Η Δώρα Χρυσικού είναι ένας άνθρωπος που μιλάει ανοιχτά για τα θέματα που την απασχολούν. Έτσι λοιπόν η γνωστή ηθοποιός έχει αναφερθεί πολλές φορές για την περιπέτεια υγεία της και συγκεκριμένα με την σκληρή μάχη που έδωσε με τον καρκίνο.
Δείτε επίσης: Δώρα Χρυσικού: «Ο καρκίνος δεν άλλαξε αυτό που ήμουν»
Η ηθοποιός είχε διαγνωστεί με καρκίνο στις ωοθήκες, γεγονός το οποίο ανακάλυψε τυχαία. Όπως είχε αποκαλύψει σε παλαιότερη συνέντευξη, ήταν σε διαδικασία εξωσωματικής όταν ο γιατρός είδε κάτι που δεν του άρεσε.
Μέσα από αυτήν την διαδικασία, η Δώρα Χρυσικού κατάλαβε πως δεν επιθυμούσε στην πραγματικότητα να κάνει παιδί αλλά αισθανόταν όπως έχει πει χαρακτηριστικά την υποχρέωση της ατεκνίας και είχε το κοινωνικό στίγμα επειδή ήταν άνω των 40. Ωστόσο θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτή διαδικασία της έσωσε τη ζωή και την έκανε ακόμη πιο δυνατή.
Για την επάρατο νόσο μίλησε η Δώρα Χρυσικού στο podcast της Ιωάννας Παλιοσπύρου και αποκάλυψε τον τρόπο που διαχειρίστηκε αυτή την ψυχοφθόρα κατάσταση αλλά και τι ήταν αυτό που της έδωσε τη δύναμη και την ελπίδα για να παλέψει για την ζωή της.
«Η εξωσωματική ήταν το μέσο για να σώσω τη ζωή μου γιατί αν δεν ήμουν στη διαδικασία αν δεν έκανα εξωσωματική γιατί είχα καρκίνο στις ωοθήκες. Με ρωτάνε “μα δεν έκανες τεστ ΠΑΠ;”. Το ΠΑΠ είναι για τον καρκίνο του τραχήλου, των ωοθηκών είναι ύπουλος. Χρειάστηκε να κάνω μια επέμβαση, να μου αφαιρεθεί η μία ωοθήκη και στη βιοψία βρέθηκε. Δεν είχα συμπτώματα. Εκ των υστέρων κάποια συμπτώματα που είχα μου είπαν ότι συνδέονταν. Ήμουν δυσκοίλια και είχα έντονους πόνους στη μέση, η μέση είναι ένα στοιχείο που πρέπει να φροντίζουμε» είπε αρχικά και πρόσθεσε: «Όταν ακούς τη λέξη καρκίνος, φέρει ένα πρόσημο που σε παραλύει. Εγώ αμέσως σκέφτηκα τον θάνατο. Τον έχω βιώσει τον καρκίνο γιατί όλη μου η οικογένεια έφυγε από αυτή την ασθένεια, και η γιαγιά μου και ο πατέρας μου και ο παππούς μου. Ο πατέρας μου έφυγε πάρα πολύ άγρια, η τελευταία του εικόνα είναι να κρατάω γάζες στο νοσοκομείο και να μου ζητάει βοήθεια γιατί είχε καρκίνο στο πάγκρεας και έφυγε από οργανική ανεπάρκεια. Είδα τον παππού μου να λιώνει. Οπότε η εικόνα που έχω από αυτή την ασθένεια είναι αγριευτική».
«Εγώ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι κάτι δεν πάει καλά στον εαυτό μου γιατί ήμουν υγιής, έκανα τη γυμναστική μου», συνέχισε λέγοντας.
«Όταν ανοίγεις μια κοιλιά, οι γιατροί μου είπανε ότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα βρεις. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι δεν θέλω να κάνω την επέμβαση, αλλά τη διαθήκη μου. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι είπα στη μητέρα μου πως δεν θέλω να φύγει ο σύντροφός μου από το σπίτι γιατί είναι δικό μου και η δεύτερη ήταν ότι είπα στην αδερφή μου πως αν πεθάνω, θέλω να προσέχεις τη μαμά» αποκάλυψε.
«Λειτούργησα ως ενεργητικός ασθενής, το έψαξα γιατί είχα μια πάρα πολύ κακή εμπειρία με ένα γιατρό στον Άγιο Σάββα», τόνισε.
Εκείνη την περίοδο μάλιστα είχε αρχίσει να πρωταγωνιστεί στην σειρά «η γη της ελιάς» και ενώ οι γιατροί θεώρησαν πως θα έπρεπε να ξεκουραστεί, η ίδια με πείσμα και θέληση για ζωή συνέχισε να εργάζεται καθώς αυτό ήταν που της έδινε δύναμη.
«Είχα μόλις κάνει τον πιλότο της Γη της ελιάς, επιτέλους μετά από χρόνια ήταν μια ωραία δουλειά. Το είπα στον γιατρό και μου είπε “τι λες κούκλα μου, σε 20 μέρες δεν θα μπορείς να πάρεις τα πόδια σου!”. Είπα ότι θα τα καταφέρω γιατί είχα μπει στην τηλεόραση μετά από χρόνια… Σε 20 ημέρες είχα κάνει ένα τεράστιο χειρουργείο 13 ωρών, είχα μπει στην εντατική, είχα ξυπνήσει κι επέστρεψα στη δουλειά. Έκανα ολική υστεροκτομή. Μου αφαίρεσαν όλα τα εσωτερικά όργανα, μήτρα, ωοθήκες, σάλπιγγες, σκωληκοειδίτη, χολή, 45 λεμφαδένες. Είχα τέτοια καλή ανάρρωση γιατί είχα πεισμώσει τόσο» εξομολογήθηκε η Δώρα Χρυσικού. Ήθελα να πω σε αυτόν τον κύριο ότι δεν ξέρει πώς θα λειτουργήσει κάθε ασθενής. Είμαι πολύ ευγνώμων που είχα δουλειά εκείνη την περίοδο γιατί με κράτησε», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Όσον αφορά την αλλαγή στην εξωτερική της εμφάνιση σχολίασε πως: «Την εικόνα μου τη διαχειρίστηκα όπως διαχειρίζομαι πάντα τα πράγματα γιατί είμαι αντιδραστικό στοιχείο. Εγώ που δεν είχα μαλλιά και είχα μια τομή στο σώμα μου, συνέχιζα να κάνω μπάνιο με το μπικίνι. Αν κάποιος ένιωσε άσχημα είναι θέμα του ανθρώπου».
«Είχα πολύ μεγάλη στήριξη από τους συνεργάτες μου. Για μένα αυτή η δουλειά ήταν η σύνδεσή μου με τη ζωή. Ποτέ δεν έκρυβα ποια ήμουν, δεν θα το έκανα ούτε με τον καρκίνο μου.
Παλεύω να μάθω να ζω με τον καρκίνο. Είμαι εκστασιασμένη, νομίζω ότι οι γιατροί είναι ήρωες. Θέλω να πιστέψω ότι εγώ δεν θα ξαναρρωστήσω», είπε μεταξύ άλλων.
Στήριγμά της ήταν και είναι η μητέρα της αλλά και ο σύντροφός της που δεν σκέφτηκε λεπτό να φύγει από κοντά της.
«Στη μητέρα μου χρωστάω τη ζωή μου. Και ο σύντροφός μου ήταν κοντά μου και δεν είναι αυτονόητο. Εγώ δεν έχω ορμόνες, δεν έχω λίμπιντο και αυτό είναι πρόβλημα και για τον άνθρωπο που είναι δίπλα σου. Υπήρξαν άντρες που δεν το άντεξαν».
