O Γιώργος Χρανιώτης έδωσε μια συνέντευξη στο περιοδικό «Hello» και αναφέρθηκε στην περίοδο της ζωής του που ζούσε στα άκρα επειδή είχε τάσεις αυτοκαταστροφής.
Σε ερώτηση για το αν έχει υπάρξει αυτοκαταστροφικός και τι ήθελε να μάθει μέσα από αυτό, ο ηθοποιός σχολίασε: «Ναι, έχω υπάρξει. Επειδή μου αρέσει να γεύομαι τη ζωή, ήθελα να μυρίσω λίγο τον θάνατο. Όχι να τον γευτώ, να τον μυρίσω… Οπότε, όποιες ακρότητες έχω κάνει στη ζωή μου – να τρέχω με τη μοτοσικλέτα μου, να πίνω και πάλι να οδηγώ τη μοτοσικλέτα – τις έκανα μάλλον για να επιβιώσω από κάτι που θα ήταν δύσκολο; Δεν ξέρω ακριβώς. Ξέρω ότι απλώς σαν να μην ήξερα ότι κάποια στιγμή θα πεθάνω – κι αυτό έχει αλλάξει μεγαλώνοντας -, ότι όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή πεθαίνουν. Σαν να μην είχα αυτήν τη βασική πληροφορία. Τώρα, επειδή γνωρίζω ποιο είναι το αποτέλεσμα, δεν καταφεύγω σε τέτοιες ακρότητες. Κι επειδή θέλω να περάσω όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με τον γιο μου και να τον δω να μεγαλώνει, μου αρέσει η προοπτική του να είμαι υγιής και προσεκτικός».
Σχετικά με το αν φοβάται τον θάνατο απάντησε: «Όχι, διότι έχω διαβάσει Επίκουρο! Ο Επίκουρος, μεταξύ άλλων, λέει ότι είναι πολύ μάταιο να απασχολείσαι με το θάνατο γιατί είναι κάτι αναπόφευκτο. Επομένως, προσπαθώ να απωθώ αυτήν τη σπατάλη της σκέψης του θανάτου και να θυμάμαι ότι είμαι κάτι ελάχιστο μέσα στο σύμπαν. Επίσης, έχω μια πεποίθηση – ή μπορεί να έχω ανάγκη να έχω αυτή την πεποίθηση – ότι δεν τελειώνουν τα πράγματα με τον θάνατο, κάτι άλλο υπάρχει. Μπορεί να μη λέγεται ζωή, μπορεί να υπάρχει μια άλλη λέξη. Πιστεύω ότι αρχίζει κάτι άλλο που δεν ξέρω πώς λέγεται και δεν βιάζομαι να μάθω κιόλας».
