Ο Σάκης Μουμτζής δεν είναι καινούργιο φαινόμενο στην ελληνική δημόσια σφαίρα. Είναι όμως από τα χάπενινγκς τα οποία ήρθαν στην επιφάνεια και απόλαυσαν δημοσιότητα από την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη και μετά.
Ο Σάκης Μουμτζής είναι πρώην αριστερός. Δεν είναι φυσικά ο μόνος. Ένα πλήθος πρώην αριστερών, Κνιτών, υμνητών του Τσαουσέσκου και άλλων έχουν συνασπιστεί δίπλα στον πρωθυπουργό Κυριάκο και σε κάθε ευκαιρία υμνούν τις αρετές του. Έχουν μάλιστα μετατραπεί στους μεγαλύτερους υβριστές της αριστεράς με τα γραπτά τους να ξερνούν διχασμό.
Ορισμένα πράγματα είναι δύσκολο να εξηγηθούν. Διότι ο Κυριάκος εξελίσσεται στον πρώτο σοβιετικό ηγέτη της ιστορίας του νεότερου ελληνικού κράτους. Ουδείς άλλος πλην του Κυριάκου και του Λένιν δεν είχε τολμήσει να απαγορεύσει την οικονομική, κοινωνική και θρησκευτική δραστηριότητα σε μία χώρα, στην σύγχρονη ιστορία. Κατά μία έννοια λοιπόν, ο Μουμτζής και οι υπόλοιποι «μετανοημένοι» της αριστεράς, δεν είναι καθόλου γενίτσαροι. Αντίθετα, στο πρόσωπο του Κυριάκου είδαν την πραγματική σοσιαλιστική επανάσταση στην Ελλάδα, με απαγόρευση της ελεύθερης οικονομίας και παροχή επιδομάτων ίδιου ύψους, άσχετα εάν κάποιος είναι εργατικός, τεμπέλης, άριστος ή άχρηστος.
Είναι λοιπόν δύσκολο να εξηγηθεί εάν άλλαξε ο Μουμτζής ή εάν οι δήθεν φιλελεύθεροι έγιναν κομμουνιστές.
Εσχάτως μάλιστα ο Μουμτζής ως μπολσεβίκος το 1922, αρθρογραφεί υπέρ της Τουρκίας. Βλέποντας μάλιστα κάποια «οβιδιακή μεταμόρφωση» της γειτονικής χώρας, σε βαθμό που αναρωτιόμαστε όλοι υπόλοιποι εάν οι Τούρκοι έφυγαν από την Κύπρο, την Συρία, την Λιβύη, το βόρειο Ιράκ και το Αρτσάχ. Το άρθρο του μάλιστα έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από Τούρκους χρήστες του διαδικτύου, που το διέδιδαν με φανατισμό.
Φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν έχει συμβεί. Ο μοναδικός που βλέπει οβιδιακή μεταμόρφωση της Τουρκίας και προσέγγιση της με τη Δύση, είναι ο Σάκης Μουμτζής και η Ναζ Ντουράκογλου του State Department, που όμως είναι Τουρκάλα.
Μπορεί λοιπόν η Τουρκάλα να έχει λόγους για να παραμυθιάζει το Κογκρέσο περί δήθεν αλλαγής της συμπεριφοράς της Τουρκίας, ο Μουμτζής όμως δεν έχει κάποιον προφανή λόγο. Ή τουλάχιστον ο κοινός νους δεν μπορεί να αντιληφθεί για ποιον λόγο ο Μουμτζής γράφει «φίδια» υπέρ της Τουρκίας για να παραμυθιάσει τους Έλληνες. Το άρθρο του μάλιστα έχει και τίτλο «τι Τουρκία θέλουμε», με προφανή στόχο να κατηγορήσει πάλι τους «φανατικούς Έλληνες» που δεν θέλουν καμμία συνεκμετάλλευση με την Τουρκία. Αποκαλύπτοντας έτσι τους μύχιους πόθους του Κυριάκου για να δικαιώσει τους Τούρκους οι οποίοι πανηγύριζαν τη νύχτα της εκλογής του….
Εμείς τότε δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε γιατί οι Τούρκοι πανηγύριζαν όταν ο Κυριάκος εξελέγη πρωθυπουργός. Σήμερα τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα.
Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι εάν θέλουμε ή όχι Μουμτζήδες στην δημοσιογραφία. Διότι με μία προσεκτική ανάγνωση, ακόμα και οι ασυναρτησίες του Μουμτζή, αποκαλύπτουν τι μας περιμένει…
