Εάν κάποιος ισχυριζόταν πριν από μία δεκαετία ότι η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή θα «σερνόταν» πίσω από πρόσωπα επιπέδου Κουρτάκη, Φουρθιώτη και Στέφανου Κασιμάτη, θα εξασφάλιζε θέση στο ψυχιατρείο. Αυτά τα άτομα και τα μέσα στα οποία εργάζονταν άλλωστε, ήταν η εικόνα της πλέον απαξιωμένης μορφής του ΠΑΣΟΚ όπως αυτή εμφανίστηκε μετά την εκλογή του Κώστα Σημίτη στην προεδρία του κινήματος.
Η πραγματικότητα διέψευσε τους πάντες. Αυτά που συνέβησαν τις τελευταίες 48 ώρες αποτελούν ένα ιστορικό όνειδος για τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ενώ η αθλιότητα του Στέφανου Κασιμάτη σε βάρος της εκλιπούσας Φώφης Γεννηματά εξόργισε το πανελλήνιο, μόνον ο Βασίλης Κικίλιας – που για άλλη μια φορά αποδεικνύει ότι δεν εξαρτάται από συμφέροντα – βγήκε με σαφήνεια και καταδίκασε αυτό το ανοσιούργημα. Ήταν ο μόνος υπουργός της κυβέρνησης που τοποθετήθηκε τόσο ξεκάθαρα. Υπήρξαν φυσικά και στελέχη όπως ο Γιώργος Κουμουτσάκος, που όμως δεν ανήκουν πλέον στο κυβερνητικό σχήμα.
Η ιδεολογική επιμόλυνση όμως της Νέας Δημοκρατίας δεν ξεκίνησε «προχθές». Αντίθετα, εδώ και τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, η παράταξη για έναν ανεξήγητο λόγο, φαίνεται να έχει αλωθεί ιδεολογικά από πρόσωπα που ουδεμία σχέση έχουν με τον κώδικα αξιών της κεντροδεξιάς του Καραμανλή. Για την ακρίβεια, πρακτικές στοχοποίησης δικαστικών λειτουργών αλλά και οικογενειών, παραπέμπουν μάλλον στον «στρατευμένο» τύπο της ιταλικής μαφίας παρά σε πρακτικές οποιουδήποτε ελληνικού πολιτικού κόμματος.
Μόνο που στην Ελλάδα ζήσαμε το απίστευτο. Πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας να «επιστρατεύονται» προκειμένου να επιτεθούν σε δικαστικούς λειτουργούς, που διερευνούσαν μάλιστα μία από τις πλέον επικίνδυνες εγκληματικές οργανώσεις της ιστορίας!
Πως είναι δυνατόν λοιπόν μία παράταξη η οποία τόσο επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, όσο και επί Κώστα Καραμανλή είχε ως σημαία την «κάθαρση» στον δημόσιο βίο, να γίνεται εργαλείο σε μία πρωτοφανή απόπειρα παρεμπόδισης της δικαιοσύνης;
Πως είναι δυνατόν κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να «συνωστίζονται» προκείμενου να τύχουν προβολής σε έντυπα του (καταδικασμένου για συκοφαντική δυσφήμιση ανηλίκου) Γιάννη Κουρτάκη και μέχρι πρότινος, του (υπόδικου για βαρύτατα κακουργήματα) Μένιου Φουρθιώτη; Και ταυτόχρονα να αδιαφορούν ή να ανέχονται πρακτικές τύπου Στέφανου Κασιμάτη;
Οι εξελίξεις που έρχονται δυστυχώς θα εκθέσουν ανεπανόρθωτα πολλούς πολιτικούς που για δικούς τους, ανεξήγητους λόγους, επέλεξαν να υιοθετήσουν πρακτικές που προσβάλλουν την παράταξη και την ίδια την δημοκρατία. Στην καλύτερη περίπτωση θα αποβληθούν από την πολιτική σκηνή. Στην χειρότερη περίπτωση θα κληθούν να αποδείξουν εάν η συμβολή τους στην πιο σκοτεινή περίοδο της σύγχρονης ελληνικής Δημοκρατίας ήταν προϊόν πολιτικάντικης υστεροβουλίας η προσωπικής «διάβρωσης».
