Η Άντζελα Δημητρίου βρέθηκε καλεσμένη την Πρωτοχρονιά στην εκπομπή “Στούντιο 4” και έδωσε μια εφ’όλης της ύλης συνέντευξη στην οποία αναφέρθηκε τόσο στην προσωπική της ζωή όσο και στα επαγγελματικά της. Μεταξύ άλλων, μίλησε για την κακή σχέση που είχε με τον πατέρα της αλλά και στο ανελέητο μπούλινγκ που βίωσε από τη δεκαετία του 70, κυρίως επειδή δεν είχε μόρφωση.
«Άμα θέλετε να μιλήσουμε για το μπούλινγκ, μπορώ να πω ότι από την δεκαετία του ’70 που βγήκα στη δουλειά μέχρι και σήμερα έχω φάει πάρα πολύ μπούλινγκ. ¨”Πως μιλάς;”, “Πως ντύνεσαι;” αλλά “Πως τραγουδάς;” δεν το είπε ποτέ κανένας. Εγώ προσπαθούσα όμως να τους πω το εξής. Η μόρφωση, παιδιά, δεν είναι το παν. Δηλαδή το να μπορείς να μιλάς ελεύθερα και ο άλλος να σε κρίνει, γιατί έβγαλα μόνο δημοτικό, δεν πιστεύω ότι αυτό αφορά τον κόσμο που σε ακούει να τραγουδάς. Εσύ μπορεί να μιλάς ωραία αλλά να μην ξέρεις να τραγουδάς. Το ίδιο και εσύ. Στεναχωριόμουν. Στεναχωριόμουν πάρα πολύ. Μπούλινγκ έκαναν και στο παιδί μου, όταν το έβγαλα στη δουλειά για να τραγουδήσει. Λέγανε τότε “η Όλια που δεν έχει φωνή” και τούτο και εκείνο. Όλα αυτά όμως δεν ήταν για την κόρη μου, ήταν για μένα. Δηλαδή χτυπάγανε εμένα με τον τρόπο που μιλάγανε για την κόρη μου. Γι’ αυτό και το παιδί μου σταμάτησε. Την έβαλα στη δουλειά μου, ξεκίνησε να μου κάνει μακιγιάζ, μετά να μου κάνει μαλλιά και τώρα το παιδί μου είναι μια χαρά. Έκανε και ένα ωραίο κοριτσάκι, μια κούκλα. Το διαχειριζόμουν με χαμόγελο. Έλεγα “οκ, λέτε για εμένα αλλά εγώ προχωράω. Δεν έχετε κάτι άλλο να μου πείτε”. Όταν πήγαινα να κοιμηθώ έλεγα “πώς το κάνετε αυτό ρε γαμώτο;”. Ήμουν το εύκολο θύμα», είπε η Άντζελα Δημητρίου.
«Μικρή στερήθηκα την οικογένεια. Την οικογένεια που έβλεπα τη ζήλευα. Ήθελα τη μητέρα μου και τον πατέρα μου δίπλα μου. Ήθελα τον πατέρα μου να μου δείξει τον ίδιο δρόμο, να μην λοξοδρομήσω. Ήταν πάντα από πίσω μου με μια άσχημη εικόνα προς εμένα. Έβγαινε στα κανάλια και έλεγε διάφορα. Δεν ήταν καλό για εμένα. Όταν άναψαν τα γράμματά μου στη Βάρη και το είδε στη μαρκίζα είπε “Είμαι ο πατέρας της Άντζελας Δημητρίου”. Ήταν τόσο πικρό για ένα κορίτσι που είχε παλέψει μόνο του, ήταν μόνο του στη βιοπάλη και να έρθει να πει “Είμαι ο πατέρας της Άντζελας Δημητρίου”. Τον βοήθησα πολύ μετά για να μην μου κάνει μπούλινγκ. Όσο ήταν εν ζωή μου έκανε μπούλινγκ. Έλεγε “Αυτή έχει βίλα και εγώ είμαι φτωχός”. Και τον έπαιρνα τηλέφωνο και του έλεγα “Μην λες και εσύ για το παιδί σου. Τι θες να σου κάνω; Ό,τι μπορώ να σου κάνω θα στο κάνω”. Δεν ήταν μόνος του. Είχε και μια γυναίκα που του πιπιλούσε το μυαλό και του έλεγε “Η κόρη σου είναι η Άντζελα Δημητρίου, πρέπει να της τα πάρεις”. Όταν έφυγε ο πατέρας μου απελευθερώθηκα και το λέω με πίκρα», είπε στη συνέχεια η Άντζελα Δημητρίου.
