Αν μερικοί επαγγελματίες της ενημέρωσης θέλουν να προλειάνουν το έδαφος για κυβερνητικές αποφάσεις ας το κάνουν απροκάλυπτα, χωρίς να βρίζουν την πλειοψηφία.
- Παναγιώτης Λιάκος
Κάθε φορά που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να θεσμοθετήσει ακόμα ένα μέτρο που περιορίζει την ελευθερία κινήσεως των πολιτών προηγούνται δημοσιεύματα και μεταδόσεις ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ρεπορτάζ για την «αυξημένη κίνηση στα διόδια (ακόμα κι αν οι συγκρίσεις των αριθμών με την προηγούμενη εβδομάδα τα βγάζουν μειωμένα σε ποοσστό 70%), για «απαράδεκτες σκηνές συνωστισμού καταθετών» στα ΑΤΜ (αν και η ίδια η κυβέρνηση τους έχει υποχρεώσει να πληρώσουν δόσεις ρυθμίσεων) και για τον «ανεύθυνο, επικίνδυνο και εγκληματικό συνωστισμό» των πολιτών στην Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης. Και τελικά δεν ήταν συνωστισμός…
Σε άρθρο της Μαρίας Παναγιώτου στην εφημερίδα «δημοκρατία» διαβάζουμε: «Η συγγραφική υπόδειξη του Μαρκ Τουέιν «μην αφήνεις την αλήθεια να σου χαλάσει μια όμορφη ιστορία» έμελλε να θριαμβεύσει περισσότερο στον κόσμο της δημοσιογραφίας στη σύγχρονη Ιστορία μας. Χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον σε δημοσιογραφικά γραφεία με προθέσεις που ακροβατούσαν πάντα ανάμεσα στον εντυπωσιασμό για εμπορικούς λόγους και στη συστηματική προπαγάνδα.
Το τηλεοπτικό συνεργείο, που τραβούσε εικόνες εκείνη την ημέρα, χρησιμοποίησε μία κάμερα με ισχυρότατο ζουμ, από αυτές που συνήθως χρησιμοποιούνται στο γήπεδο για να απαθανατίσουν ένα γκολ. Το αποτέλεσμα ενός ζουμ σε τέτοια κλίμακα είναι η παραμόρφωση της εικόνας και η συμπίεση του χώρου. Το πλήθος που είδαμε ήταν στην πραγματικότητα απλωμένο σε μία απόσταση που ξεπερνούσε το 1 χιλιόμετρο, δηλαδή οι άνθρωποι είχαν ασφαλέστατη -πολλών τετραγωνικών μέτρων- απόσταση μεταξύ τους».
Αν μερικοί επαγγελματίες της ενημέρωσης (μια και η λέξη δημοσιογράφος είναι βαριά και άβολη για να την φορούν διάφοροι) θέλουν να προλειάνουν το έδαφος για κυβερνητικές αποφάσεις ας το κάνουν απροκάλυπτα, χωρίς να βρίζουν την πλειοψηφία. Το κόλπο πια δεν πιάνει και η ένταση που παράγει η «συμμαχία των προθύμων ΜΜΕ» θα επιστρέψει επάνω τους με τη μορφή αποδοκιμασίας και πλήρους απαξίωσης…
