Η Μαρία Αντουλινάκη, η γνωστή σε όλους Αγορίτσα από τις «Άγριες Μέλισσες», είχε μιλήσει ανοιχτά στο παρελθόν, για τη μάχη που έδινε με την κατάθλιψη.
Για τη δύσκολη αυτή περίοδο της ζωής της, μίλησε η γνωστή ηθοποιός στο περιοδικό «Λοιπόν», καθώς επίσης αναφέρθηκε και στο κίνημα #metoo, αποκαλύπτοντας ότι έχει πέσει και εκείνη θύμα κακοποιητικών συμπεριφορών.
Έχετε πει στο παρελθόν ότι βιώσατε την κατάθλιψη. Τι σας βοήθησε και σας έδωσε κίνητρο για να βγείτε από αυτό το «τούνελ»;
Το ότι το μίλησα και το επικοινώνησα με τους δικούς μου ανθρώπους. Άρα σημαίνει ότι κατανόησα ότι είχα κάποιο πρόβλημα και προσπάθησα να βρω τη λύση του. Κατάλαβα ότι αυτό που νιώθω δεν είναι κάτι φυσιολογικό και θέλει κάποια άλλη βοήθεια, καθώς δεν μπορούσα να το διαχειριστώ μόνη μου πια. Να μιλάμε και να μην τα κρατάμε μέσα μας.
Τι σας δίνει χαρά;
Τα ψώνια στην αγορά της Αθηνάς και της Ευριπίδου, ένα δείπνο με φίλους με κουβέντες και γέλια.
Ποια είναι η γνώμη σας για τις καταγγελίες που έγιναν στον χώρο του θεάτρου; Σας έχει συμβεί κάτι ανάλογο;
Είμαι απόλυτα σύμφωνη με αυτό που έγινε. Ήρθε η ώρα. Είμαι μαζί με όποιον άνθρωπο έχει περάσει τέτοιου είδους καταπίεση και βία. Έχω βιώσει άσχημες συμπεριφορές στο θέατρο.
Πώς αντιδράσατε;
Η αντίδραση ήταν αναλόγως το πώς είσαι εκείνη την περίοδο. Αν δηλαδή είσαι ηττοπαθής, δεν αντιδράς. Το περνάς όλο μόνη σου και δεν το επικοινωνείς. Ωστόσο, σε περίοδο που είσαι καλά με τον εαυτό σου και πιστεύεις σε αυτόν, δεν το επιτρέπεις με τίποτα. Έχω περάσει και από τις δυο περιπτώσεις. Όταν ήμουν καλά, αντέδρασα αμέσως και έθεσα τα όρια μου στο πώς πρέπει να μου μιλάνε και να συμπεριφέρονται, αλλά όταν δεν ήμουν σε καλή φάση, το πέρασα πολύ δύσκολα.
Δηλαδή;
Δύσκολα. Έφευγα κλαίγοντας από την παράσταση. Δεν μπορούσα να το διαχειριστώ.
Γιατί δεν φύγατε από τη δουλειά;
Γιατί ζούσα από αυτή. Εξαρτιόμουν οικονομικά. Πώς θα ζούσα; Και όπως σου είπα, ήμουν και σε χάλια φάση, Εγώ χαίρομαι για τις στιγμές που βρήκα τη δύναμη και το αντιμετώπισα και πίστεψα σε εμένα. Απλά ήθελα να σου πω ότι έχω περάσει και από τις δύο φάσεις.
Μαμά θα θέλατε να είχατε γίνει;
Ήθελα να γίνω μαμά. Κάποτε πίστευα ότι θα κάνω πάρα πολλά παιδιά. Η ζωή δεν τα έφερε έτσι. Δεν πειράζει. Αγαπώ τα παιδιά πάρα πολύ, έχω την ανιψιά μου, που μεγαλώνει υπέροχα και την λατρεύω. Αγαπάω το παιδάκι της γειτόνισσάς μου, τον Γιωργάκη, που όταν λείπω περιοδεία, μου στέλνει βιντεάκια και με ρωτάει πότε θα έρθω. Οπότε κάπως έχω καλύψει αυτή την ανάγκη.`
