Άλλος ένας πλειστηριασμός περιουσιακών στοιχείων ομίλου που διατηρούσε όχι μόνο τίτλους μέσων ενημέρωσης αλλά και εκτυπωτική μονάδα πρόκειται να πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες, μέσα από περίεργους όρους που προκαλούν πολλά ερωτήματα.
Ο λόγος για το εκδοτικό συγκρότημα «Ναυτεμπορική», την ειδική εκκαθάριση του οποίου ανέλαβε τον περασμένο Σεπτέμβριο η διεθνής ελεγκτική εταιρία Grant Thornton, που έχει έδρα και στη χώρα μας και του οποίου τα περιουσιακά στοιχεία πρόκειται να εκποιηθούν στις αρχές του επόμενου μήνα, μέσα από πλειοδοτικό διαγωνισμό που ανακοινώθηκε ήδη από την ΑΑΔΕ.
Εάν παρατηρήσει, ωστόσο, κανείς προσεκτικά τον τρόπο που επιλέχθηκε για να «σπάσουν» τα περιουσιακά στοιχεία του ομίλου, τότε σίγουρα θα ανακαλύψει κάτι τόσο περίεργο που αναγκαστικά θα οδηγηθεί σε σκέψεις… φωτογραφικής τακτοποίησης.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την πρόσκληση που δημοσιεύτηκε, θα διενεργηθούν τρεις διαγωνισμοί, για τους οποίους οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να καταβάλουν προσφορά έως τις 4 Μαρτίου. Ο πρώτος θα αφορά τα ακίνητα του ομίλου, αλλά όχι όλα. Ο δεύτερος, τους τίτλους της ιστορικής εφημερίδας και την ιστοσελίδα της, αλλά μαζί με το πιεστήριο. Και ο τρίτος θα πραγματοποιηθεί για τη θυγατρική Pestaola Media, στην οποία ανήκει ουσιαστικά ένα σάιτ που ασχολείται με τεχνολογικά θέματα.
Το πρώτο μεγάλο ερώτημα που δημιουργείται είναι: Γιατί ο τίτλος της εφημερίδας και η ιστοσελίδα της έγιναν «πακέτο» με ένα ακίνητο στο Κορωπί που εμπεριέχει εκτυπωτικές εγκαταστάσεις;
Για τα δύο αυτά περιουσιακά στοιχεία φαίνεται ότι θα μπορούσε να υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον από επαγγελματίες του κάθε κλάδου. Θα μπορούσαν, δηλαδή, να αποδώσουν μάλλον καλύτερα σε ξεχωριστούς διαγωνισμούς, αφού θα προσέλκυαν περισσότερους… μνηστήρες.
Αυτή τη στιγμή στον εκδοτικό χώρο πιθανότατα μόνο ένας επιχειρηματίας, ο Βαγγέλης Μαρινάκης, που δεν σταματά να συγκεντρώνει μέσα ενημέρωσης για να ενισχύσει τη θέση του και την επιρροή του, μπορεί -και πιθανότατα θέλει- να αποκτήσει και τα δύο αυτά περιουσιακά στοιχεία, είτε εμφανώς είτε χρησιμοποιώντας τους γνωστούς φίλους του.
Η σύνδεσή τους, από την άλλη, αποδυναμώνει την πιθανότητα να συμμετάσχουν και άλλοι υποψήφιοι που είτε δεν μπορούν είτε δεν θέλουν να αποκτήσουν τίτλους και τυπογραφείο ταυτόχρονα. Απορία, φυσικά, προκαλεί και ο ξεχωριστός διαγωνισμός για το τεχνολογικό σάιτ, το οποίο είναι αυτό που αναμένεται να προσελκύσει ελάχιστο έως μηδαμινό ενδιαφέρον. Γιατί δεν μπήκε στο πακέτο με τους άλλους τίτλους;
Επομένως, το δεύτερο μεγάλο ερώτημα που δημιουργείται είναι: Ποιος αποφάσισε τη συγκεκριμένη διεξαγωγή αυτών των διαγωνισμών, που μοιάζει σαν να έγιναν έπειτα από συνεννόηση με τον εφοπλιστή, ο οποίος με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζει από τα… αποδυτήρια τα περιουσιακά στοιχεία που επιθυμεί για να ελέγξει ακόμη περισσότερο τον χώρο των εφημερίδων;
Η «δημοκρατία» επικοινώνησε με τον Θεόδωρο Καλαντώνη, region manager για την Ελλάδα και την Κύπρο της do Value Greece, της εταιρίας δηλαδή που έχει αναλάβει τη διαχείριση των δανείων της «Ναυτεμπορικής» από τη στιγμή που τιτλοποιήθηκαν. Ο κ. Καλαντώνης, νίπτων τας χείρας του, υποστήριξε πως η διεξαγωγή των διαγωνισμών με αυτόν τον τρόπο αποφασίστηκε από τον ειδικό εκκαθαριστή και η εταιρία του απλώς αποδέχτηκε την απόφαση.
Η «δημοκρατία» επικοινώνησε και με άλλους παράγοντες, σχετικούς με το θέμα, οι οποίοι υποστήριξαν πως ο ειδικός εκκαθαριστής έκανε κάποιες προτάσεις για τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει ο διαγωνισμός, αλλά τελικά η do Value ήταν εκείνη που πήρε την απόφαση, διότι θεωρήθηκε πως από τη θέση της πιστώτριας έπρεπε να έχει λόγο προκειμένου να εξασφαλιστεί το υψηλότερο πιθανό κέρδος (!).
Κανείς δεν γνωρίζει αυτή τη στιγμή σε ποια από τις δύο εκδοχές κρύβεται η αλήθεια. Εάν, πάντως, ισχύει η δεύτερη εκδοχή, τότε η διαδικασία θα πρέπει να διερευνηθεί άμεσα από τις Αρχές. Η σχετική νομοθεσία δεν δίνει σε κανένα άρθρο το δικαίωμα στους πιστωτές να αποφασίζουν για τον τρόπο με τον οποίο θα διενεργηθεί ο πλειοδοτικός διαγωνισμός. Αντίθετα, σύμφωνα με τον ν.4307/2014, αρμόδιος να αποφασίζει για τον διαγωνισμό και να τον διενεργεί είναι μόνο ο ειδικός εκκαθαριστής, ο οποίος πρέπει να δρα απολύτως ανεξάρτητα.
Ας μην ξεχνάμε ότι ανάμεσα στους πιστωτές βρίσκονται το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, με μέγεθος απαιτήσεων μάλλον μεγαλύτερο της do Value, η οποία -σημειωτέον- έχει αγοράσει το συγκεκριμένο δάνειο κουρεμένο (!).
Ας μην ξεχνάμε, πως στο τυπογραφείο της «Ναυτεμπορικής» τυπώνονται σήμερα αρκετές ανταγωνιστικές -σε διάφορα επίπεδα- εφημερίδες προς τον κ. Μαρινάκη.
Ανταγωνιστικές ως προς τις δικές του εφημερίδες αλλά και ανταγωνιστικές ως προς τα γενικότερα συμφέροντά του, καθώς δεν ανήκουν στον κύκλο της επιρροής του και δεν υποστηρίζουν τις υποθέσεις του. Δεδομένου πως και το Άργος, το μοναδικό πρακτορείο διανομής Τύπου που υπάρχει στη χώρα μας, ανήκει στα ευρύτερα συμφέροντα του εφοπλιστή, αναρωτιόμαστε μήπως η απόκτηση και του τυπογραφείου της «Ναυτεμπορικής» αποτελεί το τελικό colpo grosso προκειμένου να ελέγξει με αυτόν τον τρόπο ολοκληρωτικά τον χώρο των εφημερίδων.
Αν αυτό το σενάριο ισχύει και ευοδωθεί, τότε ο εφοπλιστής θα μπορεί να διευκολύνει τις φίλιες δυνάμεις ή να πιέζει τους ανθισταμένους. Όπως άλλωστε προσπαθεί και στη διανομή.
Τα πιεστήρια και η συμπίεση του ανταγωνισμού
Και για τους μη γνωρίζοντες: Τα τυπογραφεία που μπορούν να προσφέρουν αξιόπιστες εκτυπωτικές υπηρεσίες στις δεκάδες ημερήσιες και εβδομαδιαίες εφημερίδες είναι της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» και της «ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΠΑΡΛΑΣ», τα οποία έχουν ήδη 100% πληρότητα. Ακόμη ένα, το πάλαι ποτέ μεγάλο τυπογραφείο της «ΙΡΙΔΟΣ», είναι επίσης σε διαδικασία πλειστηριασμών και οι περισσότερες πιθανότητες είναι να οδηγηθεί σε χέρια επιχειρηματιών που θα το αξιοποιήσουν ως ακίνητο και όχι ως εκτυπωτική μονάδα.
Ο κ. Μαρινάκης, εξάλλου, έχει στην ιδιοκτησία του ακόμη ένα μεγάλο κυλινδρικό ταχυπιεστήριο Τύπου, στο οποίο τύπωνε η «Ελευθεροτυπία». Επομένως, εάν ενδιαφερθεί για ακόμη μία τυπογραφική μηχανή, ενώ έχει κι άλλη, τότε το μόνο βέβαιο είναι πως δεν σχεδιάζει να επενδύσει, αλλά να συμπιέσει τους ανταγωνιστές του.
Και, φυσικά, σε περίπτωση που αυτό το σενάριο αποδειχθεί τελικά αληθινό, θα πρέπει να διερευνηθεί ο ρόλος όλων όσοι από καίριες θέσεις προέβησαν σε τέτοιες επιλογές, οι οποίες τελικά δεν προασπίζουν ούτε καν τα συμφέροντα των πιστωτών, αλλά μόνο κάποιων συγκεκριμένων επιχειρηματιών. Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε για παρεμβάσεις και στησίματα σε δημόσιους διαγωνισμούς. Λέτε στην ωραία ελληνική οικονομία να αρχίσουμε να βλέπουμε αντίστοιχα φαινόμενα και στους ιδιωτικούς;
