Του Πέτρου Αγρέβη Χασάπη
Χθες, μαζί με το κύριο νομοσχέδιο, η κυβέρνηση έφερε και μια τροπολογία, όπου, μεταξύ των άλλων άρθρων, είχε και ένα άρθρο με τον τίτλο: «Παρατηρητήριο τιμών προϊόντων που είναι απαραίτητα για την αξιοπρεπή διαβίωση των νοικοκυριών» – «Καλάθι του νοικοκυριού». Η ρύθμιση αυτή αφορά μόνο καταναλωτικά προϊόντα που πωλούνται από τα super markets. Μελετώντας τις σχετικές διατάξεις, φαίνεται πως κάποιος, εκεί στα κυβερνητικά επιτελεία, είχε μια επικοινωνιακής φύσεως ιδέα και αυτή νομοθετήθηκε, όχι φυσικά για να βοηθήσει τον κόσμο, αλλά για να ανασάνει επικοινωνιακά η κυβέρνηση από την ακρίβεια στην αγορά.
Όμως, τόσο ο κατάλογος των προϊόντων που θα συμμετέχουν στο «καλάθι του νοικοκυριού», όσο και οι τιμές τους θα καθορίζονται και θα διαμορφώνονται ελεύθερα από τους επιχειρηματίες των super markets, στα πλαίσια, υποτίθεται, τη μη αθέμιτης κερδοφορίας. Επίσης οι επιχειρηματίες μπορούν να αλλάζουν κάθε φορά τα προϊόντα με όποια οι ίδιοι θα επιλέγουν. Αναρωτιέται λοιπόν κάποιος. Σε τι ακριβώς θα χρησιμεύσει όλο αυτό και πως αυτό θα οδηγήσει σε μείωση του πληθωρισμού, αφού τόσο οι τιμές όσο και τα προϊόντα και η ποιότητά τους θα ορίζονται ελεύθερα από τον επιχειρηματία;
Η πιο πάνω ρύθμιση είναι μια νεοφιλελεύθερη επικοινωνιακή πομφόλυγα και καμία σχέση δεν έχει ούτε με υγιή ανταγωνισμό, ούτε με λειτουργία ελεύθερης αγοράς. Επιπλέον μπορεί να οδηγήσει τόσο στην προώθησε προϊόντων ίδιας ετικέτας, όσο και σε πιέσεις προς αδύναμους προμηθευτές για να ρίξουν τις τιμές, προς όφελος των επιχειρηματιών των super markets.
Πρόταση
Έχουμε εισέλθει στην ψηφιακή εποχή, αλλά την ψηφιακή τεχνολογία την χρησιμοποιεί το σύστημα μόνο όταν αυτή συμφέρει το ίδιο και ποτέ όταν αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων. Ας δούμε λοιπόν, πως θα μπορούσε η κυβέρνηση να εφαρμόσει την ψηφιακή τεχνολογία, για να επιτύχει υγιή ανταγωνισμό και πτώση τιμών προς όφελος των καταναλωτών.
Άνετα μπορεί να δημιουργηθεί μια ψηφιακή πλατφόρμα, στην αρμόδια διεύθυνση εμπορίου του αντίστοιχου υπουργείου, στην οποία οι επιχειρηματίες των super markets και όχι μόνο, θα αναρτούσαν απευθείας την κάθε αλλαγή της τιμής των προϊόντων τους σε πραγματικό χρόνο. Στην ίδια πλατφόρμα θα μπορούσε να εισέλθει ο ενδιαφερόμενος καταναλωτής και να επιλέξει, τσεκάροντας, τα προϊόντα που θέλει να αγοράσει, δημιουργώντας το δικό του καλάθι. Αυτόματα το σύστημα να εμφάνιζε το συνολικό κόστος του συγκεκριμένου καλαθιού, για όλες όμως τις αλυσίδες των super markets ταυτόχρονα, αφού όλα θα είχαν αναρτημένες τις τιμές των προϊόντων τους στην πλατφόρμα. Έτσι ο καταναλωτής θα είχε την ευχέρεια να προβεί σε αγορά των προϊόντων του καλαθιού του, από την αλυσίδα των super marketsπου θα του έδινε τη μικρότερη τιμή.
Αυτό σημαίνει, αφενός ελεύθερη αγορά, αφετέρου υγιής ανταγωνισμός, καθόσον όλα τα super markets θα προσπαθούσαν να έχουν συγκρατημένες τιμές, ώστε να μην χάσουν πελατεία, ενώ δεν θα μπορούσε να υπάρξει καρτελοποίηση της αγοράς, καθόσον κανείς επιχειρηματίας δεν θα μπορούσε να γνωρίζει τι ακριβώς θα επιλέξει να αγοράσει ο κάθε καταναλωτής σε δεδομένη χρονική στιγμή.
Αντίθετα, με τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης, δεν επιλέγει ο καταναλωτής τι θα αγοράσει, αλλά θα οδηγείται στο να αγοράσει το προϊόν και την ποιότητα που θα επιλέξει ο επιχειρηματίας να του πωλήσει, πιστεύοντας ο καταναλωτής ότι έτσι θα πληρώσει λιγότερα και θα κάνει οικονομία.
