Ο Σπύρος Χαριτάτος έχει διαγράψει μία αξιόλογη πορεία στον χώρο της δημοσιογραφίας έχοντας στο ενεργητικό του συνεργασίες με αξιόλογα πρόσωπα του χώρου.
Πολλοί είναι εκείνοι που τον θυμούνται όταν μαζί με τον Γιώργο Καραμέρο παρουσίαζαν την εκπομπή «10 με 1 Μαζί» στον ΑΝΤ1. Το 2021 ήταν συνεργάτης της Ζήνας Κουτσελίνη στην εκπομπή “Αλήθειες με τη Ζήνα”. Τον τελευταίο χρόνο βρίσκεται στο κανάλι του Open και παρουσιάζει μαζί με την Ευλαμπία Ρέβη την πρωινή εκπομπή του Σαββατοκύριακου «Τώρα μαζί».
Παρόλα αυτά υπήρχαν περίοδοι που απείχε από τα τηλεοπτικά δρόμενα. Για την απόφασή του αυτή μίλησε στην εφημερίδα Real life ενώ αποκάλυψε με τι ασχολήθηκε τις περιόδους που δεν ήταν παρουσιαστής.
Τον εαυτό σου τον προσέχεις;
Καθόλου! Εργάζομαι επτά μέρες την εβδομάδα και δεν προλαβαίνω. Δεν προσέχω την υγεία μου, όμως προσέχω την ψυχή μου και προσπαθώ να βλέπω τους λίγους και καλούς φίλους που έχω. Όταν χρειάστηκε, πήρα αποστάσεις για να δω τι μου γίνεται, προτίμησα να μείνω άνεργος για να το πετύχω.
Το να πάρεις χρόνο για να βρεις τον εαυτό σου προϋποθέτει οικονομική άνεση.
Καμία άνεση. Έμεινα άνεργος από τη δημοσιογραφία και έγινα εργάτης γης, έχω καθαρίσει σπίτια. Έχω κάνει ό,τι έπρεπε να κάνω για να επιβιώσω. Ήξερα πως πρέπει να βγω από το πλαίσιο της αναγνωρισιμότητας, γιατί αυτή η ταχύτητα με ζάλιζε και άρχισα να χάνω τον εαυτό μου. Έχω πάρει αυτό το ρίσκο δυο – τρεις φορές και δεν ήταν εύκολο. Από εκεί που είσαι παρουσιαστής, να κουβαλάς ελιές και να καθαρίζεις σπίτια, έρχεται σε σύγκρουση και η εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα, αλλά και αυτό που πιστεύεις πως πρέπει να βλέπουν οι άλλοι σε σένα. Και όταν ήμουν φοιτητής ήμουν πολύ χαμηλών τόνων και προσγειωμένος, γιατί ήθελα να είμαι φοιτητής και όχι παρουσιαστής. Δουλεύω από 11 ετών, οι γονείς μου ήταν φτωχοί και έχω μάθει να κάνω τα πάντα. Δεν με ενοχλεί καμία δουλειά.
Όταν έκανα την εκπομπή «Ανειδίκευτος εργάτης», ερχόταν η κρίση και κάποιοι άνθρωποι θα έπρεπε να κάνουν κάποιες δουλειές που δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ, αλλά αυτό δεν πρέπει να επηρεάζει τον εγωισμό μας. Ήθελα να δώσω ένα μήνυμα που ο ίδιος το βίωνα ή φοβόμουν πως θα το βιώσω εμπειρικά.
