Η Ελεονώρα Μελέτη μπορεί να έχει γίνει η ίδια μητέρα, αφού απέκτησε με τον σύντροφό της Θοδωρή Μαροσούλη μια κόρη, την Αλεξάνδρα, όμως έχει μεγάλη αδυναμία και στη δική της μητέρα, την κυρία Μαρία, με την οποία έχουν μια εξαιρετική σχέση.
Σε παλαιότερη ανάρτησή της που έκανε με αφορμή την γιορτή της μητέρας, η Ελεονώρα Μελέτη είχε γράψει για τη μητέρα της: “Είναι ένας χρόνος τώρα που κατάφερα κ σε κατανόησα πιο βαθιά, σε «θυμήθηκα» πολλές φορές κ σε επικαλέστηκα άλλες τόσες. Είναι ένας χρόνος τώρα που σε αναζήτησα για να σε ρωτήσω πράγματα που δεν γνώριζα, όσο δεν έχω κάνει ουτε στο google, κ σε κάλεσα για να μου απαντήσεις σε απορίες που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα είχα. Είναι ένας χρόνος τώρα που σου εκμυστηρεύτηκα αγωνιες μου αναζητώντας τις απαντήσεις στην εμπειρία σου κ που ένιωσα άσχημα για όσες φορές υπήρξα «κακιά» μαζί σου. Είναι ένας χρόνος τώρα που «δικαιώθηκες» για όσες φορές σου έκλεισα στα μούτρα τη πόρτα του δωματίου μου φωνάζοντας «άσε με» κ που σου εβγαλα γλώσσα «σπάζοντας κοκκαλα» όπως μου είχες κάποτε πει. Κ είναι ένας χρόνος τώρα που κατάλαβα πως στην ηλικία που εγώ έκανα ο,τι σε εκνευρίζει περισσότερο για να σου πάω κόντρα κ το μόνο που με ένοιαζε ήταν ποτέ θα πάω στη Μύκονο κ σε ποιο club θα βγω, εσυ είχες εμένα μωρό κ έπρεπε να με φροντίσεις. Φτωχός μέσα του ο άνθρωπος κ άτυχος , που δεν κατάφερε σε αυτή τη ζωή να κατανοήσει πως η κάθε μητέρα είναι γήινη , με ατέλειες, λάθη, δύσκολες δικές της στιγμές, που όμως προσπαθεί για το καλύτερο με όποιον τρόπο εκείνη μπορεί να υποστηρίξει. Δεν υπάρχει εγχειρίδιο μητρότητας… ούτε κ βέβαια η ουτοπική «παντοδυναμία» που βλέπουν τα μωρά στο πρόσωπο της μητερας, υφίσταται. Το ποσό δύσκολο αλλά κ όμορφο είναι για καθε μια μητέρα το ταξίδι της, κανείς δεν μπορεί να το κρίνει. Παρά μόνο η ίδια. Αν κ κ δεν είμαι κ τόσο «υπέρ» στη συμμετοχή μαζικών ποστάρισματων σε γιορτες, επετείους, θανάτους κλπ , σήμερα επειδή ειμαι μακρυά από τη δίκη μου μαμά, η οποία προσέχει το δικό μου παιδί που της εμπιστεύτηκα φεύγοντας για πρώτη φορά, ξέροντας πως η Αλεξάνδρα μου περνάει υπέροχα, θέλω να της πως ένα μεγάλο, τεράστιο, «ευχαριστώ» για όλα όσα έχει κάνει για μένα κ όλα όσα ΔΕΝ έχει κάνει για εκείνη για να μπορώ σήμερα να αναγνωρίζω ποσό σπουδαία είναι σαν άνθρωπος κ μητέρα. Ελπίζω η φωνή μου να φτάσει εκεί μέσα από τα βάθη αυτής της Medina… χρόνια πολλά σε όλες τις «μάνες» «μανούλες» «μαμαδες» «μητέρες»…”.
