Η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου αποφάνθηκε ότι δεν προσκρούει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και στις συνταγματικές επιταγές ο «νόμος Κατρούγκαλου» (νόμος 4387/2016, όπως τροποποιήθηκε με το ν. 4670/2020) ως προς το κεφάλαιο τόσο της σύστασης του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), όσο και της καταβολής των συντάξεων στους δημοσίους λειτουργούς και υπαλλήλους.
Παράλληλα, η Ολομέλεια του Ε.Σ. παράπεμψε στο 3ο Τμήμα του ίδιου δικαστηρίου να κρίνει οριστικά για την ορθότητα ή μη της αναλογίας μεταξύ μισθού ενέργειας και σύνταξης.
Υπενθυμίζεται, ότι την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου την απασχόλησε το επίμαχο θέμα μετά από προδικαστικό ερώτημα που είχε σταλεί από το 3ο Τμήμα του ίδιου δικαστηρίου (απόφαση 277/2019) που έχει διχάσει τους δικαστές του Τμήματος αυτού ως προς την συνταγματικότητα του επίμαχου ασφαλιστικού νόμου. Το 3ο Τμήμα του Ε.Σ,. με οριακή πλειοψηφία, είχε κρίνει συνταγματικό το νόμο 4387/2016.
Αφορμή για να ασχοληθεί το Ε.Σ. με το επίμαχο θέμα ήταν μια 49χρόνη σμηναγός, η οποία συνταξιοδοτήθηκε από την Πολεμική Αεροπορία και έλαβε μειωμένη σύνταξη σε σχέση με τους συναδέλφους της οι οποίοι λαμβάνουν μεγαλύτερη σύνταξη με το παλαιό νομοθετικό πλαίσιο.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της σμηναγού ο «νόμος Κατρούγκαλου» δημιούργησε αφενός συνταξιούχους «πολλών ταχυτήτων» και αφετέρου καθιέρωσε άνιση και διαφορετική μεταχείριση ομοειδών περιπτώσεων, με τελικό αποτέλεσμα οι «παλαιοί» συνταξιούχοι, οι οποίοι λαμβάνουν τη σύνταξή τους σύμφωνα με το παλαιό νομοθετικό πλαίσιο συνταξιοδότησης των Δημοσίων υπαλλήλων, να εισπράττουν συντάξεις πολύ μεγαλύτερες των συντάξεων των «νέων» συνταξιούχων. Ακόμη, υποστηρίζει ότι ο νέος ασφαλιστικός νόμος είναι αντισυνταγματικός και αντίθετος στην ΕΣΔΑ.
Τώρα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου με την υπ΄ αριθμ. 2020/2020 απόφασή της (πρόεδρος ο Ιωάννης Σαρμάς και εισηγήτρια η σύμβουλος Ευαγγελία Σεραφή) αρχικά έκρινε ότι είναι συνταγματικώς ανεκτή, η σύσταση νομικού προσώπου, ως Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, στον οποίο το κράτος αναθέτει επιτροπικώς τη διαχείριση της υποχρέωσης του Δημοσίου να καταβάλει τις συντάξεις. Όμως, ως απαραίτητη προϋπόθεση έθεσε το Ε.Σ. ότι το Δημόσιο δεν μπορεί να απεκδύεται της άμεσης υποχρέωσής του για καταβολή των συντάξεων, καθιστάμενο τρίτος.
