορροπίες δουλειάς και προσωπικής ζωής. Είναι δύσκολο να είσαι καλλιτέχνης και να έχεις και οικογένεια. Εγώ πιστεύω ότι τα έχω καταφέρει. Είχα την οικογένεια και τα παιδιά και από εκεί και πέρα τη δουλειά και με 24ωρο που δεν έφτανε ο χρόνος. Ο πρώτος μου γάμος κράτησε επτά χρόνια και ο δεύτερος 22 χρόνια, με τον Γιώργο Χατζημιχάλη.
Είμαι αυστηρή μητέρα, έχω όρια. Είναι καθαρή η σχέση μαμά– παιδί. Νομίζω τα έχω καταφέρει εξαιρετικά. Έχω εξαιρετική σχέση με τα παιδιά μου, παρόλο που είναι από διαφορετικούς πατεράδες. Είμαι ευχαριστημένη. Στο σπίτι υπάρχω ως μαμά, όχι ως τραγουδίστρια. Δεν ήθελα να επηρεαστούν και να με κοιτάξουν έξω από μαμά. Η κόρη μου έχει μια τάση, έχει ωραία φωνή παίζει και πιάνο αλλά δεν την ενδιαφέρει. Είμαι μόνη μου αυτή την περίοδο και μ’ αρέσει. Είμαι ανοιχτή αλλά δεν με τρομάζει το ότι δεν έχω σύντροφο. Από τότε που πέθανε ο πατέρας μου έγινα πιο σκληρή».
