Τα όνειρα κυκλώνουν τη ζωή του Χρήστου που αρχίζει να έχει έμμονες ιδέες ότι ο πατέρας του κακοποιούσε βάναυσα τη μητέρα του. Στο μεταξύ το μνημόσυνο του Νικόλα Σκούταρη τελείται στον Τύρναβο και ο Γρηγόρης αποφασισμένος να μιλήσει με την Ιουλία, της γράφει ένα γράμμα και πηγαίνει να της το δώσει εκεί, παρά τις αντιρρήσεις και τους φόβους της Αλεξάνδρας. «Πρέπει να μάθει ότι την αγαπάω και τίποτα δεν έχει τελειώσει μεταξύ μας», της εξηγεί.
Το γράμμα καταλήγει στα χέρια του Ζήση, που αναλαμβάνει να το δώσει στην Ιουλία, μιας και το μνημόσυνο είναι κατακλυσμένο από κόσμο που δεν πρέπει να δουν τον Γρηγόρη. Ομως η Φιλιώ που τον εντοπίζει, τρέχει να τον συναντήσει. Εκεί ο Γρηγόρης για άλλη μια φορά δεν ανταποκρίνεται στον έρωτά της. «Πάρ’ το απόφαση. Δεν σε θέλω. Δεν σε αγαπώ. Ποτέ δεν θα σε αγαπήσω. Είμαι ερωτευμένος με την Ιουλία», της ξεκαθαρίζει. Το γράμμα φτάνει στα χέρια της Ιουλίας, η οποία το διαβάζει αργά το βράδυ.
Την ίδια στιγμή, η μητέρα της με τον αδελφό της αδειάζουν το σπίτι τους στον Τύρναβο και από ένα παιχνίδι της μοίρας, τα καλά κρυμμένα μυστικά βγαίνουν στο φως και αποκαλύπτεται η αλήθεια που κρατούσε τις δύο οικογένειες, της Στάσας και του Στράτου, μακριά.
