Ας υποθέσουμε πως ένας καθ’ έξιν δολοφόνος συλλαμβάνεται και πως οι Αρχές έχουν καταφέρει να συλλέξουν με σχολαστικότητα όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας τα εγκλήματά του.
- Από τη Μαρία Παναγιώτου
Ας υποθέσουμε, στη συνέχεια, πως αρχίζει η δίκη και τα εν λόγω στοιχεία παρουσιάζονται επαρκώς στο κακουργιοδικείο, το οποίο και αναγνωρίζει στο τέλος την ενοχή του κατηγορουμένου. Αλήθεια, τι αντίκτυπο θα είχε στην κοινή γνώμη μια απόφαση του κακουργιοδικείου η οποία θα υποστήριζε πως, παρά το γεγονός ότι ο δράστης είναι ένοχος για όλα τα εγκλήματα που του έχουν καταλογιστεί, δεν θα μπει φυλακή, γιατί δεν επαρκεί ο νόμος; Τι αντίκτυπο θα είχε στην κοινή γνώμη μια απόφαση του δικαστηρίου η οποία θα υποστήριζε πως ο δολοφόνος μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και να συνεχίζει να
εγκληματεί μέχρι να αλλάξει ο νόμος; Φανταζόμαστε, η λαϊκή κατακραυγή θα ήταν λυσσαλέα.
Τι έκανε ο Λιανός
Με αυτή την αναγωγή σε υποθέσεις του ποινικού κώδικα μπορεί να γίνει καλύτερα αντιληπτή η κίνηση του προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, Ιωάννη Λιανού, να ενεργοποιήσει το άρθρο 11 του ν.3959/2011, προκειμένου να εκκινήσει κανονιστική παρέμβαση στον κλάδο της διανομής Τύπου, ενώ νωρίτερα έχει διαπιστώσει όλα τα «εγκλήματα» που διαπράττονται σε αυτόν τον κλάδο.
Τι είναι η κανονιστική παρέμβαση; Ξεκινάει θεωρητικά έπειτα από τη διαπίστωση πως σε έναν κλάδο δεν υπάρχουν συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού, αλλά ο νόμος δεν επαρκεί για να δημιουργηθούν τέτοιες συνθήκες, γι’ αυτό και πρέπει να ληφθούν άλλα μέτρα. Ο κ. Λιανός μας λέει, δηλαδή, μέσω της κανονιστικής πως το πρακτορείο διανομής Τύπου Άργος (ευρύτερων συμφερόντων του εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη), που αποτελεί μονοπώλιο στον κλάδο, διαπράττει κακές πρακτικές για να πολεμήσει τους ανταγωνιστές, αλλά ο ίδιος δεν μπορεί να παρέμβει και να τις καταστείλει γιατί δεν του επαρκεί (προσωπικά του ιδίου) ο νόμος!
Προσπαθεί, δηλαδή, να μας πείσει πως το δίκαιο του ανταγωνισμού, που αριθμεί πάνω από έναν αιώνα ζωής, και είναι το ίδιο τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, όπου εφαρμόζεται με επιτυχία, εκείνου δεν του φτάνει για να παρέμβει ειδικά στον χώρο της διανομής Τύπου. Χρησιμοποιεί εν τέλει ένα διαδικαστικό τερτίπι για να μας κάνει να πιστέψουμε πως δραστηριοποιείται ενεργά, ενώ στην πραγματικότητα έχει αποφασίσει μέσω αυτής της διαδικασίας να βάλει το θέμα στο ράφι για πολλά χρόνια.
Ας μην ξεχνάμε πως η κανονιστική παρέμβαση δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ ξανά και σε κανέναν κλάδο της οικονομίας μετά την εισαγωγή του ν.3959/2011, που είναι ο τελευταίος και ισχύον νόμος. Και μάλλον όχι τυχαία, αφού οι γενικές ρήτρες που απαρτίζουν το δίκαιο του ανταγωνισμού εφοδιάζουν με κάθε είδους όπλο τον επικεφαλής μιας επιτροπής. Ετσι, αντίθετα με τον σχετικό μύθο, στην πραγματικότητα ο κ. Λιανός είναι πάνοπλος να παρέμβει στον κλάδο και να κάνει τις απαιτούμενες ρυθμίσεις, αλλά προτιμάει να μας πει ότι είναι γυμνός. Επιλέγει να προβεί σε έναν αντιεπιστημονικό ισχυρισμό, προκειμένου να σωθεί διά της απραξίας, καθώς φαίνεται πως έχει ενημερωθεί ότι δεν διαθέτει το δικαίωμα να παρέμβει στον συγκεκριμένο κλάδο… από κυβερνητικές φωνές.
Εκδότες που προσπαθούν να «πνίξουν» άλλους εκδότες
Ας δούμε συνοπτικά τις διαπιστώσεις για το πρακτορείο διανομής Άργος όπως διατυπώνονται στις αναλυτικές απόψεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού, που δόθηκαν στη δημοσιότητα στο πλαίσιο της κανονιστικής παρέμβασης.
Ο κ. Λιανός μάς λέει:
- Πως το πρακτορείο Άργος προσιδιάζει σε φυσικό μονοπώλιο και πως γίνεται κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης.
- Πως η συμμετοχή ορισμένων εκδοτικών επιχειρήσεων στο μετοχικό κεφάλαιο του μοναδικού πρακτορείου στην Ελλάδα αποδυναμώνει δυνητικά την ανταγωνιστική ουδετερότητα μεταξύ των εκδοτικών εταιριών.
- Πως, επίσης, η συμμετοχή κάποιων εκδοτικών επιχειρήσεων στο μετοχικό κεφάλαιο ενέχει τον κίνδυνο κάθετου αποκλεισμού των ανταγωνιστών τους.
- Πως και η εμπορική πολιτική του πρακτορείου (δηλαδή το πόσο θα χρεώνουν τις εκδοτικές επιχειρήσεις) ενδέχεται να μην είναι προσανατολισμένα στη βιωσιμότητα και στην κερδοφορία του πρακτορείου, αλλά να αποτελούν στοιχείο πολέμου εναντίον των εκδοτών που δεν συμμετέχουν στη μετοχική σύνθεση του Αργος.
- Πως οι εκδότες-μέτοχοι του Αργος μπορεί να βλάψουν τους ανταγωνιστές τους και μόνο με το γεγονός πως έχουν στην κατοχή τους ευαίσθητα δεδομένα της αγοράς.
«Ζήσε… Μάη μου» για την έκδοση απόφασης
Η διαδικασία της κανονιστικής παρέμβασης έχει ως εξής: στο πρώτο στάδιο η Επιτροπή Ανταγωνισμού διατυπώνει τις απόψεις της για το θέμα, όπως κι έγινε πριν από λίγες μέρες. Εν συνεχεία, θέτει αυτές τις απόψεις σε δημόσια διαβούλευση. Μετά το πέρας της πρώτης δημόσιας διαβούλευσης, εφόσον η Επιτροπή Ανταγωνισμού διαπιστώσει ξανά ότι στον συγκεκριμένο κλάδο της οικονομίας δεν υπάρχουν συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού, ανακοινώνει συγκεκριμένα μέτρα τα οποία θεωρεί ότι είναι απολύτως αναγκαία, πρόσφορα και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας για τη δημιουργία συνθηκών αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
Οι απόψεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού αναφορικά με τα προτεινόμενα μέτρα τίθενται εκ νέου σε δεύτερη, δημόσια διαβούλευση. Μετά και τη δεύτερη διαβούλευση, η ολομέλεια της επιτροπής, σε χρόνο που δεν καθορίζεται (όταν καταφέρει, δηλαδή, να συγκληθεί και να αποφασίσει), γνωμοδοτεί για τις ρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν και καταθέτει τις προτάσεις της στον υπουργό Ανάπτυξης. Στη συνέχεια, έπειτα από δύο χρόνια δηλαδή, η επιτροπή ελέγχει εάν αυτές οι ρυθμίσεις εφαρμόστηκαν κι εάν έχει ρυθμιστεί ο ανταγωνισμός στον κλάδο.
Εν ολίγοις, όπως λέει και ο σοφός λαός μας, «ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι». Αναρωτιόμαστε πώς θα διηγείται αυτή την τακτική ο κ. Λιανός στους φοιτητές του, εάν κάποτε επιστρέψει στα ακαδημαϊκά έδρανα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Γιατί οι μόνες εκδόσεις που εικάζουμε πως θα ενδιαφερθούν να τη δημοσιεύσουν δεν είναι οι σχετικές με το νομικό, επιστημονικό αντικείμενο, αλλά τα βρετανικά ταμπλόιντ.
